ერკე მიდასი – ვნებების ვულკანი

636113893889315663181955301_Dream--Cover

 

 

ჩემი ვნებების ვულკანი ხარ, ამოფრქვეული ლავად

შენ ჩემ სიგიჟედ ისევ მგოსნობ, უკუქცეული მარად,

თავად დრო ხარ და დროში იწვი, წუთში, საათში წამად

უსასრულობის საზომი და თავად იწონი გრამად.

 

საგიჟეთიდან გამოქცეული, ყოველთვის საღ აზრზე

ჩვენ განვსხვავდებით, ეს განსხვავება ფურცელზე გახაზე,

სულით კი ერთურთს სამუდამოდ ზღაპარში დავემსგავსეთ

და ამ ზღაპარში, ჯერ სიყვარული ვერ დავაბინავე.

 

ჩემი ტკივილის მკურნალი ხარ, გამოქცეული ბარად,

ეს წინაღობა, რაც ჩვენ გვიდგას, ჩასაგდებია არად!

ხალხშიც ერთად ვართ, მარტო სახლშიც ჩამოქცეული მარად

შენი სიგიჟე მე გადმომდე, თუმც ვერვინ დამაბრალა.

 

ვნებიანი პანტერა ჩემი ბედის სხივს ეფარები

კვლავ სიგიჟით აწრიალებულს გულამდე მეფერები,

უშენოდ მკვდარი, რომ გიყურებ მიწას ვერ ვებარები,

გაგიჟებულს ზურგიდან ჩუმად, ხელებს მხვევ, მეპარები.

Advertisements

თქვენ, ქალბატონო!

woman-2

თქვენ ქალბატონო, მგონი ვერ მიტანთ

ჩემს გულს – არასწორს უმიზნებთ მიზანს,

თუკი გულიდან ძალით გამრიყავთ,

მეც სხვა რა გზა მაქვს, ვეშვები ფრენით. Continue reading

შენ, ჩემო დღიურო – ერკე მიდასი

k078f

გრძნობათა ბიურო

შენ, ჩემო დღიურო

რამდენი რამეა,

შენთვის ასატანი

გრძნობათა ბიურო,

შენ, ჩემო დღიურო

მუდამდღე ითვლები

ჩემთვისვე ფარულად. Continue reading

მაწვება სიკვდილი

1D212D8A00000578-0-image-a-18_1461321691058

სიკვდილი, ბოლომდე აწვება ჩემი გონების კუნჭულებს

სიცოცხლე – უგულოდ ებრძვის თითქოსდა ამღვრეულ სურვილებს,

ცოდვილი სამყაროს შვილი ვარ, რად გიკვირს ეს ურჯულობა

ან თავის მოკვლის წადილი სრული, თავის სრულებით ფლობა.

 

მინდა ჩემს არსებას მიზნად ქონდეს, თქვენი გულების ფეთქვა,

თუ ეს მისია შევასრულე რა ჯანდაბად მინდა ქება

წამართვეს ქონება, გულში მეგონება, რომ ცეცხლი ქრება

და სუნთქვა მიჭირს, ამ პლანეტაზე, ხალხმრავლობას რომ ვხედავ. Continue reading

ერკე მიდასი – დამეხმარეთ!

23471918_1492375234214148_6999314056086462709_n

ერკე მიდასი დაბრუნდა და გთავაზობთ ახალ ლექსს, რომელიც ერთი ჩვეულებრივი ნაგვის ურნის დანახვისას ჩაფიქრების შედეგი აღმოჩნდა, რომელსაც დიდი არაფერი, მაგრამ ერთი სიტყვა ეწერა – მშია.

 

 

 

 

 

 

 

დამეხმარეთ დეიდებო, ძალიან გთხოვთ ან ბიძია

თუმც მცირედით, სული მეწვის, არ მაქვს მეტის ამბიცია,

მსურს სიცოცხლე, თუ ვიცოცხლებ, ბედმა თვითონ ამირჩია

სული მეწვის, გულის ფეთქვის ხმაც კი მესმის, მშია, მშია!

 

თავისთავად, ყველაფერი მე სიგიჟით დამიტყვია,

არ მიშველის არც წამალი და არც ერთი წამით ტყვია,

გული ფეთქვას განაგრძობს და მიკვირს როგორ დამინგრია

ეს ცხოვრება ერთმა წელმა, გაქრა რაც კი ამიგია.

 

სიყვარული, მოგცეთ ღმერთმა, ხალხო მეწვის სული, მშია

დაგვტრიალებს და გვაცდუნებს ჩვენ ყოველთვის, ფულის ჭია,

ეს იქნება ჩემი გეზი, ჩემი ბედი, ცრუ მისია

სჯობს დავწერო სურვილების საკმარისად სრული სია.

 

სახლში, ბავშვი მყავს სარჩენი, ის არს ჩემი განაჩენი,

დამეხმარეთ რომ უფალსაც ვთხოვო წილი, დანარჩენი

მინდა ფიქრი უდარდელად, დრო აზრიანად ნარბენი,

გავუღიმო სამყაროს და მოგვცეს ნება აქ დარჩენის.

 

თუ ვტყუოდე, განვუტევო სული, აქვე და ახლავე

თამამად თქვენც კი შეგთხოვდით: – ასი ტყვია დამახალეთ,

კეთილშობილ საქმეს იზამთ, ხუთი თეთრით დამეხმარეთ,

სულში მიძვრა შიმშილი და ცრემლით ყოველ ღამეს ვათევ.

 

ახლა იშვე, ამ ქვეყანას, ალბათ ძალზე საშიშია,

ნუ დაგყვება იმედად, რომ გადაიფრენ პარიზშია

თვალი უნდა გაახილო, ქრება ყველა ამბიცია

აქ იშვები და შიმშილი გძებნის, ხალხო, მშია, მშია!

ე.მ.

10 ნოემბერი 2017

ემა რაფავას

ჩემი ლამაზი, ჩემი ჭკვიანი, საოცარი, სიყვარულის შესანიშნავი იარაღი და My Sister ემა <3

ჩემი ლამაზი, ჩემი ჭკვიანი, საოცარი, სიყვარულის შესანიშნავი იარაღი და My Sister ემა ❤

ლექსი, რომელიც 28 სექტემბერს დიდის ამბით, ფეხზე მდგარმა წავიკითხე, პირველად…

მე, როდესაც შენ გიყურებ, გულს მინათებს მზე და მთვარე,

სიყვარული ანგრევს კედლებს, შეიყვარებთ, შეიყვარებთ,

სიო ყურში ჩამჩურჩულებს, მე შენ ზღაპარს მეუბნება

როგორ ცხოვრობ და ცხოვრობდი, ან იცხოვრებ შეუცვლელად.

ფოთოლთ შრიალს, მინდვრის კისკისს, შენ ღიმილსაც მე ვადარებ

იმ წამებს და იმ სურვილებს, რაც ცხოვრებას შეგაყვარებთ,

ყველა თითქოს შენში ჩანს და შენ გევლება საუკუნოდ,

ვარდსაც სითბო, სილამაზე, შეგიძლია დაუწუნო.

რაღაც გრძნობა არ მაკავებს, გულს მიტოკებს ნაზი გრძნება

ვგრძნობ რომ შენი ნახვით მასში, დანაკლისი შეივსება,

გულს უხარებ, მათ ვინც გიცნობს, შენ ერთი ხარ მუდამ ქვეყნად,

შენ მსგავს ყვავილსაც ვერ ვნახავ, არსად არ მოიძებნება.

ვერ წამართმევს მე შენ მზერას, ვერცა კაცი ზიზღით სავსე

ვერ მომპარავს გრძნობას ქარი, ის ჩემ გულში მოვათავსე,

ნიავს მიაქვს წრფელი ვნება, სიცოცხლე და დროთ მშვენება

თუ ხარ ნაზი და ფრთიანი, შენი სახე მეზმანება.

საიდუმლოს, ჩემს გულის ფიქრს, კვლავ სულ ჩემში ვიმახსოვრებ

არ ვუმჟღავნებ არც არავის, მე გრძნობით არ ვიმათხოვრებ,

გალაქტიკებს მივანათებ, იქ წერია ჩემი ბედი

კვლავ ლამაზო, მშვენიერო, შეგაბერდი, შეგაბერდი.

დრო გადის და სილამაზე არ იცვლება, არცა ჭკნება

შენ სიყვარულს ვერ ვიფიცებ, სამყაროში იკარგება,

სურნელებას, ქარში აფრქვევ, ფანტელებად მე მედება,

ჩვენ ორნი ვართ ქვეყანაზე: მე და ემა! მე და ემა!

ე.მ.

2 სექტემბერი 2015   14:00

ერკე მიდასი – წუმპე (Ercke Mydass)

GTY_tough_mudder_sr_140505_16x9_992

მშვიდობასა და მშვიდობას შორის

ყოველთვის არის ომი

იდეალურ სამყაროებს შორის

კი მხოლოდ – სიბინძურე.

ფიქრები მუნჯდება

აზრების გარეშე

სიზმრები დროებს

უხელენ თვალებს,

დრო მეორდება

როგორც ანარეკლი სარკეში,

ცხოვრება ატარებს

ვარდისფერ სათვალეს Continue reading

ლიბერთინსი, ლაბირინთში მორბენალი და ლაბირინთოლოგის ლექსი (Ercke Mydass)

141690027139444

ალბათ ყველას წაკითხული გექნებათ უკვე პირველი ნაწილი და აქ არამგონია რაიმე “სპოილერს” შეხვდეთ, ასე რომ თამამად შეგიძლიათ წაიკითხოთ და თქვენი აზრი გამიზიაროთ!

ვეცადე, რაღაც მინდოდა დამეწერა და ასეთი ინტერპრეტაცია მოვიფიქრე… პირველ რიგში მადლობა, რა თქმა უნდა მათ, ვინც სიტყვები მომწერეს პირადში. ჩანაფიქრი ასეთი იყო, რომ სიტყვების მიხედვით ამეგო და დამეწერა ლექსი, რაც ხალხს გაახსენდებოდა, რაც მკითხველს პირველი მოაფიქრდებოდა თავში და მომწერდა. რა თქმა უნდა, თავიდან ეს არ გავამხილე და ახლა მაინც ყველა გაიგებს, რომ ამ ლექსის შექმნაში დიდი წვლილი მიუძღვით. ბევრი არ გამომეხმაურა, მაგრამ მათი მართლა მადლობელი ვარ, ვინც მომწერა… ყველას დიდი მადლობა!

მგონი ამდენ ლაპარაკს ჯობს ჩემებურ ლაბირინთში გამოგზაუროთ არა?

მაშინ დავიწყოთ:

Continue reading

უფლის და ბედის ამარა – გიორგი ლოგუა

maxresdefault

ყველამ ვისაც გულგრილად აგივლიათ მათთვის გვერდი, წამით მაინც წარმოიდგინეთ მათ ადგილზე თავი…
ეს უბრალო მიზნით არ დამიწერია, რომ მხოლოდ ვალი მომეხადა ან რამე ასეთი. არა, ეს ჩემთვის ყველაზე მნიშვნელოვანი ლექსია და ძალიან მიყვარს. ჩემთვის ეს ლექსიც უპატრონო ობოლი ბავშვივითაა, რომელსაც სცივა და გათბობა უნდა. მე კი შევიფარე.
ლექსი მაშინ დავწერე, როცა თავისუფლებაზე თუ რუსთაველზე ერთი პატარა ბიჭი დავინახე, კანკალებდა და დახმარებას ითხოვდა. ადამიანები კი მას გულგრილად უვლიდნენ გარს. მეტს აღარ გავაგრძელებ და იმას არ ვიტყვი, რომ თქვენზე უკეთესი ვარ. მეც ადამიანი ვარ და თქვენზე უკეთესი ვერ ვიქნები. გამიჩნდა პროტესტი და ეს დავწერე…. ასეთ ბავშვებს ასეთი ბედი არ უნდა რგებოდათ. შეიძლება დახეული ტანსაცმელი აცვიათ, სცივათ, გარეთ არიან მაგრამ თქვენ ხომ არ იცით მისი გარეთ ყოფნის ნამდვილი მიზეზი და ისიც თუ რა ტრიალებს მის გულში…
წარმოვიდგინე, მის ადგილზე თავი და ისე დავწერე. რას ვიგრძნობდი ყველაფერი ავსახე, მე რეალურად ვიგრძენი სიცივე, სიმარტოვე და სევდა. ცრემლები ლამის წამომივიდა ლექსის წერის დროს. არ ვიცი ძალიან განვიცადე და ამიტომაც ეს ლექსი ჩემთვის არ არის უბრალოდ ლექსი, რომელსაც იმ მიზნით ვწერ რომ უსაქმურად არ მინდა ვიყო. ეს ლექსი ჩემთვის ყველაფერია და ძალიან მიხარია, რომ ჩემია.
ხანდახან ისევ შემომიტევს ის განცდა, რომ მე აქ თბილად ვზივარ, სხვაგან კი იქნება ისეთი ბავშვი, რომელიც გარეთ იყინება და ხალხისგან დახმარებას ითხოვს. ამ სცენას გულგრილად ვერ ვუყურებ ხოლმე და ვერც შევხედავ…
ყველას სტკივა, ყველას სცივა და ყველა განიცდის….. Continue reading

სულ მაგიჟებ

სიგიჟე მინდა

          სიგიჟე მინდა, შენ მინდიხარ

რომ ვიპოვო ჯინი დალუქულ ბოთლში

ვთხოვდი რომ ახლა შენ იყო ჩემთან

დავმთავრდებოდი მე წარსულ დროში

ან უშენობა მომკლავდა ქვეყნად.

  Continue reading