მიხაილ ბულგაკოვი – ოსტატი და მარგარიტა

300x430_1414155439_-_1139a25c914f5f18872f8f03e72df79eარასდროს იცი, საითკენ მიგაქანებს ცხოვრების კვალი, ის მთვარის ბილიკი, რომელიც უეცრად შენი საძინებლის ფანჯარასთან გაჩნდება და მისკენ ატოტება მოგინდება, ფეხის შედგომა. ვერსაიდან იგებ, რამდენი ტკივილი და ტანჯვა უნდა გამოიარო, ამ ისედაც ნაწამებ ქალმა და ცხოვრების მანძილზე, რამდენი გერგება ბედნიერების წილი მთელ სატანჯვეთში. Continue reading

სიკვდილშიც არის რაღაც კარგი!

1

ქარი დაუღალავად ღრიალებდა, როცა ქუჩაში გამოვედი. საშინლად ციოდა. მხრებზე შემოგდებული შავი ქურთუკი, რომელიც სახელურებით მქონდა შემოკრული და მჭიდროდ მოჭერილი, ძლიერად ფრიალებდა. სიცივის მიუხედავად ჩაცმას არც კი ვფიქრობდი. ფანჯრის წინ, ასეთ ამინდში, ყოველთვის პლედშემოხვეული მოვკალათდები, წიგნით ხელში, გვერდით კი ორთქლმდინარი ცხელი ჩაი ფინჯანში, რომლის ორთქლით გამთბარ ოთახში, სრულ ტრანსში მყოფი წიგნს ჩავჩერებივარ. პერიოდულად შუშაზე ჩამოღვენთილ წვეთებს ვაყოლებ თვალს და მის მიღმა გრიგალში არეულ წვიმას ვუწყებ ყურებას, თან ჭიქას ვტაცებ ხოლმე ხელს. თუმცა გარეთ მართლა ცივა, საშინლად, გულის გამაწვრილებლად, ტანში ჟრუანტელს მგვრის, მინდება ახლა სახლში თბილად წიგნს შევექცეოდე, მაგრამ შეუძლებელია, თუმცა ღიმილით ვუთვალთვალებ შენობებს და ფანჯრებიდან მაცქერალ მოხუცებს. ისეთი თბილი სახეები აქვთ, მეც უნებურად ვთბები, მაგრამ საკმარისი არ არის. მივექანები სიკვდილისკენ, რომელიც დროდადრო უფრო ახლოვდება და სიამოვნებას მგვრის. Continue reading

გურამ დოჩანაშვილი – გივიზე

bb58658f3a1546d68a1dcfc92a6f7bd4ვერასდროს ვახერხებდი ჩემი მობილურით (რომელსაც უკვე ცალი ფეხი სამარეში უდგას და ისე ჭედავს, მგონია ყოველ წამს გულის შეტევა ემართება) ვყოფილიყავი სოციალურ ქსელში, ან საერთოდ რაიმე “ზედმეტი” პროგრამა გადმომეწერა, მაშინვე რომ იწყებდა საშინლად ბუხ-ბუხს და მერე მეც ცალკე გულს მიხეთქავდა რამე არ დაემართოს-მეთქი, თვითონაც წვალობდა ბევრი დატვირთვისგან და ძალიანაც არ ვტვირთავდი. თუმცა რამდენიმე დღის წინ ვცადე, “საბას” აპლიკაცია გადმოვწერე, რა თქმა უნდა, დარეგისტრირებული ოდითგანვე ვარ, და კიდეც დევს ჩემი ნაწარმოებები… აბა ისე როგორ?!

მაგრამ უნდა გიამბოთ, თუ რამ მიბიძგა აქამდე. წვიმიანი დღეები, უნივერსიტეტშიც უსაშველოდ გაწელილი დრო და დამღლელი გზა, მეტროში, თუნდაც ავტობუსში, რომელიც არა და არ წყდება. ამასთან, შევიტყვე რა, გამოდის თურმე გურამ დოჩანაშვილის, ამ ლეგენდარული ქართველი მწერლის და საამაყო პიროვნების (რომლის სამოსელი პირველის წაკითხვაც გეგმაში მაქვს და არ დამძრახოთ ჯერ რომ არ წამიკითხავს 😛 ) წიგნი, რომელიც მან თავის ამხანაგზე, გივიზე დაწერა, აი ჩვენი ახლანდელი ტრაგედიის 13 ივნისის წყალდიდობისას რომ დაიღუპა ზოოპარკში.

თავიდან გაფრთხილებასავითაც გვეუბნება, რომ ბევრს არ ილაპარაკებს, არ მიედ-მოედება არაფერ სხვას და ჩემეული ჩუქურთმების გარეშე გიამბობთ ნამდვილ ამბავსო, ნამდვილს და მისაღებსო…  Continue reading

ნარნიაში ჩაკარგული ჩემი ფიქრები – ჯადოქრის დისწული

20151009_195528

ერთხელ ერთ საშინლად ბნელ ადგილას მოვხვდი, ჩემ მეგობრებთან ერთად, ისეთი სიბნელე იყო და სიცივე, რომ ტანში ჟრუანტელი მივლიდა და საოცრად მეშინოდა. მეგონა ვეღარასდროს ვნახავდი სინათლეს და ამან უფრო შემაშინა ვგონებ და ამ ფიქრებში ვიყავი, როდესაც სიმღერის ხმა გავიგონე. ცოტა ხნის შემდეგ ჯერ ვარსკვლავები გამოჩნდა ცაზე, მერე მზე, კიდევ რაღაც დროის შემდეგ ცა გამოიკვეთა და ირგვლივ გამოჩნდა ყველაფერი. მალევე მომღერალიც დავინახე. ის თქვენ წარმოიდგინეთ და ერთი ჩვეულებრივი, თითქოს არაფრით განსაკუთრებული ლომი იყო, მაგრამ აი აქ შევცდი.

ის მეფე ასლანი იყო…  და ნარნიის შექმნის მომსწრე გავხდი. თვალები ვჭყიტე, განვცვიფრდი, და ბნელი ჩემთან ერთად განათდა, როგორი ლამაზი იყო.

ჯერ კიდევ მაშინ უნდა შემეძინა, როცა ახალი გამოსული იყო და არც ყველა მაღაზიაში არ იყო, მაგრამ მაინც გადავწყვიტე დავლოდებოდი პრეზენტაციას. მეორე დღესვე იყო, გავვარდი სასწრაფოდ და წიგნის გარეშე არც წამოვსულვარ. აბა რის ერკე ვარ, ასეთი წიგნის ყიდვის შესაძლებლობა, რომ გამეშვა ხელიდან, თან ნინო შეყილაძის თარგმანი, თან წიგნები ბათუმშის გამოცემა. ეს ორი ერთად, რაღაც ხარისხობრივად იმდენად კარგად ჯდება ერთმანეთში, რომ სანდოობის და ნამდვილად ხარისხიანობის ეფექტს და მოლოდინს ქმნის. არა მარტო მოლოდინს, არამედ ნამდვილად ხარისხიანია, რომელსაც ამ ხარისხთან შედარებით ნამდვილად საუკეთესო ფასი ადევს. ყველაზე მეტად კი წიგნის ორიგინალურობას თვითონ მასში მოცემული ილუსტრაციებიც ახდენს და სხვაგვარ ელფერს აძლევს წიგნს, მართლაც რომ ნარნიას დაგანახებთ და საოცარ ემოციას დაგიტოვებთ თითოეული ილუსტრაცია.

20151010_204723თარგმანი არაჩვეულებრივი, გამოცემა არაჩვეულებრივი… შინაარსი არაჩვეულებრივი. პრეზენტაციიდან სწორედ ამ დუეტის ავტოგრაფით დამშვენებული წიგნი წამოვაცუნცულე სახლში. ჯერ ირაკლი ბაკურიძეს მოვაწერინე ხელი (რომელსაც ასლანს თუ შევადარებ მხოლოდ), შემდეგ ნინოს ძებნა დავიწყე, მაგრამ უკვე წასული დამხვდა. მეც რომ სახლში ვბრუნდებოდი დამწუხრებული, ავტობუსის გაჩერებასთან შემხვდა, იქ იდგა, ნამდვილად იდგა და აქაც შემთხვევით ვისარგებლე. ბედი არ გინდა?! როგორი საოცარია, თვითონ ცხოვრებაა ფანტასტიკა, ამას ყოველთვის ვამბობ და კიდევ გავიმეორებ ახლა. ცხოვრება იმდენად არის მოულოდნელობებით სავსე, რომ რასაც არ ელოდები ის ხდება, თან ეს დამთხვევები, რომლებიც სულაც არ არის დამთხვევები… მართლაც ძალიან კმაყოფილი წამოვედი პრეზენტაციიდან, უფრო მიახლოებული სიტყვებით, რომ ვთქვა მეც ფრთოსანი რაშივით გამოვქროლდი, სასწრაფოდ წაკითხვის სურვილით განმსჭვალული, რადგან ნარნია ფილმი ძალიან მომწონს, ისტორიაც უნიკალურია, ახალი სამყარო, ჩვენსავე სამყაროში, მაგრამ სრულიად სხვა სამყარო, სადაც ყველაფერი ცოცხალია, ღვიძავთ ცხოველებს და მეტყველებაც კი შეუძლიათ მათ.

ნარნია… წიგნი, სადაც თქვენ იმდენად ცოცხალი ხართ, მთელი ძალით გსურთ ყვირილი, რომ გააგებინოთ ყველას. წიგნი, რომელშიც ბევრი ბიბლიური მონაკვეთებია აღწერილი, მაგრამ რა თქმა უნდა ალეგორიულად და წიგნი, სადაც თქვენ თავს აუცილებლად იპოვით.

მე ვიგრძენი და დავინახე ჩემი ნაწილის ცუდი და კარგი თვისებები. განვიცადე იმედგაცრუება და შიში, ცდუნებამაც კი მძლია, მაგრამ ესეც გადავლახე და ბოლომდე რაღაც სასწაულად მივედი. სასწაული ყოველ ჩვენგანშია, სასწაული გვამოძრავებს და ის გვიხსნის ხოლმე ცუდი კლანჭებიდან. მთელი ცხოვრების არსი ის არის, რომ იცხოვრო როგორც შეგიძლია, იცხოვრო სიყვარულით და იყო ბედნიერი!

ამას გვასწავლის სწორედ ეს წიგნიც. იყავით ბედნიერები… ❤

დიდი მადლობა მთარგმნელს ნინო შეყილაძეს (პოლის) და ირაკლი ბაკურიძეს (ასლანს) ამ შესანიშნავი წიგნისთვის, დიდი მადლობა რედაქტორებსა თუ დიზაინრებსაც, კიდევ უამრავთ, ვისაც ამ წიგნთან ჰქონდა შეხება და დარჩნენ ინკოგნიტოდ, სცენის მიღმა. დიდი მადლობა ამ წიგნის ასე კარგად მოტანისთვის ჩვენამდე, ასე ხარისხიანად. ხოდა ჩვენც რა დაგვრჩენია? წავიკითხოთ პირველი, დაველოდოთ მეორე ნაწილს.. პირადად მე ძალიან მინდა გავაგრძელო კითხვა და აუცილებლად პირველი ვიქნები, როცა პრეზენტაცია დაიგეგმება კვლავ…

მილან კუნდერა – შეუცნობელი

7417

ემიგრაცია ოდითგანვე იყო და ყოველთვის იქნება. ის საშინელ მელანქოლიას და ნოსტალგიური ტანჯვისკენ სწრაფვას გულისხმობს, როცა შენი სამშობლო, შენსავე ცნობიერებაში იკარგება და აღარც გახსოვს მისით ბოლოს როდის დატკბი. შენი ცხოვრება ორ ეტაპად იყოფა, ორჯერ ცხოვრობ თუ ასე შეიძლება ითქვას, წინა ცხოვრება კი ნელ-ნელა დავიწყებას ეძლევა, როგორც დიდხანს გამოუყენებელი რაიმე ნივთი ან დიდი ხნის წინ წაკითხული წიგნის სახელი და რჩება მხოლოდ დიდი ტკივილი მარცხენა მხარეს, რჩება სევდა, ხოლო თვალწიინ დამდგარი შენი მონატრებული ქვეყანა, მისი პეიზაჟები და ცხოვრების კვალი, უკვალოდ ქრება.

პრაღადან პარიზში იძულებით, ომის გამო გადასახლებული ირენა, რომელიც ფიქრობს რომ გაურბის ტანჯვას და ომს, მაგრამ ომი ქვეყნიდან წასულს საკუთარ თავში, მის შიგნით ეწყება, როცა ის ტკბება პარიზის ხედებით, მაგრამ მას ნოსტალგია სტანჯავს. nostos ბერძნულად დაბრუნებას ნიშნავს, algos – ტანჯვას. მისი ფიქრები მისი ოცნებები გაჯერებულია ტანჯვის ელემენტებით, ჰყავს ქმარი, ვეცნობით მის წარსულს და გვხვდება ბევრი დამაფიქრებელი და საინტერესო ფაქტებიც, რის ამოხსნასაც ვერა და ვერ ვახერხებთ. მისი არსი გარკვეულწილად შეუცნობელიცაა და ყოველი პერსონაჟი სხვადასხვაგვარი, ბედით ისე დაკავშირებული, რომ თქვენც კი გაგაოცებთ.

ერთი სიტყვით, ეს არის წიგნი თვითონ შეუცნობელი და არა მხოლოდ პერსონაჟები. წიგნი, რომელსაც კითხულობ და ბედით გადაჯაჭვულ პერსონაჟებს ირონიით უყურებ, თითქოს გიგრძვნია, შენც განგიცდია და გინახავს, თითქოს კი ყველაფერი შენს ცნობიერში ბუნდოვანია. Continue reading

დაშნეროლოგები და ლიბერთინსოლოგები ანუ სიკვდილით განკურნების პრეზენტაცია

james-dashner-4მიმართვა, მწერალ ჯეიმს დაშნერს: ძვირფასო ჯეიმს, ალბათ დიდი ბოდიში უნდა მოგიხადო, იმისთვის, რაც გუშინ მოხდა, ხო, ხო, სწორედ იმ რვა ოქტომბრის, საღამოს ექვს საათზე, ბიბლუსის გალერეაში რომ მოხდა. არა, კი გაგიხარდებოდა, ასეთი სიყვარული რომ დაიმსახურა შენმა წიგნმა საქართველოშიც და ამდენადაც ასე აღინიშნა შენი ტრილოგიის ბოლო წიგნის გამოსვლა, მაგრამ… მაგრამ ისიც არ უნდა დამავიწყდეს, რა მოხდა ამ დღეს და რატომ გიხდი ბოდიშს.

თუმცა რატომ ვიხდი ბოდიშს, ყოველთვის მე რატომ უნდა ვიხდიდე ბოდიშებს და იმის მოლოდინში გული მიფეთქავდეს მაპატიებენ თუ არა. რატომ ვიხდიდე ბოდიშს, თუ არც რაიმე დავაშავე ან თუ ეს ყველაფერი მოხდა, მხოლოდ იმიტომ, რომ შენ არ იყავი საქართველოში ჩამობრძანებული ვაჟბატონო და შენი ბრალია. თან პირიქით, ალბათ უნდა გეამაყებოდეს კიდეც ასე რომ მოვიქეცი, შენ მაგივრად რომ ვაწერდი წიგნებს ხელს და “დიდი სიყვარულით ერკესგან” – მეთქი, რომ ვაწერდი. განა ჯეიმს დაშნერისგან მეთქი, ერკესგან-თქო ბიჭო და გეუბნები რა, რომ ამ საღამოს შენი როლი ვიკისრე, ზარმაცო, არ უნდოდა ფანებისთვის ავტოგრაფების დარიგება, არ ჩამოსულა საქართველოში, არ შეხვდა თავის მკითხველს და მერე კიდევ მე უნდა ვიხადო ბოდიშები ხომ?  Continue reading

მარკეტინგის ფსიქოლოგია, ანუ როგორ გავყიდოთ

2015-09-30 16.50.37

წარმატების გზა არც ისე ადვილი რამეა, აჩქარება არ უყვარს, არც მოთმინების დაკარგვა და მისი ზუსტი გათვლებიც კი შესაძლებელია, როგორ მიაღწიოთ წარმატებას და როგორ აქციოთ თქვენი ბიზნესი მომგებიანად.

ყველას აქვს ოცნებები, ცხოვრობდეს სახლში ტბის პირას, ჰქონდეს მაგარი მანქანა, დიდი სახლი ან იმდენი ფული რომ უზრუნველად გაატაროს თავისი დარჩენილი სიცოცხლე და აკეთოს სიკეთეც, ამისათვის მხოლოდ ცოდნაც არ დაგეხმარებათ, არც მთელი დღე კომპიუტერთან დაუღალავი გართობა და თამაში, კომპიუტერს ბევრი სხვა ფუნქციაც აქვს და ის ასევე შეგიძლიათ სხვაგვარად გამოიყენოთ და არა თამაშისთვის, რომელსაც ბევრი სარგებელი არც მოაქვს. უყუროთ ლექციებს სხვადასხვა თემაზე, წეროთ, იკითხოთ წიგნები კომპიუტერითაც კი უკვე და ეს სასიამოვნო პროცესად გექცევად ნელ-ნელა, თქვენში გაჯდება იმის მოთხოვნილება რომ სულ უფრო მეტი გაიგოთ, მეტად ისწავლოთ საკუთარი საქმე და უფრო წარმატებული გახდეთ. ის მიზნები, რასაც ახორციელებთ და მათი წარმატებით განხორციელება მოგცემთ ძალას შემდეგი საქმისთვის და ეს საოცარი შეგრძნება, ყოველთვის შენ გულშია… იქიდან ამოხეთქავს დიდი, უზადო ენერგია, რომელსაც ვერაფერი ვერ შეაჩერებს და ყველაფერს გადათელავს თუ მხოლოდ პირველი ნაბიჯი გადადგა და უბრალოდ დაიწყო!

წარმატების მისაღწევად ეს წიგნი, მისი რამდენჯერმე წაკითხვა ნამდვილად დაგეხმარებათ, თუმცა კარგად უნდა გაითავისოთ ასევე ის, რაც წერია. მართალია მხოლოდ ეს წიგნიც ვერ შეძლებს თქვენს დახმარებას, თუ თქვენ არ მოინდომეთ და მთელი ერთსაათიანი ჭიდილი წიგნთან არაფერს მოგცემთ, მაგრამ ამ წიგნით დაწყება ყველაზე კარგი ვარიანტია ალბათ. შემდეგ რომ უბრალოდ მეტის გაგებით დაიმუხტოთ და სხვა წიგნებსაც გადაავლოთ თვალი. ბიბლუსის გალერეაში სულ რაღაც ერთ საათში წავიკითხე, რადგან დიდი მოცულობის არ არის და საჭირო ფრაზები და ჩემთვის საჭირო მომენტები ჩავინიშნე, რომელიც ვიცი მარტო მე კი არა წარმატებისთვის ყველას გამოადგება.

ერთ-ერთს დავწერ, დანარჩენს კი სხვა პოსტში დავდებ, რათა აქ არ გაგვიგრძელდეს:

“სოციალურად და ფსიქოლოგიურად პერსპექტიულია მარკეტინგული მიდგომა, რომელიც ხელმძღვანელობს პრინციპით „წაწარმოოთ ის, რაც იყიდება და არა გავყიდოთ ის, რაც იწარმოება“.

ყველას წარმატებებს გისურვებთ, თქვენს წარმატებულ გზაზე. დაელოდეთ შემდეგ პოსტს. ^^

მესი

20150815_234858სიმართლე გითხრათ, დიდად არ მიტაცებს ფეხბურთი, მითუმეტეს მისი ყურება. ადრინდელი უთანხმოებები ბევრი მახსოვს მასთან დაკავშირებით და ვფიქრობ ეს არის მიზეზი, იმათი ჩამოთვლით კი თავს ნამდვილად არ შეგაწყენთ.

მოკლედ – მე არ მიყვარს ფეხბურთის ყურება…

ყოველშემთხვევაში არ მიყვარდა მაინც, მანამ ამ წიგნს გადავშლიდი და კითხვას შევუდგებოდი. ის მე არ ამირჩევია, არ მიყიდია ჩემთვის და არც იმის გამო, რომ წამეკითხა, მაგრამ უბრალოდ ასე მოხდა, მაინც ცნობის წადილმა მძლია და თავი ვერ შევიკავე, რომ არ გადამეშალა.

იმიტომ რომ, შეიძლება ფეხბურთზეა წიგნი, და ფეხბურთელ “ლეონელ ანდრეს მესიზე” წერია, მაგრამ წიგნი დამეთანხმებით ულამაზესია და ნებისმიერს აღუძრავს სურვილს გადაშალოს და დაეწაფოს, ჯერ მისი სურნელით, შემდეგ კი მიმზიდველად მომზირალი სიტყვებით, რათა ყველაფერი უკეთ შეიცნო, რათა ჩაწვდე იმ საიდუმლოს, რასაც იტევს თვითონ სრულყოფილება და ეს წიგნიც. არც კი დამიჯერებთ, რომ გითხრათ ბარსელონა vs სევილია – ს თამაშისთვის არც კი მიყურებია-მეთქი, მაგრამ ასეა. ამ ხნის განმავლობაში ჩემთვის უფრო სასარგებლო საქმეს ვაკეთებდი, უფრო ღირებულს ჩემი მიზნებისთვის და სულ არ მაინტერესებდა ის, თუ ვინ ვის გაუტანდა გოლს…

ბაბუაჩემი კი გვერდითა ოთახიდან ყოველ გოლზე ყვირილით გამოვარდებოდა ხოლმე! – რა თქმა უნდა, ახალგაზრდა არ არის და ისე ვერ ირბენს, როგორც მესი დარბის, ან ბავშვივით ლოყებაწითლებული ვერ გამოვარდებოდა სიხარულისგან მთელი ხმით, რომ ყვირის “GoooooooooooooooooooooooLLLL!”. თუმცა მის ოთახიდან გამოსვლასაც გამოვარდნას ვარქმევ, რადგან ის ჩვეულებრივზე სწრაფად მოძრაობდა და გვამცნობდა ანგარიშს. Continue reading

21 სექტემბერი – სტივენ კინგი და ერკე მიდასი

Stephen_King2-660x330ეს თითქოსდა უწყინარი, მაგრამ შეუცნობელი სახე, თითქოს მისტიურ და საშიშ ელფერს აფრქვევს. შენ მთელი არსებით გრძნობ მის უარყოფით ენერგიას და სიფრთხილეს თავი არ სტკივაო ამ სურათის დანახვაზე ცოტა არ იყოს თვალებსაც ხუჭავ, რადგანაც ისეთი გრძნობაც გეუფლება თითქოსდა ცოტაც და სურათიდან გამოხტება, მის დამალულ, მაიმუნივით ბანჯგვლიან და თუ უფრო კარგად ჩართავ წარმოსახვას, სისხლიან ხელებსაც კისერში მოგიჭერს, თვალებს მხეცივით მარადიული სიკვდილისთვის რომაა განწირული, დაგიბრიალებს და შიშისგან გაგაფითრებს. შენ უკვე შენ აღარ ხარ, რაც იყავი. შენ ახალი შეგრძნებებით და შიშებით, სულ სხვა ადამიანად ქცეული, ან შეიძლება ადამიანიც არა და სხვა არსება ხარ, რომელიც სამუდამოდ კარგავს უსაფრთხოების შეგრძნებას და ბნელ ღამეში, თუნდაც მთვარიან ღამეში, იმ ადგილიდან, სადაც სინათლე ვერაფრით აღწევს და უკუნი სიბნელეა გამეფებული, სადაც ყველაფერი თითქოს მოწყვეტილია და დროც არ მოძრაობს, სიშავის გაუდაბურებულ უდაბნოდან დიადი მონსტრის გამოჩენას მოულოდნელი და საშიში თვალების ბრიალით ელის, იმ თვალებით, რომელიც სიბნელეში ანათებს და მანქანების ფარების შუქს ჰგავს, თუმცა უფრო წითელი და ეს შუქი იმაზე ვიწროა ვიდრე ფარების ზომა. აი ასეთ ეფექტს ახდენს მკითხველისთვის, განსაკუთრებით არასაშიში ლიტერატურის მოყვარული მკითხველისთვის უეცრად კინგზე გადართვა და მისი გაცნობა.

ვინ არის სტივენ კინგი? – ვფიქრობ ამ კითხვის დასმა უკვე სირცხვილადაც უნდა ითვლებოდეს, ეგრეთ წოდებულ “გასატყდომ” კითხვათა სიაში უნდა შეიტანოთ, ანდაც მწვანე ან ოქროსფერ წიგნში, სადაც იშვიათად დასმული და წესით აკრძალული ან საერთოდ არდასასმელი კითხვები შევა მხოლოდ. ეს იგივეა, რომ არ იცოდე ვინ იყო მაიკლ ჯექსონი, ან ელვის პრესლი, თუნდაც ერთხელაც არ გქონდეთ გაგებული “ბიტლზის” სახელი და წარმოიდგინეთ ადამიანთა გაკვირვებული სახეები რომ მოგაშტერდებიან, მათი ძალზე გაოცებული სიფათები, რომ ჰგონიათ მოესმათ ან იხუმრე. მაგრამ თუ სულაც არ ხუმრობ ეს, ძმაო, ნამდვილად პრობლემა იქნება. რატომ? ამასაც არ უნდა კითხვა – სტივენ კინგი ხომ ლიტერატურაში საშინელებათა ჟანრის მეფეა და ლიტერატურაზე ლექციას ისე ვერ ჩაატარებ, მისი ხსენება მაინც რომ არ მოგიწიოს და მისი გავლენა რომ არ აღნიშნო მწერლობაზე და მწერლებზე.

მაგრამ ჩემთვის ვინ არის კინგი? – ის ყველაზე დიდი მწერალია, სიმაღლით არა, ნიჭიერებით და იმ დონით, რამაც მან მიაღწია და ასევე ადამიანობით, რომელიც დღემდე შენარჩუნებული, დიდი სულიერებით, გამორჩეული და ისევ ის ძველი კინგია, რომელიც მეგობრებთან ერთად გასართობად ლუდს სვამდა და ჩვეულებრივი ცხოვრებით ცხოვრობდა, როგორც ეს მაშინ შეეძლო. Continue reading

იუ ნესბო – თავებზე მონადირეები

20630742

როჯერ ბრაუნი, ძალიან პატივსაცემი პიროვნებაა და მას ყველა იცნობს. ის ასევე ცნობილია, როგორც “თავებზე მონადირე”, მაგრამ რას გულისხმობს ეს წოდება. ის კომპანიებისთვის არჩევს შესაფერის კანდიდატურას, მისი რეკომენდაციის მქონე პირი კი ყოველთვის იწყებს სამუშაოს, იქ სადაც ის გამიზნულია და ყოველთვის აჰყავთ კომპანიებს. მოკლედ მისი სამუშაოს წარმატების საიდუმლო ასო “რ”-ზე იწყება – რეპუტაცია, რომელსაც ის მეფედ აქცევს ამ სფეროში და მას ყველა ენდობა.

ცხოვრება ცოლთან, საყვარელ ცოლთან, რომელსაც ასევე ძალიან უყვარს, თუმცა არსებობს მათში განხეთქილება, რომელიც ორმოსავით ყოველ წამს იხლიჩება, მათი წარსული, როცა როჯერმა გადაწყვიტა ბავშვის ყოლის დრო არ იყო და დიანას აბორტი გააკეთებინა. აქედან დაიწყო მათი ურთიერთობის ნგრევა, ისე რომ ამას ვერც კი ხვდებოდნენ და ვერც იაზრებდნენ. სამაგიეროდ როჯერს ჰქონდა სამუშაო, ცოლს კი ბავშვების ნაცვლად გალერეა, რის შესანახადაც როჯერს დროდადრო კლიენტებისგან ნახატების მოპარვა და მათი გაყიდვა უწევდა. Continue reading