სტივენ კინგი – კერი

book_55544ee554b61ეს ნაწარმოები დაახლოებით ორი თვის წინ წავიკითხე, დღემდე ვეძებდი უბრალოდ შესაფერის სიტყვებს მასზე დასაწერად. წიგნი, რომელიც ასე ძალიან მაინტერესებდა, მაგრამ ვიკავებდი თავს წაკითხვისგან, რატომ? არც მე ვიცი. უბრალოდ დიდი მოკრძალებით ვეკიდებოდი, ეს ხომ მისი პირველი რომანი იყო, არა?

ცალკე ისტორია აქვს ამ რომანს და ძალიან საინტერესო. შეიძლება იცით კიდეც, არ გამოვრიცხავ იცოდეთ, მაგრამ მაინც მოვყვები. შესაძლოა ეს რომანი არც გამოქვეყნებულიყო და არც მოეღწია მკითხველის გულამდე და საერთოდ, არც სტივენ კინგი გაგვეცნო, როგორც მწერალი. როცა კინგი მის პირველ რომანს წერდა, საკუთარი ნაწერით უკმაყოფილომ “კერის” ხელნაწერი ურნაში მოისროლა, რადგან არ ფიქრობდა, მისგან რაიმე კარგი თუ გამოვიდოდა. ტაბიტა პრუსმა, მისმა მეუღლემ (იმედია სახელი არ მეშლება) სრულიად შემთხვევით იპოვა ეს ხელნაწერი სანაგვეში, წაიკითხა, მოეწონა და სტივენ კინგს მან დააძალა, რომ დაესრულებინა რომანი. რის შედეგადაც ეს წიგნი ბესტსელერად იქცა და ამის წყალობით სულ მალე კიდევ რამდენიმე რომანი შეიქმნა მისი ავტორობით. და რა თქმა უნდა, მისი მუზა და თითები აღარ ჩერდება, დღესაც კი აქტიურად აქვეყნებს და აქტიურად მუშაობს მისი გონება!

რომანი საყვარელ გოგო, კერი უაიტზეა, რომელსაც ყველა დასცინის და ყველა აბუჩად იგდებს სკოლაში. ამ აბდაუბდა ხალხის გარემოცვაში კერი გაუმაძღარი ნეხვის გროვებს ცდილობს გაუმკლავდეს, არანაირად ყურადღება არ მიაქციოს და ყველა ის გარემოება უარყოს, რაც მის თავს ხდება. თავისი ზედმეტად ქრისტესმოყვარე და ხალხთმოძულე დედის დამატებით კერი ხდება მანქანა, რომელიც ყველაფრის განადგურებისთვის არის მზად.

კერის ასევე ტელეკინეზის, საგნების გონებით გადაადგილების უნარი აქვს. მისი ამდენი დამცირების, ტკივილისა და სისაძაგლეების მოთმენის უნარი საკმაოდ დიდი აღმოჩნდა, თუმცა არც ის იყო რკინასავით გამძლე, ყველაფერი ეთმინა და გულში ჩაემარხა. რა თქმა უნდა, ჰქონდა რეაქციაც, განიცდიდა კიდეც, თუმცა განსაკუთრებულ შურისძიებას არ გეგმავდა, მიუხედავად გარშემომყოფების საქციელისა, ის კეთილი გოგო იყო. უბრალოდ რაც ძალიან უნდოდა, ეს იყო სკოლის დამთავრების ლამაზად დაგვირგვინება, იმ ადამიანთან, რომელიც ცალმხრივად უყვარდა და გამოსაშვებ საღამოზე მოხვედრა მხოლოდ მას შემდეგ მოუნდა, რაც ტომმა ის დაპატიჟა. სხვა გოგონები კერის საშინელ “სიურპრიზს” უმზადებენ მაინც, პირდაპირ სახალხოდ დამცირებისკენ, რაც საბოლოოდ მათვე შემოუტრიალდებათ და ერთი შეხედვით, წესით სასიამოვნო საღამო, რომელსაც სასიამოვნო დასასრული უნდა ჰქონოდა, ნამდვილ ჯოჯოხეთად იქცა. თუ ეს წიგნი მოგხვდათ თვალში, ისე რომ არ იყიდოთ არ შეიძლება. ყველას ერთი ეგზემპლარი სახლში უნდა გედოთ და ერთი სული გქონდეთ, რომ წაიკითხოთ.

Advertisements

“მზის” ძაღლი – სტივენ კინგი

21080027.545aa57823bdaრამდენს ვაქებ გამომცემლობა “პალიტრას”, კი იმსახურებს კია, მაგრამ შემდეგ თავში არ აუვარდეს ამდენი ქებით.

ვხუმრობ, რა თქმა უნდა, უბრალოდ იმდენად გაგვანებივრა კინგის შემოქმედებით, რომ ერთი სული მაქ დანარჩენი, განსაკუთრებით “ბნელი კოშკი” და “IT” როდის ითარგმნება და გამოიცემა. ახლა აღტყინებული და აღფრთოვანებული ვწერ ამ პოსტს. უეცრად მომინდა დაწერა, ყველაფრის ამოთქმა და ჩემი ემოციებისგან დაცლა. რა წიგნზეც წერა მომინდა, დიდი ხნის წინ დავასრულე. უბრალოდ აქამდე ვერც დრო, და ვერც მონდომება ვერ ვიპოვე შემოვსულიყავი და წერა დამეწყო. მაგიჟებს! მაგიჟებს! მაგიჟებს! Continue reading

ბიბლიოთეკის პოლიციელი/ The library Policeman

four-past-midnight-audiobook-cover-3

ამ ავტორის რომანების კითხვისას ყოველთვის მებადება ასეთი კითხვა, რომელსაც პასუხი გასცე, არც ისე მარტივია თუ ადამიანთა ბუნებას არ ჩაწვდი. საიდან ამდენი ბოროტება, რომელიც ადამიანის გულში დაუტეველია. როცა ღმერთი სიყვარულია და ჩვენც სიყვარული უნდა გვამოძრავებდეს, ყოველთვის არის ყველა ადამიანში მეორე მხარე, რომელიც იმას გვაკეთებინებს, რაც შეიძლება არ გვინდა, ან არ გვიფიქრია, მაგრამ იმ წამს სწორად მივიჩნევთ და შესაძლოა სხვა მანიპულირებდეს ჩვენზე, ჩვენ კი ამას ვერ ვხვდებით. ხშირად ადამიანს თავისი წარსულის დავიწყება ისე მაგრად სურს, მისკენ ზურგით დგება და გონებაში თითქმის აღარ იტოვებს ნარჩენებსაც კი, უბრალოდ ივიწყებს. Continue reading

საიდუმლო სარკმელი, საიდუმლო ბაღი

p34136_p_v8_ag

 

 

 

 

 

 

 

ეს მოთხრობების ციკლი, რომელიც “ნაშუაღამევის ოთხ წუთშია” გაერთიანებული, თამამად შემიძლია ვთქვა, რომ ერთ-ერთი საუკეთესოა სტივენ კინგის შემოქმედებაში. და ვერავინ დამაჯერებს, რომ თუნდაც რამით ფილმის ყურება და იმ ემოციების განცდა ჯობს, წიგნის კითხვისას მიღებულ სიამოვნებას და მასში მონაწილეობას, თითქოს შენც მისი ნაწილი ხარ, პერსონაჟი და თან შეგიძლია თავად აირჩიო რომელი და ისე დაიწყო კითხვა. სრული თავისუფლება გაქვს.

დღეს არ ვისაუბრებ, ჯონი დეპის უნაკლო შესრულებაზე ფილმში, მე ბევრად მესიამოვნა ამ მოთხრობის წაკითხვა, ვიდრე ფილმის ყურებისას მიღებული განცდები. შევადარე და ახლოსაც კი არ არის ერთმანეთთან. ბევრად ძლიერია წარმოსახვა, ვიდრე პირდაპირ გამზადებულად დადებული ფილმი. მე ამას ვემხრობი! რა შეიძლება ამ მინი რომანზე ვთქვა. მთავარ გმირად მწერალი გვევლინება, ჩემი კოლეგა, რომელსაც უცხო მამაკაცი აკითხავს სახლში და ეუბნება, რომ მან მისი რომანი მოიპარა. მისი სახელი სროლას ნიშნავს, ან ფსევდონიმი. ჯონ შუტერი, რომელიც მწერალს ედავება პლაგიატიზმში. დავის საგნად კი მოთხრობა “თესვის სეზონი” იქცევა, რომელიც ძალიან ჰგავს მეორე მწერლის ნამუშევარს “საიდუმლო სარკმელი, საიდუმლო ბაღი”. მორტ რეინი ცდილობს დაამტკიცოს, რომ არაფერი მოუპარავს და ეძებს მტკიცებულებას, 1980 წლის ჟურნალს, სადაც მისი მოთხრობა დაიბეჭდა პირველად, მაგრამ თანდათან ერთ მოვლენას მეორე ემატება და ასე უჩინარდება ყველა მტკიცებულება, რაც კი ამას დაადასტურებდა, მაგრამ იმედი მაინც არსებობს. Continue reading

ლანგოლიერები

t10692“მხოლოდ ვარსკვლავთცვენისთვის” 

დავბრუნდი მეგობრებო, დიდი ხნის ძილიდან და დავბრუნდი ისევ, ჩემ საყვარელ მწერალზე სასაუბროდ და მე დარწმუნებული ვარ, ბევრმა თქვენგანმა უკვე გაივლეთ გულში მისი სახელი. მოგეხსენებათ, სულ რაღაც რამდენიმე კვირის წინ, (სამი კვირის წინ თუ ზუსტად მახსოვს) ჩვენმა საყვარელმა გამომცემლობამ, პალიტრა L-მა გადაწყვიტა კიდევ ერთი წიგნი ეჩუქებინა ჩვენთვის, (თავისი ეშხითა და ავტორისეული სილამაზით გაფორმებული) ნათია ჩუბინიძისეული თარგმანით, პრეზენტაცია კი ამ მწერლის დაბადების დღეს დაამთხვიეს. მახსოვს, როგორ წვიმდა ამ დღეს (წინა წელსაც ასე მოხდა) ამიტომ ერთი დღით გადაიწია პრეზენტაციამ. ჩემთვის ეს სამყაროს ახლიდან შენების ერთი დღით გადადების ტოლფასი იყო, თუმცა დღეს ამაზე არ მოვყვები რა თქმა უნდა. Continue reading

21 სექტემბერი – სტივენ კინგი და ერკე მიდასი

Stephen_King2-660x330ეს თითქოსდა უწყინარი, მაგრამ შეუცნობელი სახე, თითქოს მისტიურ და საშიშ ელფერს აფრქვევს. შენ მთელი არსებით გრძნობ მის უარყოფით ენერგიას და სიფრთხილეს თავი არ სტკივაო ამ სურათის დანახვაზე ცოტა არ იყოს თვალებსაც ხუჭავ, რადგანაც ისეთი გრძნობაც გეუფლება თითქოსდა ცოტაც და სურათიდან გამოხტება, მის დამალულ, მაიმუნივით ბანჯგვლიან და თუ უფრო კარგად ჩართავ წარმოსახვას, სისხლიან ხელებსაც კისერში მოგიჭერს, თვალებს მხეცივით მარადიული სიკვდილისთვის რომაა განწირული, დაგიბრიალებს და შიშისგან გაგაფითრებს. შენ უკვე შენ აღარ ხარ, რაც იყავი. შენ ახალი შეგრძნებებით და შიშებით, სულ სხვა ადამიანად ქცეული, ან შეიძლება ადამიანიც არა და სხვა არსება ხარ, რომელიც სამუდამოდ კარგავს უსაფრთხოების შეგრძნებას და ბნელ ღამეში, თუნდაც მთვარიან ღამეში, იმ ადგილიდან, სადაც სინათლე ვერაფრით აღწევს და უკუნი სიბნელეა გამეფებული, სადაც ყველაფერი თითქოს მოწყვეტილია და დროც არ მოძრაობს, სიშავის გაუდაბურებულ უდაბნოდან დიადი მონსტრის გამოჩენას მოულოდნელი და საშიში თვალების ბრიალით ელის, იმ თვალებით, რომელიც სიბნელეში ანათებს და მანქანების ფარების შუქს ჰგავს, თუმცა უფრო წითელი და ეს შუქი იმაზე ვიწროა ვიდრე ფარების ზომა. აი ასეთ ეფექტს ახდენს მკითხველისთვის, განსაკუთრებით არასაშიში ლიტერატურის მოყვარული მკითხველისთვის უეცრად კინგზე გადართვა და მისი გაცნობა.

ვინ არის სტივენ კინგი? – ვფიქრობ ამ კითხვის დასმა უკვე სირცხვილადაც უნდა ითვლებოდეს, ეგრეთ წოდებულ “გასატყდომ” კითხვათა სიაში უნდა შეიტანოთ, ანდაც მწვანე ან ოქროსფერ წიგნში, სადაც იშვიათად დასმული და წესით აკრძალული ან საერთოდ არდასასმელი კითხვები შევა მხოლოდ. ეს იგივეა, რომ არ იცოდე ვინ იყო მაიკლ ჯექსონი, ან ელვის პრესლი, თუნდაც ერთხელაც არ გქონდეთ გაგებული “ბიტლზის” სახელი და წარმოიდგინეთ ადამიანთა გაკვირვებული სახეები რომ მოგაშტერდებიან, მათი ძალზე გაოცებული სიფათები, რომ ჰგონიათ მოესმათ ან იხუმრე. მაგრამ თუ სულაც არ ხუმრობ ეს, ძმაო, ნამდვილად პრობლემა იქნება. რატომ? ამასაც არ უნდა კითხვა – სტივენ კინგი ხომ ლიტერატურაში საშინელებათა ჟანრის მეფეა და ლიტერატურაზე ლექციას ისე ვერ ჩაატარებ, მისი ხსენება მაინც რომ არ მოგიწიოს და მისი გავლენა რომ არ აღნიშნო მწერლობაზე და მწერლებზე.

მაგრამ ჩემთვის ვინ არის კინგი? – ის ყველაზე დიდი მწერალია, სიმაღლით არა, ნიჭიერებით და იმ დონით, რამაც მან მიაღწია და ასევე ადამიანობით, რომელიც დღემდე შენარჩუნებული, დიდი სულიერებით, გამორჩეული და ისევ ის ძველი კინგია, რომელიც მეგობრებთან ერთად გასართობად ლუდს სვამდა და ჩვეულებრივი ცხოვრებით ცხოვრობდა, როგორც ეს მაშინ შეეძლო. Continue reading

სტივენ კინგი – კაცი რომლის გულშიც შიში ცხოვრობს

stephenkinginvite

ამ სურათს ზოგი არა, არამედ უმეტესობა სტივენ კინგთან დააკავშირებს, ზოგისთვის კი ეს მხოლოდ სურათია, უბრალო ოთახი, ჩვეულებრივი, არაფრით განსხვავებული, პატარა ბავშვის ოთახი, რომელსაც უყვარს კლოუნები და ბუშტები, სათამაშო მანქანები და კიდევ უამრავი რამ…
რასაც ახლა ვამბობ, ეს ჩემთვის ისევე მნიშვნელოვანია, როგორც ის, რომ ჰაერი რომ არ იყოს ცოცხალი არ ვიქნებოდი და ეს ჰაერი, როგორი მნიშვნელოვანიცაა კაცობრიობისთვის, ისეა ჩემთვის კინგი და მასთან შეხება, ან მისი წიგნებით ტკბობა.
პირველ რიგში, ვიტყვი იმას, რომ ეს მხოლოდ ჩემი აზრია ამ ადამიანისკენ მიმართული, ჩემი გრძნობები დაკავშირებული კინგთან, მაგრამ მაინც მინდა ყველას გითხრათ, რასაც ვფიქრობ და არ შემეძლო უბრალოდ ამის მხოლოდ ჩემ კედელზე გაზიარება.
მაშ ასე, რეკლამა დასრულდა, ახლა ხელი მაგრად ჩამჭიდე და დავიწყოთ:
სტივენ კინგი, როგორც ყველამ იცით, ვიცი რომ ყველასთვის ეს სახელი ძალიან ნაცნობია, საშინელებათა ჟანრის მეფეა, ყველაზე წარმატებული მწერალი ამ კუთხით და ყველაზე საოცარი მჭერვმეტყველი, მხიარული პიროვნება, თუკი ახლოდანაც გაიცნობ, ეს ვიდეოებიდან და მისი გამოსვლებიდანაც კარგად ჩანს და მასთან ნამდვილად არ მოიწყენს არავინ… ალბათ გაკვირვებთ საშინელებათა მეფეს, რომ იუმორის გრძნობა აქვს და მხიარული ადამიანიცაა, გახსნილი ყველასთან და სასაუბროდაც ნამდვილად ყველაზე მაგარი, ბევრის მცოდნეა. რომ დაჯდები მასთან და საათობით შეგეძლება მოსმენა ამა თუ იმ ისტორიის, რაც გადახდა, ან რის გამო დაწერა ესა თუ ის წიგნი, რომელიც შენამდე ემოციურად მოიტანა თავისი სათქმელი და აღგაფრთოვანა. Continue reading

სტივენ კინგი – მობილური (Top თრილერი)

mobiluri copy

პალიტრა მაოცებს, მაკვირვებს, მახარებს და ყველაფერს ერთად მგვრის. ჩემში ემოციების და გრძნობების ტალღა იწყებს ხოლმე ჩანჩქერივით ამოხეთქვას და ვეღარ ვაკავებ. მსიამოვნებს, მაგიჟებს, მაცვიფრებს და სიგიჟის ზღვარამდე მივყავარ.

და წარმოიდგინეთ რა დამემართებოდა, როცა გავიგე პალიტრა კიდევ ერთ წიგნს უშვებდა სტივენ კინგის ავტორობით, ახალ სერიაში “Top თრილერი” რამაც მეთვრამეტე ცამდეც კი ამიყვანა სიხარულისგან და წინასწარ განმაცდევინა თითქოს წაკითხვით განცდილი, ან წიგნის ქონით განცდილი ბედნიერება. როცა უყურებ შენს თაროზე ლამაზად როგორ დევს და უფრო ელე-განტურად მაშინ, რომ გამოიყურება როცა უკვე წაკითხული გაქვს და მხოლოდ თვალს შეავლებ კიდევ, რომ აიღო ხელში და ალალბედზე გადაშალო, ან უბრალოდ დატკბე მისი ცქერით.

წიგნის ყიდვის დღესვე, სახლში მოტანაც კი არ დავაცადე მეტროში ჯერ თვალებდახუჭულმა მისი სურნელი, რომ შევიყნოსე, გადაშლილი, ახალი წიგნის ფურცლების სუნი, გემო, ძალიან ტკბილი იყო. გადავშალე კბილებაკაწკაწებულმა და მაშინვე კითხვა დავიწყე. განცვიფრება – ეს ჯერ კიდევ არ არის ის გრძნობა, რაც მე ამ წიგნის კითხვის დროს დამეუფლა და უბრალოდ “გახარებული” ვიყავი, როცა ვიყიდე?

არა, არა, არა და არა! Continue reading

სტივენ კინგი – ნისლი

8815

რამდენი ხანია უკვე რაც წავიკითხე ეს წიგნი, მაგრამ ვერცერთი დღე ვერ გამოვნახე, რომ მასზე ერთი-ორი სიტყვა მეთქვა. არა, დღეებს და მოუცლელობას ვერ დავაბრალებ, რადგან არ ვარ იმდენად დაკავებული მასზე არ ან ვერ დავწერო. საქმე ალბათ იმაშია, რომ საჭირო სიტყვებს ვეძებდი, როგორ დამეხასიათებინა ეს წიგნი, ან როგორ დამეწყო მასზე წერა.

მოგეხსენებათ, როგორ მიყვარს კინგისეული ძალიან დაუჯერებელი, მაგრამ მაინც ისე დაწერილი რომანები, რომ მის რეალურობაში ეჭვიც კი არ გეპარება. ზედმეტად აბსურდულ გარემოში დამაჯერებელ რამეს ქმნის. გჯერა თან როგორ. ერთი პერიოდი შეიძლება იმის შიშით ვერ დაიძინო, მისი გაცოცხლებული ადრინდელი უკვე გადაშენებული მფრინავი არსება არ შემოგახტეს თვალებს როგორც კი დახუჭავ და კანის გლეჯა არ დაგიწყოს. მაგრამ თუ დაძინებას მოასწრებთ, თქვენი სიტუაცია ნამდვილად შესაშური იქნება. ვერც იგრძნობთ, როგორ დაგაჯდებათ დიდი ტარაკანა, ან დიდი, ლამის სპილოსხელა ბუზი და გაგჭყლეტთ შემდეგ კი მადიანად შეგახრამუნებთ. ისეც შეიძლება ვერ იგრძნოთ, მაგრამ უფრო დამშვიდებული განუტევებთ სულს მძინარე.  Continue reading

სტივენ კინგი – ბნელი კოშკი (სამის გამორჩევა)

11021069_736434483141564_8221958037086764512_n

და ვფიქრობ, ალბათ კითხვაში მინდა რეკორდის დამყარება, თუმც დარწმუნებული არ ვარ.

სტივენ კინგზე როგორ შემიძლია არ ვთქვა, ის რასაც კითხვის დროს განვიცდიდი. სულ ორი დღეა რაც გამოსულია წიგნი, რაც უკვე მაღაზიებშია (ჯერ მხოლოდ დიოგენეში იყო) და მე მაშინვე გავვარდი მის საყიდლად. გვიან ავდექი, თორე დილითვე გახსნის მომენტში ვაპირებდი იქ წასვლას და ეგრევე ბნელი კოშკის ყიდვას. მინდოდა პირველი მე მეყიდა, თუმცა ვერ მოვახერხე და გული დამწყდა ცოტათი.

როცა მივედი უკვე და წიგნის საფასურიც უნდა გადამეხადა ვიკითხე ბევრი გაიყიდა თუ არა მეთქი. პირველი ვარ-თქო? მაგრამ ჩემამდე რამდენიმე გაყიდულა მაინც. ბევრი არა, მაგრამ…

მოკლედ რაც შეეხება თვითონ წიგნს. მოგეხსენებათ ლოდინი მწარე არის, მაგრამ ხელში რომ ჩაიგდებ მერე გატკბილდებაო. ასე დამემართა მეც. ივლისში დავწერე პოსტი, რომელიც ამ წიგნის პირველ ნაწილს შეეხებოდა და იქაც ვთქვი, რომ წიგნი რამდენიმე თვის წინ დაიბეჭდა. ბნელი კოშკი (მსროლელი)  ერთ დღეში წავიკითხე ისე ჩამითრია. ასევე არ მსურდა დამერღვია ტრადიცია, თუ ამას ტრადიციის გამო ვაკეთებდი და სამის გამორჩევის საინტერესო, დაძაბულ, შემაძრწუნებელმა და ორიგინალურმა სიუჟეტმა ერთ დღეში ბოლომდე მიმაყვანინა წიგნი, რომელიც 510 გვერდიანია, არც მეტი არც ნაკლები. Continue reading