ჰერბერტ უელსი – სამყაროთა ომი, დროის მანქანა

ხშირად, ადამიანები ვცდილობთ გავიგოთ თუ როგორ მუშაობს ესა თუ ის მოვლენა, ან ნივთი, რისთვის ვართ გაჩენილნი და იმ ელემენტარულ კითხვებზე პასუხის გაცემას ვცდილობთ, რაც სამყაროს საიდუმლოსთან და მის სიდიადის მიზეზის გასაგებადაა საჭირო, თუმცა ხშირად ვერ ვცემთ ამ ელემენტარულ კითხვებსაც კი … Continue reading

Rate this:

ამელი ნოტომი – გრაფი ნევილის დანაშაული

როცა ეს წიგნი, ამ ბოლო წიგნის ფესტივალზე შევიძინე, უყოყმანოდ ვიცოდი, რომ მომეწონებოდა. წიგნები ბათუმში და თავად ირაკლი ბაკურიძე, ხომ არ აირჩევდა ისეთ წიგნს, რომელიც ნამდვილ ღირსებებს მოკლებული იქნებოდა. “ცუდს” ვერ ვუწოდებ ვერც ერთ წიგნს, ამიტომ ღირსებამოკლებული უფრო მახვილგონიერი წოდება იქნება … Continue reading

Rate this:

ფრანც კაფკა – გოდოლი

ჩამოსვლა

“კ. გვიან საღამოს ჩამოვიდა. მთელი სოფელი თოვლის საბურველში გახვეულიყო.გოდლისგორა არ მოჩანდა, ჯანღსა და წყვდიადში გაუჩინარებულიყო, და ვეება ციხესსიცოცხლის ნიშან-წყალი არ ეტყობოდა, სხივი რაა, ისიც კი არ კრთებოდა. დიდხანსიდგა კ. შარაგზიდან სოფელში მიმავალ ხის ხიდზე და მოჩვენებითს სიცარიელეს გაჰყურებდა.”

ჩემთვის თავიდანვე ბუნდოვანი გახდა პერსონაჟი, რომელიც კ-ს სახელით იყო ცნობილი. რატომ აირჩია ავტორმა ასეთი სტილი? რატომ დაარქვა პერსონაჟს კ.? შეიძლება ეს შემოკლებული ვარიანტია და გამოჩნდეს მეთქი თხრობის სხვა ეპიზოდში მისი სრული სახელი, მაგრამ ამ კითხვებით თავბრუდასხმული, ჩამეკითხვინა მსწრაფლად ეს რომანი, თვალს ვერ ვწყვეტდი, რათა გამეგო რა იმალებოდა ამ სახელის მიღმა და არა მარტო ეს.

საოცრად საინტერესო და დამაინტრიგებელი პერსონაჟებით, ასევე ცნობილი ხდება გოდლის საიდუმლოება, მისი სიდიადე და ზღვარი გოდოლსა და დანარჩენ სამყაროს შორის. იმდენად მიუღწევადი ოცნებაა ეს ჩვეულებრივი გლეხისთვის, როგორც მამაკაცისთვის მუდამ ბავშვად დარჩენის სურვილი იქნებოდა, თითქმის შეუძლებელიც კი და მთელი წიგნი ამ განსხვავებებს ეძღვნება. არისტოკრატიასა და გლეხებს შორის და არა მარტო, განსხვავებას წოდებებს შორის და გოდოლში მცხოვრებთა პრივილეგიებსა და დამსახურებებზე. არ მოვყვები შინაარსს. ის ღრმა შინაარსის მატარებელი და ასევე გულის გამაწვრილებელი, ამაჩუყებელი  წიგნია, რომელიც კი წამიკითხავს ამ სტილში, ამ შინაარსის. თითქოს მკითხველი თავად გრძნობს პერსონაჟის გასაჭირს, გრძნობს მის მისწრაფებებს დაიოკოს გოდოლში მოხვედრის სურვილი და თანაუგრძნობ ყველაფერში, რაც კი გადახდენია გმირს.

არაჩვეულებრივი ნაწარმოები, გამომცემლობა “აზრი”-ს დიდ ღირსებას სძენს და ერთ-ერთი ღირებული ნაწარმოებია მათი გამოცემიდან, გულის ამბოხების მოლოდინი და მისი შეძრული ისტორიით მსმენელი ბევრს იგებს, ბევრს იღებს წიგნიდან და სწავლობს. არაჩვეულებრივია.

ბრაიან თრეისი – აკოცე ბაყაყს

გაიღიმეთ! რა არის წარმატება? როგორ შეიძლება მისი მიღწევა? ამ კითხვებს ერთი რეალური პასუხი არ აქვთ, როგორც ვფიქრობ და იგი სხვადასხვა მნიშვნელობას, განმარტებებს მოიცავს, რაც აბსოლუტურად ნორმალურია, ისევე როგორც ჩვენ განვსხვავდებით ადამიანები ერთმანეთისგან. სხვადასხვა მიზნები, სხვადასხვა მისწრაფებები და ამ მიზნების ასრულების … Continue reading

Rate this:

ონორე დე ბალზაკი და ერკე – შაგრენის ტყავი

ca167145edff41b2de40d6d0da4faa4d

წარმოგიდგენთ, ამ ტრადიციულად მნიშვნელოვან წიგნს, რომელიც მსოფლიოში ღირსეულად იკავებს თავის ადგილს და წოდებას, და სწორედ ღირსეულად მოხვდა 50 წიგნში ნომერ პირველ წიგნად, დიახ, ის მართლაც ღირსი იყო ამ პატივის, ვინაიდან და რადგანაც ამ წიგნის კითხვისას ხვდები რაოდენ უძლური ხარ ამ სამყაროში და მცირე, რაოდენ ძალაგამოცლილი და ჩია. თითქოს ზღვაში წვეთზე კიდევ უმცირესი, მაგრამ მონდომების ჟამს, მაინც ძალგიძს რაღაცის მიღწევა, მაგრამ სამყაროსთვის ეს უმნიშვნელო ფაქტად და მოვლენად რჩება მხოლოდ. Continue reading

დავნამე

ჩემს ბაგეზე, ერთი სიტყვა დავნამე
ვინც გგონივართ, რეალურად არ ვარ მე
გადმოღვენთილ ეშაფოტად ვიქეცი
არ გაქვს ძალა – არ ადგე და მიწექი.

უხიფათო ამინდებად ვაგროვე
ის დღეები, ერთ დღესაც რომ დავტოვე
ხასიათი უცვლელია, ამინდს ჰგავს
შედეგი მის – არაფერი დამირგავს.

გულის სიღრმე
უსაფუძვლოდ
ვაღრმავე
ათასი გზით
გადავხერგავ
ნაღამევს.

შურით, ზიზღით,
სიძულვილით
ნაცისტო
მათ შემყურე,
არ, მგონია
გარისკო.

ჩემს თვალებთან აწოწილა მირაჟი
წარბაწეულ ჯოჯოხეთის კვირაში,
უშენობით იწურება ტირაჟი
ამ უდიერ სამოთხის სატირაში.

ჩემს ბაგეზე, უპირობოდ დავნამე
თავსებადი,
გავსებადი,
სამარე,
იმედია გადავრჩები ამ ღამე,
რუდუნებით თუმც ფარ-ხმალი დავყარე.

უსწრაფესი ნაკადებით მიმაფრენს
უგზო-უკვლოდ დროის კაშხლის მინარბენს
თუ ამინდებს, სურვილისებრ გადავცვლი
არ მივანდობ გაგორებას კამათლის.

ე.მ.

14 ნოემბერი 2018

8.11.2018

It-stephen-kings-it-15815347-768-440

დღეს, რაც არ უნდა გასაკვირად ჟღერდეს (მეც გავოცდი) სტივენ კინგის პერსონაჟებთან ერთად ვიმგზავრე, სამსახურში წამოსვლისას. ავტობუსში ავედი და მაშინვე შევნიშნე ის 11-13 წლის ბიჭები, რომლებიც ჩემთან ერთად კარებთან მიჭუჭყულიყვნენ თავისუფალი ადგილის არარსებობის გამო და ზოგი მეც მეკვროდა. განსაკუთრებით გამოვარჩევდი ბევერლი მარშს მისი სილამაზითა და ოდნავ წითური თმით, ყავისფერში რომ გადასდიოდა. იქვე ვიცანი ბილი დენბრო, სიმპათიური დაბალი ყმაწვილი, შავი კარგად დატკეპნილი თმებით და ენაც ცოტა, რომ ეშლებოდა. ასევე ვიცანი ედი, მისი ბავშვური გამოკეტყველებით და სათვალით და ვიცანი რიჩი, რომელსაც ჟღალი წიწილისებრი თმა ჰქონდა. და ვნახე სტენიც, გაუბედავი გამომეტყველებით, შავი თმით და უცნაური ქუდით. დიახ დიახ, ისინი ზუსტად იმათ ჰგავდნენ ვინც მე მყავდნენ წარმოსახვაში კითხვისას. მაგრამ ვერსად ვერ ვიპოვე ბურთივით მრგვალი, ტანდაბალი და პუტკუნა გენიოსი, ბენი, რომელმაც ბევრი რამ გააკეთა იმ ზაფხულს. ვფიქრობდი სად შეიძლება ყოფილიყო, ვეძებდი ავტობუსში და ბოლოს მივხვდი თუ რატომ ვერ ვპოულობდი… ვერ ვიპოვე, რადგან საკუთარი თავის დანახვის უნარი არ მქონდა და არც სარკე იყო ავტობუსში. უეცრად მივხვდი, რომ ბენი მე გახლდით და იმ შვიდეულში დიდ ადგილსაც ვიკავებდი, რომლებმაც ქალაქი დერი ვიხსენით გახრწნილი მონსტრისგან. დიახ ეს ჩვენ ვიყავით!
გუნდის მეშვიდე და ასევე განსაკუთრებულ წევრს ვეღარ მოვკარი თვალი. მაიკის, შავ ბიჭუნას, რომელსაც მისი კანის გამო დასცინოდნენ და აბუჩადაც იგდებდნენ, რის გამოც ის ჩვენს კლუბში მოხვდა, ხელმოცარულების კლუბში. ბოლოს კი ვიფიქრე, რომ ის დერიში დარჩა, ჩვენ გამოვაღწიეთ, მაგრამ ის იქ დარჩა და კვლავ აგრძელებს მზვერავობას, რათა არ გამოჩნდეს და ახალი ერა არ დაიწყოს იმ მონსტრის ხანაში.
ამ ფაქტის გამო დღეს, 8 ნოემბერს 2018 წელს საოცარი დღე მქონდა და ბედნიერი ვარ… (მე ყოველთვის ბედნიერი ვარ, მაგრამ დღეს განსაკუთრებულად). მათი მსგავსება ეს თითქოს წიგნიდან ამომხტარი პერსონაჟები იყვნენ, რომელთან ერთადაც მთელი 15 წუთით ვიმგზავრე!!!
მადლობა ამისთვის კინგს ამ საოცარი წამებისთვის. 😍😍

სტივენ კინგი (STEPHEN KING) – ის

აიიი საოცრებაააა ეს არის!!!!!!!!!!!! უბრალოდ, შეუდარებელი! ოცნებების ნაწიაღარში გადმოღვრილი!!!!! საოცრება! საოცრება!!!!!!!! WONDERFULL რამდენი წიგნი მაქვს წაკითხული კინგის, ლამის ყველა, რაც ქართულადაა გამოცემული, ბნელი კოშკის მესამე, მეოთხე ნაწილებისა და თილისმას გარდა და მე თამამად შემიძლია ვთქვა, რომ სტივენ კინგის გენია, უზადო … Continue reading

Rate this:

დღევანდელი შემთხვევა ჩემში დარჩება 06.02.2018

740f0b213270ceb90ddb12dd3c9aba82
   დღეს სამსახურისგან ვისვენებდი და ვტკბებოდი რუსთაველის გამზირზე სეირნობით, სუფთა ჰაერის ჩასუნთქვითა (თუ სუფთა ეთქმის) და თავისუფლად ყოფნით, სანამ დრო მქონდა. ვსეირნობდი და ვათვალიერებდი რაღაც-რაღაცებს. შემდეგ ისევ სახლისკენ მიმავალ გზაზე სითი მოლში შევიარე და იქაც სხვადასხვა ნივთებს ვათვალიერებ, საათებს,ტელეფონებს, სხვადასხვა აქსესუარებს, ბეჭდებს, საყურეებს და მათ ფასებს ვუყურებდი. ამასობაში ბიბლუსის ჯერიც მოვიდა, მივადექი და ცდუნებას ვერ გავუძელი, გამოსვლას ვაპირებდი უკვე, რომ მაინც შევიჭყიტე და ჩემს საყვარელ საქმიანობას წიგნების თვალიერებას და მათ არჩევას შევუდექი. კვირის ტოპ შეთავაზებას დავადგი თვალი, დავადგი რა, მომეწონა 29 ლარიანი წიგნის 9 ლარად შეძენის შესაძლებლობა, თუმცა ყიდვას არ ვაპირებდი. ეს წიგნი პალიტრას სამაგიდო წიგნის ათეულის ერთ-ერთი წიგნი იყო, “მითოლოგიური ლექსიკონი”, სხვა წიგნისთვის ვინახავდი თანხას და ამის გამო მის ყიდვაზეც უარი ვთქვი, თუმცა მაინც ავიღე ხელში და გადავშალე. ალალბედზე შემთხვევით გადავშალე რათა მენახა და რამე ამომეკითხა, ჩავხედე თუ არა წიგნს მაშინვე გავშრი და ჟრუანტელმა დამიარა. უცნაური წასაკითხი იყო, რაც ამოვიკითხე იმ გვერდზე, უცნაური და სასიამოვნო წასაკითხი აღმოჩნდა, გამაკვირვა ამ უცნაურმა მოვლენამაც თუ დამთხვევა შეიძლება ეწოდოს, მაგრამ დამთხვევების და აბსურდული შემთხვევითობის დიდად არ მჯერა, რადგან ეს ღმერთის უარყოფა იქნებოდა. მართალია დიდად არც უფალს ვესაუბრები ხოლმე და ვერც მასთან სიახლოვეს ვახერხებ, მოვშორდი თუ ასე შეიძლება ითქვას, მაგრამ მე მაინც მჯერა მისი არსებობის, უბრალოდ ყველაფრის არა, რასაც სხვები ამბობენ ან რისიც სწამთ, ჩემებურად მჯერა.
   თემას გადავუხვიე და რაც ამოვიკითხე ახლავე მოგახსენებთ.
   ეს ერთი სიტყვა იყო… სიტყვა “მიდასი”, რომელიც ჩემს თვალს ისე სასიამოვნოდ მოხვდა ერთი ჩამეღიმა, სიამაყის გრძნობა დამეუფლა და წიგნი მაშინვე სალაროსკენ წავიღე. დეფექტიანის გამოცვლა ვითხოვე და მაშინვე ვიყიდე. მოლარესაც კი ვესაუბრე დიდის ამბით თუ რატომ მოხდა რომ მე ამ წიგნს ვიძენდი და დაინტერესდა კიდეც.
რისი თქმა მინდოდა, მე ყოველდღე, ყოველ საათს, წუთს, წამს ვიღებ ნიშნებს, ვიღებ ნიშნებს, რომ სწორად მივყვები ჩემ გზას და სწორად მივდივარ დანიშნულების წერტილამდე. შეიძლება ხანდახან რაღაც მიზეზის გამო ვუხვევ ამ ბილიკს, მწვანე ბილიკს, რომელსაც ყველა ადამიანი გადის, მაგრამ ისევ უკან ვბრუნდები და ამის შესახებაც მინიშნებას მაძლევს სამყარო.
   მე რომ არ მომდომოდა სეირნობა, თვალიერება, რაღაცის ძებნაში რო არ ვყოფილიყავი გართული და სითი მოლშიც არ შევსულიყავი, ბიბლუსში შესვლა არ მომდომოდა, ეს წიგნი ხელთ არ ამეღო, არ გადამეშალა და ბევრი “არ” არის აქ, მაშინ ეს არც მოხდებოდა და ეს წიგნი ხელთ არ მექნებოდა დღეს. მაგრამ ამის ნაცვლად ყველაფერი მოხდა, მეც ეს ნიშნად მივიღე რომ სწორ არჩევანს ვაკეთებდი და წიგნი მაშინვე დაუყოვნებლივ შევიძინე, რადგან ისედაც ფანტასტიკის ჟანრში მოღვაწეს ნამდვილად გამოადგება…
ეს ჩემი კრედოა, მივყვები ცხოვრებას დინების საპირისპიროდ, იქით არა საითაც ყველა მიყავს დინებას, მინიშნებების გათვალისწინებით არა მხოლოდ, სიმართლე გითხრათ ეს გზაზე დახატულ ისრებს ჰგავს, რომელიც იქითკენ კი არ მიდის საითაც ყველასი, არამედ იქით, სადაც შენ უნდა წაგიყვანოს, განსხვავებული გზით, თუმცა ბოლო ერთია სამარის კარი, გააჩნია მხოლოდ იმას, რა გზით დაადგები მას, რას დატოვებ და როგორ იმოქმედებ ამ წუთისოფელში. მე ეს გზა ავირჩიე. გზა, რომელსაც ვერავინ შემაცვლევინებს თავიანთი ირონიული სიფათებითა და კეთილის მოსურნე რჩევებით დროის ფლანგვის მაგივრად სხვა საქმის მოკიდებას რო მირჩევს. ეს პოსტი თქვენ არ გეძღვნებათ. ეს პოსტი მე მეძღვნება, რადგან სწორედ მე ვარ ის ადამიანი ვინც ძალას მატებს ერკეს და მის სახელს, სტიმულს აძლევს რომ უფრო მეტი წეროს ვიდრე აქამდე წერდა და არ შეჩერდეს.
და შემდეგ ეძღვნება მათ, ვინც მართლა მისმენს, კითხულობს და მიგებს.
ე.მ.

ერკე მიდასი – ერკემიდასი

unknown-planet-1438793525kci 1მიზეზი თუ რატომ დავირქვი ფსევდონიმად ერკე მიდასი შეიძლება აქ ბოლომდე არ პასუხობს კითხვებს, მაგრამ გეტყვით. ჯერ გაჩნდა პლანეტა ერკემიდასი, რომელიც პირველად ამ მოთხრობაში იქნა გამოყენებული, შემდეგ კი იმავე სახელწოდების ფსევდონიმი ავიღე. რატომ ერკემიდასი? ამას თავად გაეცით პასუხი, ის ხო ასეთი ლამაზი და მაცდურია.

დაიწერა კონკურსი ჩრდილისთვის, სადაც მესამე ადგილი მივიღე და საჩუქრები ამ კონკურსის დამაარსებლებისგან. მადლობა მათ, რადგან ისინი რომ არა, საერთოდ არ გაჩნდებოდა პლანეტა ერკემიდასი.

 

პლანეტა ერკემიდასი.

2999 წელი.

Continue reading