BLACK

39217

ადამიანის შესაძლებლობები უსაზღვროა. ყოველ დღე ვრწმუნდები, სამყაროს სიდიადეში, მასში ჩადებულ საიდუმლოებების არსებობაში და ვრწმუნდები, რომ იმაზე მეტი შეგვიძლია გავაკეთოთ, ვიდრე ეს ერთი შეხედვით ჩანს. სიტყვები შეიძლება ქარში დაიკარგოს, ფიქრები შესაძლოა გონებაში ჩაიხვეს და გაიფანტოს, მაგრამ ადამიანის შესაძლებლობის ზღვარს ვერც ერთი მოვლენა ვერ დაწევს. სწორედ, ამ შესაძლებლობების საზღვრის წარმოჩენაზეა ფილმი, რომელიც ახლა თვალწინ გაქვთ. იმ შესაძლებლობების, რაც კი სიტყვებით აუღწერელი, ფიქრებით დაუნახველი და გრძნობებით გამოუხატველია. ასეთი განსაკუთრებული გოგონა იყო მიშელი, მიზანდასახული, მონდომებული და დაუზარელი. მას სურდა, ეწადა შეეცნო საიდუმლოება და შეიცნო კი ის?

უბრალოდ ერთი საშინელი თვისება გვაქვს. რაც არ გვესმის, რაც უცხოა და განსხვავებულია ჩვენგან, მას დავცინით, აბუჩად ვიგდებთ და გულის სიღრმეში არც კი გვაწუხებს ამის შესახებ. ავს ვთესავთ და კარგის მომკას ველით, თუმცა ეს ავი კიდევ უფრო მეტ საშინელებაში გადაიზრდება და ბოლოს კართან მისულებს გვიკვირს – საიდან? საიდან და ჩვენი სულიდან. ყოველთვის მჯეროდა, რომ ბედისწერა, – ეს ჩვენი ქმედებების, ჩვენ მიერ ნათქვამი სიტყვების, გულში გავლებულ იდეების ანარეკლია. ისინი, რომ არა ჩვენი ცხოვრება ისეთი არ იქნებოდა, როგორც ახლა. ბრძოლა გადარჩენისთვის ისეთ რამეებს გვაკეთებინებს, რომ ჩვენი თავისაც გვიკვირს, ან არ გვიკვირს, მაგრამ აშკარად ვგრძნობთ განსხვავებას. დიახ, ბრძოლა ყოველ ჩვენგანს იმ ბნელ გულის კუთხეში გვახედებს, სადაც სიცივე, სიცარიელე და სიველურე დევს, საითაც საკუთარი ნებით თითი არ გაგვიწვდებოდა. ვერ ვუმკლავდებით საკუთარ სურვილებს და მთლიანად სიბნელე გვშთანთქავს, მაგრამ ჩვენ უფალმა თვალები გვიბოძა სინათლის დასანახად, უბრალოდ ჩვენ არ მივიწევთ სინათლისკენ. ხოლო ერთი პატარა, რვა წლის გოგონა, რომელიც ავადმყოფობის გამო დაბრმავდა და დაყრუვდა, ვინც უკუნ სიბნელეში დარჩა, მთელი ცხოვრება ეძებდა გზას სინათლისკენ…

ეს ფილმი, არა მარტო თვითგადარჩენაზეა, არა მარტო ბრძოლაზეა საკუთარ თავთან, არამედ თავად ცხოვრებაზეა. ბნელში დარჩენილი გოგონა თავის მასწავლებელთან ერთად ცდილობს, მთელი არსით ცდილობს ისწავლოს და მის არსებას ნათელი დაეპატრონოს. თავიდანვე მომიცვა ელდამ, დასაწყისშივე შევშინდი და გული ამიფორიაქდა. ვერ ვიტყვი, რომ სიბრალულს ვგრძნობდი მის მიმართ, რადგან არ შეიძლება სიბრალული იგრძნო ადამიანის მიმართ, ვინც ცდილობს, იღწვის, სწავლობს, ნათლდება. მე პირიქით, ის თავიდანვე შემიყვარდა, გულის ყურით ვუყურებდი და ყოველ სიტყვას დაკვირვებით ვისმენდი. სრულ სიჩუმესა და სიბნელეში მან შეძლო საუბარი, შეძლო ეთქვა ჩვენთვის მთავარი სათქმელი და დაენახებინა, რომ ისიც ჩვენნაირია, რომ არაფრით განსხვავდება მათგან, ვისაც საშუალება აქვს დაინახოს, საშუალება აქვს მოისმინოს და მაშასადამე იმეტყველოს დაბადებიდან.

მიშელი განსაკუთრებული გოგონა იყო ჩემთვის და ამად დარჩება. იგი სიმბოლოა დაუღალავი მცდელობებისა და სიმბოლოა შიშის დაძლევის, რასაც წარმატებამდე და ბოლო ეტაპამდე მივყავართ ცხოვრების, სინათლე.

 

უკანასკნელი იმედი / BLACK

გადადით ლინკზე, და აუცილებლად უყურეთ ამ სევდიან, მაგრამ უსასრულო შესაძლებლობებით სავსე ადამიანის ცხოვრებას და მისი სასწაულმოქმედი მასწავლებლის მცდელობებს, რომ ყველაფერმა შედეგი გამოიღოს. უყურეთ, და თავად მიხვდებით თუ რატომ არ უნდა ავიგდოთ აბუჩად ადამიანი, ვისაც რაიმე არ ძალუძს. ის მაინც ყოველ ძალსა თუ ღონეს დახარჯავს და შეძლებს, დაჩრდილავს ყველასა და ყველაფერს და თქვენ გაოცებულს, განცვიფრებულს დაგტოვებთ. მე მიმაჩნია, რომ ადამიანი მისი გარეგნული მახასიათებლებით არ ფასდება. ფასდება შინაგანი ღირებულებებით, მისი სულით, შემართებითა და შინაგანი ძალით!

ერკე წარმატებებს გისურვებთ.

Advertisements

დღევანდელი შემთხვევა ჩემში დარჩება 06.02.2018

740f0b213270ceb90ddb12dd3c9aba82
   დღეს სამსახურისგან ვისვენებდი და ვტკბებოდი რუსთაველის გამზირზე სეირნობით, სუფთა ჰაერის ჩასუნთქვითა (თუ სუფთა ეთქმის) და თავისუფლად ყოფნით, სანამ დრო მქონდა. ვსეირნობდი და ვათვალიერებდი რაღაც-რაღაცებს. შემდეგ ისევ სახლისკენ მიმავალ გზაზე სითი მოლში შევიარე და იქაც სხვადასხვა ნივთებს ვათვალიერებ, საათებს,ტელეფონებს, სხვადასხვა აქსესუარებს, ბეჭდებს, საყურეებს და მათ ფასებს ვუყურებდი. ამასობაში ბიბლუსის ჯერიც მოვიდა, მივადექი და ცდუნებას ვერ გავუძელი, გამოსვლას ვაპირებდი უკვე, რომ მაინც შევიჭყიტე და ჩემს საყვარელ საქმიანობას წიგნების თვალიერებას და მათ არჩევას შევუდექი. კვირის ტოპ შეთავაზებას დავადგი თვალი, დავადგი რა, მომეწონა 29 ლარიანი წიგნის 9 ლარად შეძენის შესაძლებლობა, თუმცა ყიდვას არ ვაპირებდი. ეს წიგნი პალიტრას სამაგიდო წიგნის ათეულის ერთ-ერთი წიგნი იყო, “მითოლოგიური ლექსიკონი”, სხვა წიგნისთვის ვინახავდი თანხას და ამის გამო მის ყიდვაზეც უარი ვთქვი, თუმცა მაინც ავიღე ხელში და გადავშალე. ალალბედზე შემთხვევით გადავშალე რათა მენახა და რამე ამომეკითხა, ჩავხედე თუ არა წიგნს მაშინვე გავშრი და ჟრუანტელმა დამიარა. უცნაური წასაკითხი იყო, რაც ამოვიკითხე იმ გვერდზე, უცნაური და სასიამოვნო წასაკითხი აღმოჩნდა, გამაკვირვა ამ უცნაურმა მოვლენამაც თუ დამთხვევა შეიძლება ეწოდოს, მაგრამ დამთხვევების და აბსურდული შემთხვევითობის დიდად არ მჯერა, რადგან ეს ღმერთის უარყოფა იქნებოდა. მართალია დიდად არც უფალს ვესაუბრები ხოლმე და ვერც მასთან სიახლოვეს ვახერხებ, მოვშორდი თუ ასე შეიძლება ითქვას, მაგრამ მე მაინც მჯერა მისი არსებობის, უბრალოდ ყველაფრის არა, რასაც სხვები ამბობენ ან რისიც სწამთ, ჩემებურად მჯერა.
   თემას გადავუხვიე და რაც ამოვიკითხე ახლავე მოგახსენებთ.
   ეს ერთი სიტყვა იყო… სიტყვა “მიდასი”, რომელიც ჩემს თვალს ისე სასიამოვნოდ მოხვდა ერთი ჩამეღიმა, სიამაყის გრძნობა დამეუფლა და წიგნი მაშინვე სალაროსკენ წავიღე. დეფექტიანის გამოცვლა ვითხოვე და მაშინვე ვიყიდე. მოლარესაც კი ვესაუბრე დიდის ამბით თუ რატომ მოხდა რომ მე ამ წიგნს ვიძენდი და დაინტერესდა კიდეც.
რისი თქმა მინდოდა, მე ყოველდღე, ყოველ საათს, წუთს, წამს ვიღებ ნიშნებს, ვიღებ ნიშნებს, რომ სწორად მივყვები ჩემ გზას და სწორად მივდივარ დანიშნულების წერტილამდე. შეიძლება ხანდახან რაღაც მიზეზის გამო ვუხვევ ამ ბილიკს, მწვანე ბილიკს, რომელსაც ყველა ადამიანი გადის, მაგრამ ისევ უკან ვბრუნდები და ამის შესახებაც მინიშნებას მაძლევს სამყარო.
   მე რომ არ მომდომოდა სეირნობა, თვალიერება, რაღაცის ძებნაში რო არ ვყოფილიყავი გართული და სითი მოლშიც არ შევსულიყავი, ბიბლუსში შესვლა არ მომდომოდა, ეს წიგნი ხელთ არ ამეღო, არ გადამეშალა და ბევრი “არ” არის აქ, მაშინ ეს არც მოხდებოდა და ეს წიგნი ხელთ არ მექნებოდა დღეს. მაგრამ ამის ნაცვლად ყველაფერი მოხდა, მეც ეს ნიშნად მივიღე რომ სწორ არჩევანს ვაკეთებდი და წიგნი მაშინვე დაუყოვნებლივ შევიძინე, რადგან ისედაც ფანტასტიკის ჟანრში მოღვაწეს ნამდვილად გამოადგება…
ეს ჩემი კრედოა, მივყვები ცხოვრებას დინების საპირისპიროდ, იქით არა საითაც ყველა მიყავს დინებას, მინიშნებების გათვალისწინებით არა მხოლოდ, სიმართლე გითხრათ ეს გზაზე დახატულ ისრებს ჰგავს, რომელიც იქითკენ კი არ მიდის საითაც ყველასი, არამედ იქით, სადაც შენ უნდა წაგიყვანოს, განსხვავებული გზით, თუმცა ბოლო ერთია სამარის კარი, გააჩნია მხოლოდ იმას, რა გზით დაადგები მას, რას დატოვებ და როგორ იმოქმედებ ამ წუთისოფელში. მე ეს გზა ავირჩიე. გზა, რომელსაც ვერავინ შემაცვლევინებს თავიანთი ირონიული სიფათებითა და კეთილის მოსურნე რჩევებით დროის ფლანგვის მაგივრად სხვა საქმის მოკიდებას რო მირჩევს. ეს პოსტი თქვენ არ გეძღვნებათ. ეს პოსტი მე მეძღვნება, რადგან სწორედ მე ვარ ის ადამიანი ვინც ძალას მატებს ერკეს და მის სახელს, სტიმულს აძლევს რომ უფრო მეტი წეროს ვიდრე აქამდე წერდა და არ შეჩერდეს.
და შემდეგ ეძღვნება მათ, ვინც მართლა მისმენს, კითხულობს და მიგებს.
ე.მ.

ერკე მიდასი – ერკემიდასი

unknown-planet-1438793525kci 1მიზეზი თუ რატომ დავირქვი ფსევდონიმად ერკე მიდასი შეიძლება აქ ბოლომდე არ პასუხობს კითხვებს, მაგრამ გეტყვით. ჯერ გაჩნდა პლანეტა ერკემიდასი, რომელიც პირველად ამ მოთხრობაში იქნა გამოყენებული, შემდეგ კი იმავე სახელწოდების ფსევდონიმი ავიღე. რატომ ერკემიდასი? ამას თავად გაეცით პასუხი, ის ხო ასეთი ლამაზი და მაცდურია.

დაიწერა კონკურსი ჩრდილისთვის, სადაც მესამე ადგილი მივიღე და საჩუქრები ამ კონკურსის დამაარსებლებისგან. მადლობა მათ, რადგან ისინი რომ არა, საერთოდ არ გაჩნდებოდა პლანეტა ერკემიდასი.

 

პლანეტა ერკემიდასი.

2999 წელი.

Continue reading

ერკე მიდასი – ვნებების ვულკანი

636113893889315663181955301_Dream--Cover

 

 

ჩემი ვნებების ვულკანი ხარ, ამოფრქვეული ლავად

შენ ჩემ სიგიჟედ ისევ მგოსნობ, უკუქცეული მარად,

თავად დრო ხარ და დროში იწვი, წუთში, საათში წამად

უსასრულობის საზომი და თავად იწონი გრამად.

 

საგიჟეთიდან გამოქცეული, ყოველთვის საღ აზრზე

ჩვენ განვსხვავდებით, ეს განსხვავება ფურცელზე გახაზე,

სულით კი ერთურთს სამუდამოდ ზღაპარში დავემსგავსეთ

და ამ ზღაპარში, ჯერ სიყვარული ვერ დავაბინავე.

 

ჩემი ტკივილის მკურნალი ხარ, გამოქცეული ბარად,

ეს წინაღობა, რაც ჩვენ გვიდგას, ჩასაგდებია არად!

ხალხშიც ერთად ვართ, მარტო სახლშიც ჩამოქცეული მარად

შენი სიგიჟე მე გადმომდე, თუმც ვერვინ დამაბრალა.

 

ვნებიანი პანტერა ჩემი ბედის სხივს ეფარები

კვლავ სიგიჟით აწრიალებულს გულამდე მეფერები,

უშენოდ მკვდარი, რომ გიყურებ მიწას ვერ ვებარები,

გაგიჟებულს ზურგიდან ჩუმად, ხელებს მხვევ, მეპარები.

თქვენ, ქალბატონო!

woman-2

თქვენ ქალბატონო, მგონი ვერ მიტანთ

ჩემს გულს – არასწორს უმიზნებთ მიზანს,

თუკი გულიდან ძალით გამრიყავთ,

მეც სხვა რა გზა მაქვს, ვეშვები ფრენით. Continue reading

შენ, ჩემო დღიურო – ერკე მიდასი

k078f

გრძნობათა ბიურო

შენ, ჩემო დღიურო

რამდენი რამეა,

შენთვის ასატანი

გრძნობათა ბიურო,

შენ, ჩემო დღიურო

მუდამდღე ითვლები

ჩემთვისვე ფარულად. Continue reading

მაწვება სიკვდილი

1D212D8A00000578-0-image-a-18_1461321691058

სიკვდილი, ბოლომდე აწვება ჩემი გონების კუნჭულებს

სიცოცხლე – უგულოდ ებრძვის თითქოსდა ამღვრეულ სურვილებს,

ცოდვილი სამყაროს შვილი ვარ, რად გიკვირს ეს ურჯულობა

ან თავის მოკვლის წადილი სრული, თავის სრულებით ფლობა.

 

მინდა ჩემს არსებას მიზნად ქონდეს, თქვენი გულების ფეთქვა,

თუ ეს მისია შევასრულე რა ჯანდაბად მინდა ქება

წამართვეს ქონება, გულში მეგონება, რომ ცეცხლი ქრება

და სუნთქვა მიჭირს, ამ პლანეტაზე, ხალხმრავლობას რომ ვხედავ. Continue reading

კინოშედევრი და კინომანისთვის აღმოჩენა

The-Discovery-movie 1

სანამ ჯერ კიდევ შთაბეჭდილების ქვეშ ვარ, უნდა გიამბოთ, რა თქმა უნდა მთელი ფილმის ფაბულა არა, მაგრამ არჩევანს კი გაგაკეთებინებთ თუ ამ ჟანრში რამე ფილმს ეძებთ პირველ რიგში ამჯერად ამ ფილმს, რომ მოკიდოთ ხელი.

წარმოიდგინეთ სამყარო, მომავალი, თუმცა არც ისე შორეული და ახლო მომავალი, სადაც აღმოაჩინეს და დაამტკიცეს კვლევების წყალობით, რომ სიკვდილის შემდეგ სიცოცხლე არსებობს, რას გააკეთებდით, რომ გცოდნოდათ სიკვდილის შემდეგაც განაგრძობდით ჩვეულებრივ ცხოვრებას? დაუცდიდით თქვენს დროს, როდის მოგაკითხავდათ სიკვდილის ჟამი, თუ მარტივად როგორც მილიონობით ადამიანმა ამ ფილმში, თავს მოიკლავდით და მოისწრაფებდით სიცოცხლეს იმის გამო, რომ სხვა ცხოვრებაში აღმოჩენილიყავით, თუმცა უმისამართოდ, წინასწარ არაფერი რომ არ იცით იმ გზაზე ისე. რას გააკეთებდით?  Continue reading

შანსი და ქალიშვილობა

4

ადამიანების სამყაროში, ყველაფერი ძალზე რთულადაა. ვცდილობ გავიგო, ვცდილობ მივხვდე, მაგრამ ძალზე არეული თავსხვმა წვიმასავით მოსული ზვავი, ყველაფერს ურევს და ისევ საწყის ეტაპზე მაბრუნებს, სადაც ვიყავი. ეს სწორედაც, რომ მთელ გალაქტიკაში ჩვეულებრივი მოვლენასავითაა, რომელსაც მზის დაბნელება ეწოდება. მზე ბნელდება, ზოგ ადგილებში რამდენიმე საათით, ზოგ ქვეყანაში ერთი დღით, ორი კვირით ან ზოგ პლანეტაზე სამი თვითაც კი, რაც არ უნდა გაგიკვირდეთ!

მზის დაბნელება, ფენომენია როცა სხვა ციური სხეული, დედამიწაზე ეგრეთ წოდებული მთვარე ზუსტად იმ არეალში მოხვდება, სადაც სრულად ან ნაწილობრივ ფარავს მზეს და ჩვენთან მცირე ხნით დღისითაც ღამე ისადგურებს. ერკემიდასზე სამი ასეთი მთვარის მსგავსი სხეული ანათებს ღამით პლანეტას და რა გასაკვირია, როცა დაბნელება ხდება, თვეების რაოდენობა, ერთ, ორ ან სამ თვეს შეადგენს. მზის დაბნელება ზოგ კულტურაში ცოდვების გამოსყიდვის და ადამიანის გამოსწორების შანსს იძლევა. ხალხი მუხლებზე დგას, ლოცულობს იმ მიზნით, რათა გათენდეს და დღემ დაისადგუროს, ხოლო როცა უკვე მზე თავის პირს აჩენს, მაშინღა ემადლობებიან თავიანთ ღმერთს (ან კერპს) და თვლიან, რომ ცოდვებისგან სრულიად განიწმინდნენ. ანუ, მათ ეძლევათ შანსი, მათი ცხოვრების გამოსწორების.

შანსი და ქალიშვილობაც რაღაცით ჰგავს ერთმანეთს, რაზეც ქვემოთ გიამბობთ თვალს თუ მიადევნებთ და დაგარწმუნებთ რომ ასეა. შესაძლებელია ბევრი თქვენგანი ამბობს ერთ რამეს, ფიქრობს მეორეს, ან საერთოდ არ ფიქრობს, მაგრამ თუკი ეს ბლოგი დაგაფიქრებთ შემატყობინეთ ამის შესახებ, რადგან სხვა შემთხვევაში ერკემიდასზე თქვენ ვერ მოხვდებით.
Continue reading

ერკე მიდასი – დამეხმარეთ!

23471918_1492375234214148_6999314056086462709_n

ერკე მიდასი დაბრუნდა და გთავაზობთ ახალ ლექსს, რომელიც ერთი ჩვეულებრივი ნაგვის ურნის დანახვისას ჩაფიქრების შედეგი აღმოჩნდა, რომელსაც დიდი არაფერი, მაგრამ ერთი სიტყვა ეწერა – მშია.

 

 

 

 

 

 

 

დამეხმარეთ დეიდებო, ძალიან გთხოვთ ან ბიძია

თუმც მცირედით, სული მეწვის, არ მაქვს მეტის ამბიცია,

მსურს სიცოცხლე, თუ ვიცოცხლებ, ბედმა თვითონ ამირჩია

სული მეწვის, გულის ფეთქვის ხმაც კი მესმის, მშია, მშია!

 

თავისთავად, ყველაფერი მე სიგიჟით დამიტყვია,

არ მიშველის არც წამალი და არც ერთი წამით ტყვია,

გული ფეთქვას განაგრძობს და მიკვირს როგორ დამინგრია

ეს ცხოვრება ერთმა წელმა, გაქრა რაც კი ამიგია.

 

სიყვარული, მოგცეთ ღმერთმა, ხალხო მეწვის სული, მშია

დაგვტრიალებს და გვაცდუნებს ჩვენ ყოველთვის, ფულის ჭია,

ეს იქნება ჩემი გეზი, ჩემი ბედი, ცრუ მისია

სჯობს დავწერო სურვილების საკმარისად სრული სია.

 

სახლში, ბავშვი მყავს სარჩენი, ის არს ჩემი განაჩენი,

დამეხმარეთ რომ უფალსაც ვთხოვო წილი, დანარჩენი

მინდა ფიქრი უდარდელად, დრო აზრიანად ნარბენი,

გავუღიმო სამყაროს და მოგვცეს ნება აქ დარჩენის.

 

თუ ვტყუოდე, განვუტევო სული, აქვე და ახლავე

თამამად თქვენც კი შეგთხოვდით: – ასი ტყვია დამახალეთ,

კეთილშობილ საქმეს იზამთ, ხუთი თეთრით დამეხმარეთ,

სულში მიძვრა შიმშილი და ცრემლით ყოველ ღამეს ვათევ.

 

ახლა იშვე, ამ ქვეყანას, ალბათ ძალზე საშიშია,

ნუ დაგყვება იმედად, რომ გადაიფრენ პარიზშია

თვალი უნდა გაახილო, ქრება ყველა ამბიცია

აქ იშვები და შიმშილი გძებნის, ხალხო, მშია, მშია!

ე.მ.

10 ნოემბერი 2017