შანსი და ქალიშვილობა

4

ადამიანების სამყაროში, ყველაფერი ძალზე რთულადაა. ვცდილობ გავიგო, ვცდილობ მივხვდე, მაგრამ ძალზე არეული თავსხვმა წვიმასავით მოსული ზვავი, ყველაფერს ურევს და ისევ საწყის ეტაპზე მაბრუნებს, სადაც ვიყავი. ეს სწორედაც, რომ მთელ გალაქტიკაში ჩვეულებრივი მოვლენასავითაა, რომელსაც მზის დაბნელება ეწოდება. მზე ბნელდება, ზოგ ადგილებში რამდენიმე საათით, ზოგ ქვეყანაში ერთი დღით, ორი კვირით ან ზოგ პლანეტაზე სამი თვითაც კი, რაც არ უნდა გაგიკვირდეთ!

მზის დაბნელება, ფენომენია როცა სხვა ციური სხეული, დედამიწაზე ეგრეთ წოდებული მთვარე ზუსტად იმ არეალში მოხვდება, სადაც სრულად ან ნაწილობრივ ფარავს მზეს და ჩვენთან მცირე ხნით დღისითაც ღამე ისადგურებს. ერკემიდასზე სამი ასეთი მთვარის მსგავსი სხეული ანათებს ღამით პლანეტას და რა გასაკვირია, როცა დაბნელება ხდება, თვეების რაოდენობა, ერთ, ორ ან სამ თვეს შეადგენს. მზის დაბნელება ზოგ კულტურაში ცოდვების გამოსყიდვის და ადამიანის გამოსწორების შანსს იძლევა. ხალხი მუხლებზე დგას, ლოცულობს იმ მიზნით, რათა გათენდეს და დღემ დაისადგუროს, ხოლო როცა უკვე მზე თავის პირს აჩენს, მაშინღა ემადლობებიან თავიანთ ღმერთს (ან კერპს) და თვლიან, რომ ცოდვებისგან სრულიად განიწმინდნენ. ანუ, მათ ეძლევათ შანსი, მათი ცხოვრების გამოსწორების.

შანსი და ქალიშვილობაც რაღაცით ჰგავს ერთმანეთს, რაზეც ქვემოთ გიამბობთ თვალს თუ მიადევნებთ და დაგარწმუნებთ რომ ასეა. შესაძლებელია ბევრი თქვენგანი ამბობს ერთ რამეს, ფიქრობს მეორეს, ან საერთოდ არ ფიქრობს, მაგრამ თუკი ეს ბლოგი დაგაფიქრებთ შემატყობინეთ ამის შესახებ, რადგან სხვა შემთხვევაში ერკემიდასზე თქვენ ვერ მოხვდებით.
Continue reading

Advertisements

დღევანდელი ბლოგი გერჩივნოს, ხვალინდელ საიტსო!

Home-Sweet-Home-2

ახლა, თბილად მოკალათებული ვზივარ ხელში ყავის ჭიქით ჩემს სამყაროში და ულამაზეს, ჯადოსნურ მთებს ვუყურებ, რომელიც თვით ერკემიდასის მშვენება და სიამაყეა. ამ მთებიდან დაედო სათავე, ყველა იმ ზღაპარსა თუ გმირის წარმოშობას, რომელიც ერკემიდასის სამეფოში მოიაზრება და ამ მთებმა შვა დიდებული მეფე, ათასი წლის წინ, სახელად “ქირმიშანი”, რომელიც ამ ენაზე ანგელოზს და ღვთაებას ნიშნავს. პირველი მეფე, რომელიც მამაკაცი არ გახლდათ და იყო ქალი, წარმოშობით იმ სოფლიდან იყო, რომელიც ამ მდიდრულ მთებთან ახლოს მდებარეობდა, პირდაპირ მის ძირში. სოფლის მოსახლეობა კი ათას კაცსაც კი არ აღემატებოდა.

ვზივარ, გვერდზე მითების წიგნი გადამიშლია, რომელიც ძველ ამბების გახსენებაში მეხმარება და ვიხსენებ ძველ გმირებს, რომლებიც ჯერ კიდევ უხსოვარი დროიდან დრაკონებსა და დევებს ებრძოდნენ, იმ ერკემიდასის შავ რაინდებს, რომელთა ბოროტებაც ყველაფერ საზღვრებს სცდებოდა. გული მიკვდება, ამ ბოროტების გახსენებით. ერთმა თავისი ოჯახი ბნელ რაინდს გადასცა, იმისთვის რომ მეფედ ეკურთხათ და ამ მიზანსაც მიაღწია, მისი ოჯახი კი ცეცხლში დასაწვავად გაიმეტა. კიდევ იყო მსგავსი რამდენიმე შემთხვევა, მცირეოდენი გადახვევებით და განსხვავებით, პრინცმა ჯაფიტომ, რომელიც ტახტზე ოცნებობდა, როგორ მოიშორა საკუთარი ძმა და მტრებს თავისი ხელით მიჰგვარა, შემდეგ კი მამა გაისტუმრა საიქიოს, ცოლად მისი და, მზევინარი მოიყვანა და სულ ძალით ოთხი შვილი, ოთხივე ბიჭი გააჩენინა, რომლებსაც მეფეებად ზრდიდა. არა კონკურენტებად, არამედ ერთმანეთის მოკავშირეებად. პლანეტა ერკემიდასი ოთხ ძირითად სამეფოდ დაიყო, რომელთა სათავეში თითოეული ძმა ჩადგა ჯაფიტოს სიკვდილის შემდეგ (მისი სიცოცხლე ისედაც თვეებს ითვლიდა, როცა უეცრად ერთ-ერთმა გაბედულმა ჯარისკაცმა და მეამბოხემ, მეფის ამალა გაარღვია და უკიდურესი სიზუსტით დანა რამდენიმე მეტრიდან პირდაპირ გულში დაასვა).

ამ მაგალითების ჩამოთვლას რომ მოვყვე, ვერ გავჩერდები, რადგან ეს უსასრულო სია, მტრობის, სიყვარულის, ღალატის და სიკვდილ-სიცოცხლის ამბებია. ბევრი რამის შემსწრე გახდა ერკემიდასი, ბევრი სისხლი დაღვრილა მასზე, ბევრიც აღმოცენებულა, გამდიდრებულა, გაბედნიერებულა და ბევრსაც უმოწყალოდ მოკვდომია შვილი, შვილიშვილი, საყვარელი ქალი ან მამაკაცი. აქ გამოუსალმებიათ ოჯახის წევრებს ერთმანეთი, აქ მტრებს სწვევიათ სიყვარული, მოღალატეები ჯვარზე გაუკრავთ, მოკავშირეებისთვის კი მოღალატეობა დაუწამებიათ. აქ დედებისთვის გამოუტაცებიათ ახალშობილი ბავშვი და ცეცხლში ჩაუგდიათ, აქ სიყვარულის სადღეგრძელო უსვამთ და მეორე დღეს მტრები გამხდარან, აქ სამარადისო სიცოცხლის მოზიარენი გამხდარან და მაინც, ფიქრებ მუდამ ერთ რამეს სტრიალებენ, რასაც ვერც ერთი ვერ განუდგება, რასაც სიტყვები არ ეყოფა და დარჩება ისევ ისეთი წმინდა, როგორც ახალშობილის გული.

ფანჯრიდან არკანურის მთებს გავცქერი, ამ დიდებულ ქმნილებას, თითქოს სიცოცხლით სავსესაც, რომლის სუნთქვას ღამღამობით ფრთხილი ამოსუნთქებითაც კი გაიგებ და სიამაყით ვივსები ამ დიადი წარსულის წინაშე, რომლის წინაშეც ჩემს ერს ქედი არ დაუხრია. ვფიქრობ საყვარელ ადამიანზეც, რომელიც შორს, დედამიწაზე მელოდება და ვფიქრობ სიყვარულზე.

ამ ბოლო ხანებში ამ საკითხებზე ფიქრმა გამიტაცა, ხშირად მესიზმრება ჩემს თავში გამოძერწილი არსებული, მაგრამ ჩემ მიერ ხორცშესხმული და სახემიცემული გმირები, რომლებსაც ჩემი საყვარელი ადამიანების სახე აქვთ და მე ისინი ძალიან მეძვირფასებიან. გულში ბოღმა ჩადებული ხალხი აქაც მრავლადაა, მაგრამ სიყვარული – ეს ერთი სიტყვა ჯაბნის და მითი სიყვარულის ჯადოქარზე, რომელიც შეიძლება არც არის მითი და ერკე მიდასი, მაინც არსებობს, ყველას გულებში, შორს შორეულ აკლდამებში, მაგრამ არსებობს და ის სათითაოდ ყველას მიაკითხავს როცა დრო მოვა.

ძვირფასო მკითხველებო, გადავწყვიტე, რომ დღევანდელი ბლოგი მერჩივნოს, ხვალინდელ საიტს, ასე რომ ჩემი საქმიანობა, ამ მონატრებულ ჩემს ნაღვაწ და ნამოღვაწარ ბლოგზე გაგრძელდება!

მიხარია დაბრუნება. ერკემიდასის მკვიდრნო, მოგესალმებით!

დედამიწავ გამარჯობა!

www.Ercke.ge

screenshot_5431

მეგობრებო, კოლეგებო, ნათესავებო, ჩემო ძვირფასო თუ არაძვირფასო ადამიანებო, ჩემთვის კარგის მსურველებო ან უბრალოდ გვერდიდან რომ აკვირდებით სეირს, უცნობო ადამიანებო, რომლებიც ახლა, ან მომავალში გამიცნობთ, თქვენთვის გზავნილი მაქვს:

www.ercke.ge

გაიხსნა და ჩაეშვა ახალი საიტი თქვენთვის!

ლინკზე გადასვლისას, თქვენ აღმოჩნდებით სრულიად ახალ სამყაროში, სადაც ყველაფერი შესაძლებელია: მარადიული სიცოცხლე, სიყვარული, ბედნიერება, სამყარო სადაც ყოველ ჩვენგანს აფასებენ და უყვართ. ერთი სიტყვით, თქვენ ხვდებით სამყაროში, სადაც სიყვარული ერთადერთი კანონი და წესია. მართალია ბოროტი ჯადოქარი, რომელიც სადღაც დათარეშობს, ისევ არსებობს და არ დამარცხებულა, მაგრამ როგორც კი გამოჩნდება და ყველაფერს ავს შემოიტანს ჩვენს სამყოფელში, მას მაშინვე გაძევება და განადგურება ემუქრება, ისევ ჩვენგან… მაგრამ ჩვენ სიყვარულით და ერთად დგომით თუ დავამარცხებთ და არა იგივე ძალებით, შურისძიებითა და ბოროტებით.

ჩემი ბლოგის მკითხველნო! ყველანი მიყვარხართ და გეპატიჟებით ახალ, სრულიად რეალურ სამყაროში, სადაც ერთმანეთს ოცნების ასრულებაში ვეხმარებით. ჩემი მიზანი ბავშვობიდან, 14 წლის ასაკში გამიჩნდა, მსურდა აღიარება, ცნობადობა, პოპულარობა! მსურდა, რომ ყოველ გამვლელს ჩემზე თითის შვერით – ეს ის არ არის? – ეყვირა და ასე ბედნიერი ჩემკენ ჩასახუტებლად გამოწეულიყო. მე ჯერ კიდევ მაშინ ვფიქრობდი, ყველას ჩემიანად მივიღებდი, ჩემი სამყაროს უმთავრეს და უმნიშვნელოვანეს ნაწილად, და არ განვასხვავებდი ნაცნობს, უცნობისგან.

“რადგან ქუჩაში მიცნობს უცხო ადამიანი, ესე იგი ჩემი რომელიმე მოთხრობა, წიგნი ან ლექსი ექნება წაკითხული, ან უბრალოდ ჩემი სურათით დავამახსოვრდი, მეგობრისგან გამიცნო, ყოველშემთხვევაში ჩემს რაღაც ნაწილს იცნობს და ჩემს სულში შემოიჭრა, მაშასადამე ჩემთვის უკვე უცხო აღარაა და ჩემი სამყაროს მკვიდრი გახდა!” – ცოტა მოგვიანებით, წლების შემდეგ ეს დედაჩემს ვუთხარი, მართალია ამაზე გაეცინა და სერიოზულად არ აღიქვა, მაგრამ მე სრული სერიოზულობით ვთქვი და ვამბობ.

ყოველი თქვენი დადებითი ემოცია მიყვარს, თქვენი სიგიჟით სავსე თვალები, როცა ჩემს რომელიმე ლექსზე ან მოთხრობაზე საუბრობთ აღტაცებით. მე ყველაფერი მიყვარს თქვენი.

ბევრს აღარ გავაგრძელებ, ჩემი ახალი საიტი!

სამყარო ერკე მიდასისა – www.Ercke.Ge

პლანეტა ერკემიდასი  –  www.Ercke.Ge

მობრძანდით! ასევე ვაანონსებ, რომ ვისაც გამოწერილი გაქვთ ჩემი ბლოგი, შეგიძლიათ შემოხვიდეთ საიტზე, დარეგისტრირდეთ და გახდეთ სრულუფლებიანი წევრები! ერკემიდასი თქვენ გელით, უამრავი სიურპრიზითა და სიყვარულით.

 

ამ ბლოგზე პოსტები აღარ განთავსდება!

კეთილი იყოს შენი ახალ სამყაროში, პლანეტა ერკემიდასზე მობრძანება. გაერკემიდასდი და მიიღე სამარადისო ცხოვრება საჩუქრად! საიტი ოფიციალურად გაიხსნა და შეგეძლებათ ვარსკვლავებს მიწვდეთ.

                                   გაერკემიდასება!

 

მიხაილ ბულგაკოვი – ოსტატი და მარგარიტა

300x430_1414155439_-_1139a25c914f5f18872f8f03e72df79eარასდროს იცი, საითკენ მიგაქანებს ცხოვრების კვალი, ის მთვარის ბილიკი, რომელიც უეცრად შენი საძინებლის ფანჯარასთან გაჩნდება და მისკენ ატოტება მოგინდება, ფეხის შედგომა. ვერსაიდან იგებ, რამდენი ტკივილი და ტანჯვა უნდა გამოიარო, ამ ისედაც ნაწამებ ქალმა და ცხოვრების მანძილზე, რამდენი გერგება ბედნიერების წილი მთელ სატანჯვეთში. Continue reading

სიკვდილშიც არის რაღაც კარგი!

1

ქარი დაუღალავად ღრიალებდა, როცა ქუჩაში გამოვედი. საშინლად ციოდა. მხრებზე შემოგდებული შავი ქურთუკი, რომელიც სახელურებით მქონდა შემოკრული და მჭიდროდ მოჭერილი, ძლიერად ფრიალებდა. სიცივის მიუხედავად ჩაცმას არც კი ვფიქრობდი. ფანჯრის წინ, ასეთ ამინდში, ყოველთვის პლედშემოხვეული მოვკალათდები, წიგნით ხელში, გვერდით კი ორთქლმდინარი ცხელი ჩაი ფინჯანში, რომლის ორთქლით გამთბარ ოთახში, სრულ ტრანსში მყოფი წიგნს ჩავჩერებივარ. პერიოდულად შუშაზე ჩამოღვენთილ წვეთებს ვაყოლებ თვალს და მის მიღმა გრიგალში არეულ წვიმას ვუწყებ ყურებას, თან ჭიქას ვტაცებ ხოლმე ხელს. თუმცა გარეთ მართლა ცივა, საშინლად, გულის გამაწვრილებლად, ტანში ჟრუანტელს მგვრის, მინდება ახლა სახლში თბილად წიგნს შევექცეოდე, მაგრამ შეუძლებელია, თუმცა ღიმილით ვუთვალთვალებ შენობებს და ფანჯრებიდან მაცქერალ მოხუცებს. ისეთი თბილი სახეები აქვთ, მეც უნებურად ვთბები, მაგრამ საკმარისი არ არის. მივექანები სიკვდილისკენ, რომელიც დროდადრო უფრო ახლოვდება და სიამოვნებას მგვრის. Continue reading

გურამ დოჩანაშვილი – გივიზე

bb58658f3a1546d68a1dcfc92a6f7bd4ვერასდროს ვახერხებდი ჩემი მობილურით (რომელსაც უკვე ცალი ფეხი სამარეში უდგას და ისე ჭედავს, მგონია ყოველ წამს გულის შეტევა ემართება) ვყოფილიყავი სოციალურ ქსელში, ან საერთოდ რაიმე “ზედმეტი” პროგრამა გადმომეწერა, მაშინვე რომ იწყებდა საშინლად ბუხ-ბუხს და მერე მეც ცალკე გულს მიხეთქავდა რამე არ დაემართოს-მეთქი, თვითონაც წვალობდა ბევრი დატვირთვისგან და ძალიანაც არ ვტვირთავდი. თუმცა რამდენიმე დღის წინ ვცადე, “საბას” აპლიკაცია გადმოვწერე, რა თქმა უნდა, დარეგისტრირებული ოდითგანვე ვარ, და კიდეც დევს ჩემი ნაწარმოებები… აბა ისე როგორ?!

მაგრამ უნდა გიამბოთ, თუ რამ მიბიძგა აქამდე. წვიმიანი დღეები, უნივერსიტეტშიც უსაშველოდ გაწელილი დრო და დამღლელი გზა, მეტროში, თუნდაც ავტობუსში, რომელიც არა და არ წყდება. ამასთან, შევიტყვე რა, გამოდის თურმე გურამ დოჩანაშვილის, ამ ლეგენდარული ქართველი მწერლის და საამაყო პიროვნების (რომლის სამოსელი პირველის წაკითხვაც გეგმაში მაქვს და არ დამძრახოთ ჯერ რომ არ წამიკითხავს 😛 ) წიგნი, რომელიც მან თავის ამხანაგზე, გივიზე დაწერა, აი ჩვენი ახლანდელი ტრაგედიის 13 ივნისის წყალდიდობისას რომ დაიღუპა ზოოპარკში.

თავიდან გაფრთხილებასავითაც გვეუბნება, რომ ბევრს არ ილაპარაკებს, არ მიედ-მოედება არაფერ სხვას და ჩემეული ჩუქურთმების გარეშე გიამბობთ ნამდვილ ამბავსო, ნამდვილს და მისაღებსო…  Continue reading

ნარნიაში ჩაკარგული ჩემი ფიქრები – ჯადოქრის დისწული

20151009_195528

ერთხელ ერთ საშინლად ბნელ ადგილას მოვხვდი, ჩემ მეგობრებთან ერთად, ისეთი სიბნელე იყო და სიცივე, რომ ტანში ჟრუანტელი მივლიდა და საოცრად მეშინოდა. მეგონა ვეღარასდროს ვნახავდი სინათლეს და ამან უფრო შემაშინა ვგონებ და ამ ფიქრებში ვიყავი, როდესაც სიმღერის ხმა გავიგონე. ცოტა ხნის შემდეგ ჯერ ვარსკვლავები გამოჩნდა ცაზე, მერე მზე, კიდევ რაღაც დროის შემდეგ ცა გამოიკვეთა და ირგვლივ გამოჩნდა ყველაფერი. მალევე მომღერალიც დავინახე. ის თქვენ წარმოიდგინეთ და ერთი ჩვეულებრივი, თითქოს არაფრით განსაკუთრებული ლომი იყო, მაგრამ აი აქ შევცდი.

ის მეფე ასლანი იყო…  და ნარნიის შექმნის მომსწრე გავხდი. თვალები ვჭყიტე, განვცვიფრდი, და ბნელი ჩემთან ერთად განათდა, როგორი ლამაზი იყო.

ჯერ კიდევ მაშინ უნდა შემეძინა, როცა ახალი გამოსული იყო და არც ყველა მაღაზიაში არ იყო, მაგრამ მაინც გადავწყვიტე დავლოდებოდი პრეზენტაციას. მეორე დღესვე იყო, გავვარდი სასწრაფოდ და წიგნის გარეშე არც წამოვსულვარ. აბა რის ერკე ვარ, ასეთი წიგნის ყიდვის შესაძლებლობა, რომ გამეშვა ხელიდან, თან ნინო შეყილაძის თარგმანი, თან წიგნები ბათუმშის გამოცემა. ეს ორი ერთად, რაღაც ხარისხობრივად იმდენად კარგად ჯდება ერთმანეთში, რომ სანდოობის და ნამდვილად ხარისხიანობის ეფექტს და მოლოდინს ქმნის. არა მარტო მოლოდინს, არამედ ნამდვილად ხარისხიანია, რომელსაც ამ ხარისხთან შედარებით ნამდვილად საუკეთესო ფასი ადევს. ყველაზე მეტად კი წიგნის ორიგინალურობას თვითონ მასში მოცემული ილუსტრაციებიც ახდენს და სხვაგვარ ელფერს აძლევს წიგნს, მართლაც რომ ნარნიას დაგანახებთ და საოცარ ემოციას დაგიტოვებთ თითოეული ილუსტრაცია.

20151010_204723თარგმანი არაჩვეულებრივი, გამოცემა არაჩვეულებრივი… შინაარსი არაჩვეულებრივი. პრეზენტაციიდან სწორედ ამ დუეტის ავტოგრაფით დამშვენებული წიგნი წამოვაცუნცულე სახლში. ჯერ ირაკლი ბაკურიძეს მოვაწერინე ხელი (რომელსაც ასლანს თუ შევადარებ მხოლოდ), შემდეგ ნინოს ძებნა დავიწყე, მაგრამ უკვე წასული დამხვდა. მეც რომ სახლში ვბრუნდებოდი დამწუხრებული, ავტობუსის გაჩერებასთან შემხვდა, იქ იდგა, ნამდვილად იდგა და აქაც შემთხვევით ვისარგებლე. ბედი არ გინდა?! როგორი საოცარია, თვითონ ცხოვრებაა ფანტასტიკა, ამას ყოველთვის ვამბობ და კიდევ გავიმეორებ ახლა. ცხოვრება იმდენად არის მოულოდნელობებით სავსე, რომ რასაც არ ელოდები ის ხდება, თან ეს დამთხვევები, რომლებიც სულაც არ არის დამთხვევები… მართლაც ძალიან კმაყოფილი წამოვედი პრეზენტაციიდან, უფრო მიახლოებული სიტყვებით, რომ ვთქვა მეც ფრთოსანი რაშივით გამოვქროლდი, სასწრაფოდ წაკითხვის სურვილით განმსჭვალული, რადგან ნარნია ფილმი ძალიან მომწონს, ისტორიაც უნიკალურია, ახალი სამყარო, ჩვენსავე სამყაროში, მაგრამ სრულიად სხვა სამყარო, სადაც ყველაფერი ცოცხალია, ღვიძავთ ცხოველებს და მეტყველებაც კი შეუძლიათ მათ.

ნარნია… წიგნი, სადაც თქვენ იმდენად ცოცხალი ხართ, მთელი ძალით გსურთ ყვირილი, რომ გააგებინოთ ყველას. წიგნი, რომელშიც ბევრი ბიბლიური მონაკვეთებია აღწერილი, მაგრამ რა თქმა უნდა ალეგორიულად და წიგნი, სადაც თქვენ თავს აუცილებლად იპოვით.

მე ვიგრძენი და დავინახე ჩემი ნაწილის ცუდი და კარგი თვისებები. განვიცადე იმედგაცრუება და შიში, ცდუნებამაც კი მძლია, მაგრამ ესეც გადავლახე და ბოლომდე რაღაც სასწაულად მივედი. სასწაული ყოველ ჩვენგანშია, სასწაული გვამოძრავებს და ის გვიხსნის ხოლმე ცუდი კლანჭებიდან. მთელი ცხოვრების არსი ის არის, რომ იცხოვრო როგორც შეგიძლია, იცხოვრო სიყვარულით და იყო ბედნიერი!

ამას გვასწავლის სწორედ ეს წიგნიც. იყავით ბედნიერები… ❤

დიდი მადლობა მთარგმნელს ნინო შეყილაძეს (პოლის) და ირაკლი ბაკურიძეს (ასლანს) ამ შესანიშნავი წიგნისთვის, დიდი მადლობა რედაქტორებსა თუ დიზაინრებსაც, კიდევ უამრავთ, ვისაც ამ წიგნთან ჰქონდა შეხება და დარჩნენ ინკოგნიტოდ, სცენის მიღმა. დიდი მადლობა ამ წიგნის ასე კარგად მოტანისთვის ჩვენამდე, ასე ხარისხიანად. ხოდა ჩვენც რა დაგვრჩენია? წავიკითხოთ პირველი, დაველოდოთ მეორე ნაწილს.. პირადად მე ძალიან მინდა გავაგრძელო კითხვა და აუცილებლად პირველი ვიქნები, როცა პრეზენტაცია დაიგეგმება კვლავ…

მილან კუნდერა – შეუცნობელი

7417

ემიგრაცია ოდითგანვე იყო და ყოველთვის იქნება. ის საშინელ მელანქოლიას და ნოსტალგიური ტანჯვისკენ სწრაფვას გულისხმობს, როცა შენი სამშობლო, შენსავე ცნობიერებაში იკარგება და აღარც გახსოვს მისით ბოლოს როდის დატკბი. შენი ცხოვრება ორ ეტაპად იყოფა, ორჯერ ცხოვრობ თუ ასე შეიძლება ითქვას, წინა ცხოვრება კი ნელ-ნელა დავიწყებას ეძლევა, როგორც დიდხანს გამოუყენებელი რაიმე ნივთი ან დიდი ხნის წინ წაკითხული წიგნის სახელი და რჩება მხოლოდ დიდი ტკივილი მარცხენა მხარეს, რჩება სევდა, ხოლო თვალწიინ დამდგარი შენი მონატრებული ქვეყანა, მისი პეიზაჟები და ცხოვრების კვალი, უკვალოდ ქრება.

პრაღადან პარიზში იძულებით, ომის გამო გადასახლებული ირენა, რომელიც ფიქრობს რომ გაურბის ტანჯვას და ომს, მაგრამ ომი ქვეყნიდან წასულს საკუთარ თავში, მის შიგნით ეწყება, როცა ის ტკბება პარიზის ხედებით, მაგრამ მას ნოსტალგია სტანჯავს. nostos ბერძნულად დაბრუნებას ნიშნავს, algos – ტანჯვას. მისი ფიქრები მისი ოცნებები გაჯერებულია ტანჯვის ელემენტებით, ჰყავს ქმარი, ვეცნობით მის წარსულს და გვხვდება ბევრი დამაფიქრებელი და საინტერესო ფაქტებიც, რის ამოხსნასაც ვერა და ვერ ვახერხებთ. მისი არსი გარკვეულწილად შეუცნობელიცაა და ყოველი პერსონაჟი სხვადასხვაგვარი, ბედით ისე დაკავშირებული, რომ თქვენც კი გაგაოცებთ.

ერთი სიტყვით, ეს არის წიგნი თვითონ შეუცნობელი და არა მხოლოდ პერსონაჟები. წიგნი, რომელსაც კითხულობ და ბედით გადაჯაჭვულ პერსონაჟებს ირონიით უყურებ, თითქოს გიგრძვნია, შენც განგიცდია და გინახავს, თითქოს კი ყველაფერი შენს ცნობიერში ბუნდოვანია. Continue reading

დაშნეროლოგები და ლიბერთინსოლოგები ანუ სიკვდილით განკურნების პრეზენტაცია

james-dashner-4მიმართვა, მწერალ ჯეიმს დაშნერს: ძვირფასო ჯეიმს, ალბათ დიდი ბოდიში უნდა მოგიხადო, იმისთვის, რაც გუშინ მოხდა, ხო, ხო, სწორედ იმ რვა ოქტომბრის, საღამოს ექვს საათზე, ბიბლუსის გალერეაში რომ მოხდა. არა, კი გაგიხარდებოდა, ასეთი სიყვარული რომ დაიმსახურა შენმა წიგნმა საქართველოშიც და ამდენადაც ასე აღინიშნა შენი ტრილოგიის ბოლო წიგნის გამოსვლა, მაგრამ… მაგრამ ისიც არ უნდა დამავიწყდეს, რა მოხდა ამ დღეს და რატომ გიხდი ბოდიშს.

თუმცა რატომ ვიხდი ბოდიშს, ყოველთვის მე რატომ უნდა ვიხდიდე ბოდიშებს და იმის მოლოდინში გული მიფეთქავდეს მაპატიებენ თუ არა. რატომ ვიხდიდე ბოდიშს, თუ არც რაიმე დავაშავე ან თუ ეს ყველაფერი მოხდა, მხოლოდ იმიტომ, რომ შენ არ იყავი საქართველოში ჩამობრძანებული ვაჟბატონო და შენი ბრალია. თან პირიქით, ალბათ უნდა გეამაყებოდეს კიდეც ასე რომ მოვიქეცი, შენ მაგივრად რომ ვაწერდი წიგნებს ხელს და “დიდი სიყვარულით ერკესგან” – მეთქი, რომ ვაწერდი. განა ჯეიმს დაშნერისგან მეთქი, ერკესგან-თქო ბიჭო და გეუბნები რა, რომ ამ საღამოს შენი როლი ვიკისრე, ზარმაცო, არ უნდოდა ფანებისთვის ავტოგრაფების დარიგება, არ ჩამოსულა საქართველოში, არ შეხვდა თავის მკითხველს და მერე კიდევ მე უნდა ვიხადო ბოდიშები ხომ?  Continue reading

მარკეტინგის ფსიქოლოგია, ანუ როგორ გავყიდოთ

2015-09-30 16.50.37

წარმატების გზა არც ისე ადვილი რამეა, აჩქარება არ უყვარს, არც მოთმინების დაკარგვა და მისი ზუსტი გათვლებიც კი შესაძლებელია, როგორ მიაღწიოთ წარმატებას და როგორ აქციოთ თქვენი ბიზნესი მომგებიანად.

ყველას აქვს ოცნებები, ცხოვრობდეს სახლში ტბის პირას, ჰქონდეს მაგარი მანქანა, დიდი სახლი ან იმდენი ფული რომ უზრუნველად გაატაროს თავისი დარჩენილი სიცოცხლე და აკეთოს სიკეთეც, ამისათვის მხოლოდ ცოდნაც არ დაგეხმარებათ, არც მთელი დღე კომპიუტერთან დაუღალავი გართობა და თამაში, კომპიუტერს ბევრი სხვა ფუნქციაც აქვს და ის ასევე შეგიძლიათ სხვაგვარად გამოიყენოთ და არა თამაშისთვის, რომელსაც ბევრი სარგებელი არც მოაქვს. უყუროთ ლექციებს სხვადასხვა თემაზე, წეროთ, იკითხოთ წიგნები კომპიუტერითაც კი უკვე და ეს სასიამოვნო პროცესად გექცევად ნელ-ნელა, თქვენში გაჯდება იმის მოთხოვნილება რომ სულ უფრო მეტი გაიგოთ, მეტად ისწავლოთ საკუთარი საქმე და უფრო წარმატებული გახდეთ. ის მიზნები, რასაც ახორციელებთ და მათი წარმატებით განხორციელება მოგცემთ ძალას შემდეგი საქმისთვის და ეს საოცარი შეგრძნება, ყოველთვის შენ გულშია… იქიდან ამოხეთქავს დიდი, უზადო ენერგია, რომელსაც ვერაფერი ვერ შეაჩერებს და ყველაფერს გადათელავს თუ მხოლოდ პირველი ნაბიჯი გადადგა და უბრალოდ დაიწყო!

წარმატების მისაღწევად ეს წიგნი, მისი რამდენჯერმე წაკითხვა ნამდვილად დაგეხმარებათ, თუმცა კარგად უნდა გაითავისოთ ასევე ის, რაც წერია. მართალია მხოლოდ ეს წიგნიც ვერ შეძლებს თქვენს დახმარებას, თუ თქვენ არ მოინდომეთ და მთელი ერთსაათიანი ჭიდილი წიგნთან არაფერს მოგცემთ, მაგრამ ამ წიგნით დაწყება ყველაზე კარგი ვარიანტია ალბათ. შემდეგ რომ უბრალოდ მეტის გაგებით დაიმუხტოთ და სხვა წიგნებსაც გადაავლოთ თვალი. ბიბლუსის გალერეაში სულ რაღაც ერთ საათში წავიკითხე, რადგან დიდი მოცულობის არ არის და საჭირო ფრაზები და ჩემთვის საჭირო მომენტები ჩავინიშნე, რომელიც ვიცი მარტო მე კი არა წარმატებისთვის ყველას გამოადგება.

ერთ-ერთს დავწერ, დანარჩენს კი სხვა პოსტში დავდებ, რათა აქ არ გაგვიგრძელდეს:

“სოციალურად და ფსიქოლოგიურად პერსპექტიულია მარკეტინგული მიდგომა, რომელიც ხელმძღვანელობს პრინციპით „წაწარმოოთ ის, რაც იყიდება და არა გავყიდოთ ის, რაც იწარმოება“.

ყველას წარმატებებს გისურვებთ, თქვენს წარმატებულ გზაზე. დაელოდეთ შემდეგ პოსტს. ^^