ჯერონიმო და ერკე მიდასი

12003889_1176514309029320_1727677694753071933_n

ვფიქრობ, კარგად გახსოვთ, ის პოსტი, რომელიც ჯერონიმოს გაქცევას მივუძღვენი. კარგად დაფიქრდით, გადაავლეთ თვალი ჩემ პოსტებს და ნამდვილად გაგახსენდებათ, თუ მაინცდამაინც ახლა ამოგივარდათ ის ჭანჭიკები, რაც მახსოვრობას ამაგრებს ხოლმე როგორც წესი, მაგრამ განა ყველას აქვს ეგ… ნურას უკაცრავად.

ხო, საქმეს დავუბრუნდეთ.

აი პოსტი ვინც არ იცით… —> ჯერონიმო სტილტონი – ავდექი და წავედი… მაგრამ ვფიქრობ ყველას ნანახი გაქვთ და ეს არავის გჭირდებათ.

რამდენი ხანი ველოდი ჯერონიმოს გაცნობას, როცა რა თქმა უნდა ნაპოლეონის ცხოვრების კარგად გასაცნობად წასული დაბრუნდებოდა მაშინ და აი ისიც დაბრუნდა, ზუსტად ორი დღის წინ მეახლა, როცა ბიბლუსის გალერეაში ვნებივრობდი წიგნებთან. მოვიდა და მეუბნება “შენ ხარ ერკეო?” მე ჯერ ვიბნევი, მართლა ვიბნევი და ვხვდები, რომ არ მესიზმრება და ის მართლაც ჩემთანაა, თაგვი რომელიც ლაპარაკობს. აბა წარმოიდგინეთ, თქვენ რა დაგემართებოდათ მის დანახვაზე, მე კიდევ, უკეთესი რეაქცია მქონდა, იმასთან შედარებით, რაც თქვენ გექნებოდათ ალბათ. ხოდა მერე კაი ბიჭივით მართმევს ხელს, მხარზე მეორეს მირტყავს და ხმა ამოიღე ენა ჩაგივარდაო? – მეუბნება.

ძლივ-ძლივობით მაინც ვიღებ ხმას და ვეუბნები. Continue reading

Advertisements