შანსი და ქალიშვილობა

4

ადამიანების სამყაროში, ყველაფერი ძალზე რთულადაა. ვცდილობ გავიგო, ვცდილობ მივხვდე, მაგრამ ძალზე არეული თავსხვმა წვიმასავით მოსული ზვავი, ყველაფერს ურევს და ისევ საწყის ეტაპზე მაბრუნებს, სადაც ვიყავი. ეს სწორედაც, რომ მთელ გალაქტიკაში ჩვეულებრივი მოვლენასავითაა, რომელსაც მზის დაბნელება ეწოდება. მზე ბნელდება, ზოგ ადგილებში რამდენიმე საათით, ზოგ ქვეყანაში ერთი დღით, ორი კვირით ან ზოგ პლანეტაზე სამი თვითაც კი, რაც არ უნდა გაგიკვირდეთ!

მზის დაბნელება, ფენომენია როცა სხვა ციური სხეული, დედამიწაზე ეგრეთ წოდებული მთვარე ზუსტად იმ არეალში მოხვდება, სადაც სრულად ან ნაწილობრივ ფარავს მზეს და ჩვენთან მცირე ხნით დღისითაც ღამე ისადგურებს. ერკემიდასზე სამი ასეთი მთვარის მსგავსი სხეული ანათებს ღამით პლანეტას და რა გასაკვირია, როცა დაბნელება ხდება, თვეების რაოდენობა, ერთ, ორ ან სამ თვეს შეადგენს. მზის დაბნელება ზოგ კულტურაში ცოდვების გამოსყიდვის და ადამიანის გამოსწორების შანსს იძლევა. ხალხი მუხლებზე დგას, ლოცულობს იმ მიზნით, რათა გათენდეს და დღემ დაისადგუროს, ხოლო როცა უკვე მზე თავის პირს აჩენს, მაშინღა ემადლობებიან თავიანთ ღმერთს (ან კერპს) და თვლიან, რომ ცოდვებისგან სრულიად განიწმინდნენ. ანუ, მათ ეძლევათ შანსი, მათი ცხოვრების გამოსწორების.

შანსი და ქალიშვილობაც რაღაცით ჰგავს ერთმანეთს, რაზეც ქვემოთ გიამბობთ თვალს თუ მიადევნებთ და დაგარწმუნებთ რომ ასეა. შესაძლებელია ბევრი თქვენგანი ამბობს ერთ რამეს, ფიქრობს მეორეს, ან საერთოდ არ ფიქრობს, მაგრამ თუკი ეს ბლოგი დაგაფიქრებთ შემატყობინეთ ამის შესახებ, რადგან სხვა შემთხვევაში ერკემიდასზე თქვენ ვერ მოხვდებით.
Continue reading

Advertisements

დღევანდელი ბლოგი გერჩივნოს, ხვალინდელ საიტსო!

Home-Sweet-Home-2

ახლა, თბილად მოკალათებული ვზივარ ხელში ყავის ჭიქით ჩემს სამყაროში და ულამაზეს, ჯადოსნურ მთებს ვუყურებ, რომელიც თვით ერკემიდასის მშვენება და სიამაყეა. ამ მთებიდან დაედო სათავე, ყველა იმ ზღაპარსა თუ გმირის წარმოშობას, რომელიც ერკემიდასის სამეფოში მოიაზრება და ამ მთებმა შვა დიდებული მეფე, ათასი წლის წინ, სახელად “ქირმიშანი”, რომელიც ამ ენაზე ანგელოზს და ღვთაებას ნიშნავს. პირველი მეფე, რომელიც მამაკაცი არ გახლდათ და იყო ქალი, წარმოშობით იმ სოფლიდან იყო, რომელიც ამ მდიდრულ მთებთან ახლოს მდებარეობდა, პირდაპირ მის ძირში. სოფლის მოსახლეობა კი ათას კაცსაც კი არ აღემატებოდა.

ვზივარ, გვერდზე მითების წიგნი გადამიშლია, რომელიც ძველ ამბების გახსენებაში მეხმარება და ვიხსენებ ძველ გმირებს, რომლებიც ჯერ კიდევ უხსოვარი დროიდან დრაკონებსა და დევებს ებრძოდნენ, იმ ერკემიდასის შავ რაინდებს, რომელთა ბოროტებაც ყველაფერ საზღვრებს სცდებოდა. გული მიკვდება, ამ ბოროტების გახსენებით. ერთმა თავისი ოჯახი ბნელ რაინდს გადასცა, იმისთვის რომ მეფედ ეკურთხათ და ამ მიზანსაც მიაღწია, მისი ოჯახი კი ცეცხლში დასაწვავად გაიმეტა. კიდევ იყო მსგავსი რამდენიმე შემთხვევა, მცირეოდენი გადახვევებით და განსხვავებით, პრინცმა ჯაფიტომ, რომელიც ტახტზე ოცნებობდა, როგორ მოიშორა საკუთარი ძმა და მტრებს თავისი ხელით მიჰგვარა, შემდეგ კი მამა გაისტუმრა საიქიოს, ცოლად მისი და, მზევინარი მოიყვანა და სულ ძალით ოთხი შვილი, ოთხივე ბიჭი გააჩენინა, რომლებსაც მეფეებად ზრდიდა. არა კონკურენტებად, არამედ ერთმანეთის მოკავშირეებად. პლანეტა ერკემიდასი ოთხ ძირითად სამეფოდ დაიყო, რომელთა სათავეში თითოეული ძმა ჩადგა ჯაფიტოს სიკვდილის შემდეგ (მისი სიცოცხლე ისედაც თვეებს ითვლიდა, როცა უეცრად ერთ-ერთმა გაბედულმა ჯარისკაცმა და მეამბოხემ, მეფის ამალა გაარღვია და უკიდურესი სიზუსტით დანა რამდენიმე მეტრიდან პირდაპირ გულში დაასვა).

ამ მაგალითების ჩამოთვლას რომ მოვყვე, ვერ გავჩერდები, რადგან ეს უსასრულო სია, მტრობის, სიყვარულის, ღალატის და სიკვდილ-სიცოცხლის ამბებია. ბევრი რამის შემსწრე გახდა ერკემიდასი, ბევრი სისხლი დაღვრილა მასზე, ბევრიც აღმოცენებულა, გამდიდრებულა, გაბედნიერებულა და ბევრსაც უმოწყალოდ მოკვდომია შვილი, შვილიშვილი, საყვარელი ქალი ან მამაკაცი. აქ გამოუსალმებიათ ოჯახის წევრებს ერთმანეთი, აქ მტრებს სწვევიათ სიყვარული, მოღალატეები ჯვარზე გაუკრავთ, მოკავშირეებისთვის კი მოღალატეობა დაუწამებიათ. აქ დედებისთვის გამოუტაცებიათ ახალშობილი ბავშვი და ცეცხლში ჩაუგდიათ, აქ სიყვარულის სადღეგრძელო უსვამთ და მეორე დღეს მტრები გამხდარან, აქ სამარადისო სიცოცხლის მოზიარენი გამხდარან და მაინც, ფიქრებ მუდამ ერთ რამეს სტრიალებენ, რასაც ვერც ერთი ვერ განუდგება, რასაც სიტყვები არ ეყოფა და დარჩება ისევ ისეთი წმინდა, როგორც ახალშობილის გული.

ფანჯრიდან არკანურის მთებს გავცქერი, ამ დიდებულ ქმნილებას, თითქოს სიცოცხლით სავსესაც, რომლის სუნთქვას ღამღამობით ფრთხილი ამოსუნთქებითაც კი გაიგებ და სიამაყით ვივსები ამ დიადი წარსულის წინაშე, რომლის წინაშეც ჩემს ერს ქედი არ დაუხრია. ვფიქრობ საყვარელ ადამიანზეც, რომელიც შორს, დედამიწაზე მელოდება და ვფიქრობ სიყვარულზე.

ამ ბოლო ხანებში ამ საკითხებზე ფიქრმა გამიტაცა, ხშირად მესიზმრება ჩემს თავში გამოძერწილი არსებული, მაგრამ ჩემ მიერ ხორცშესხმული და სახემიცემული გმირები, რომლებსაც ჩემი საყვარელი ადამიანების სახე აქვთ და მე ისინი ძალიან მეძვირფასებიან. გულში ბოღმა ჩადებული ხალხი აქაც მრავლადაა, მაგრამ სიყვარული – ეს ერთი სიტყვა ჯაბნის და მითი სიყვარულის ჯადოქარზე, რომელიც შეიძლება არც არის მითი და ერკე მიდასი, მაინც არსებობს, ყველას გულებში, შორს შორეულ აკლდამებში, მაგრამ არსებობს და ის სათითაოდ ყველას მიაკითხავს როცა დრო მოვა.

ძვირფასო მკითხველებო, გადავწყვიტე, რომ დღევანდელი ბლოგი მერჩივნოს, ხვალინდელ საიტს, ასე რომ ჩემი საქმიანობა, ამ მონატრებულ ჩემს ნაღვაწ და ნამოღვაწარ ბლოგზე გაგრძელდება!

მიხარია დაბრუნება. ერკემიდასის მკვიდრნო, მოგესალმებით!

დედამიწავ გამარჯობა!

www.Ercke.ge

screenshot_5431

მეგობრებო, კოლეგებო, ნათესავებო, ჩემო ძვირფასო თუ არაძვირფასო ადამიანებო, ჩემთვის კარგის მსურველებო ან უბრალოდ გვერდიდან რომ აკვირდებით სეირს, უცნობო ადამიანებო, რომლებიც ახლა, ან მომავალში გამიცნობთ, თქვენთვის გზავნილი მაქვს:

www.ercke.ge

გაიხსნა და ჩაეშვა ახალი საიტი თქვენთვის!

ლინკზე გადასვლისას, თქვენ აღმოჩნდებით სრულიად ახალ სამყაროში, სადაც ყველაფერი შესაძლებელია: მარადიული სიცოცხლე, სიყვარული, ბედნიერება, სამყარო სადაც ყოველ ჩვენგანს აფასებენ და უყვართ. ერთი სიტყვით, თქვენ ხვდებით სამყაროში, სადაც სიყვარული ერთადერთი კანონი და წესია. მართალია ბოროტი ჯადოქარი, რომელიც სადღაც დათარეშობს, ისევ არსებობს და არ დამარცხებულა, მაგრამ როგორც კი გამოჩნდება და ყველაფერს ავს შემოიტანს ჩვენს სამყოფელში, მას მაშინვე გაძევება და განადგურება ემუქრება, ისევ ჩვენგან… მაგრამ ჩვენ სიყვარულით და ერთად დგომით თუ დავამარცხებთ და არა იგივე ძალებით, შურისძიებითა და ბოროტებით.

ჩემი ბლოგის მკითხველნო! ყველანი მიყვარხართ და გეპატიჟებით ახალ, სრულიად რეალურ სამყაროში, სადაც ერთმანეთს ოცნების ასრულებაში ვეხმარებით. ჩემი მიზანი ბავშვობიდან, 14 წლის ასაკში გამიჩნდა, მსურდა აღიარება, ცნობადობა, პოპულარობა! მსურდა, რომ ყოველ გამვლელს ჩემზე თითის შვერით – ეს ის არ არის? – ეყვირა და ასე ბედნიერი ჩემკენ ჩასახუტებლად გამოწეულიყო. მე ჯერ კიდევ მაშინ ვფიქრობდი, ყველას ჩემიანად მივიღებდი, ჩემი სამყაროს უმთავრეს და უმნიშვნელოვანეს ნაწილად, და არ განვასხვავებდი ნაცნობს, უცნობისგან.

“რადგან ქუჩაში მიცნობს უცხო ადამიანი, ესე იგი ჩემი რომელიმე მოთხრობა, წიგნი ან ლექსი ექნება წაკითხული, ან უბრალოდ ჩემი სურათით დავამახსოვრდი, მეგობრისგან გამიცნო, ყოველშემთხვევაში ჩემს რაღაც ნაწილს იცნობს და ჩემს სულში შემოიჭრა, მაშასადამე ჩემთვის უკვე უცხო აღარაა და ჩემი სამყაროს მკვიდრი გახდა!” – ცოტა მოგვიანებით, წლების შემდეგ ეს დედაჩემს ვუთხარი, მართალია ამაზე გაეცინა და სერიოზულად არ აღიქვა, მაგრამ მე სრული სერიოზულობით ვთქვი და ვამბობ.

ყოველი თქვენი დადებითი ემოცია მიყვარს, თქვენი სიგიჟით სავსე თვალები, როცა ჩემს რომელიმე ლექსზე ან მოთხრობაზე საუბრობთ აღტაცებით. მე ყველაფერი მიყვარს თქვენი.

ბევრს აღარ გავაგრძელებ, ჩემი ახალი საიტი!

სამყარო ერკე მიდასისა – www.Ercke.Ge

პლანეტა ერკემიდასი  –  www.Ercke.Ge

მობრძანდით! ასევე ვაანონსებ, რომ ვისაც გამოწერილი გაქვთ ჩემი ბლოგი, შეგიძლიათ შემოხვიდეთ საიტზე, დარეგისტრირდეთ და გახდეთ სრულუფლებიანი წევრები! ერკემიდასი თქვენ გელით, უამრავი სიურპრიზითა და სიყვარულით.

 

ამ ბლოგზე პოსტები აღარ განთავსდება!

კეთილი იყოს შენი ახალ სამყაროში, პლანეტა ერკემიდასზე მობრძანება. გაერკემიდასდი და მიიღე სამარადისო ცხოვრება საჩუქრად! საიტი ოფიციალურად გაიხსნა და შეგეძლებათ ვარსკვლავებს მიწვდეთ.

                                   გაერკემიდასება!

 

ორიფლეიმი, როგორც ევროპული ცხოვრების მყარი გარანტი

6785_foto_large

ამ პოსტის წერა, დღევანდელ საქართველოში მიღებული სტერეოტიპებისა და ცუდი დამოკიდებულების პროტესტის გამო გადავწყვიტე. ბევრგან მხვდება დაბრკოლება, კერძოდ რას მოიცავს ეს დაბრკოლება, ადამიანები დარწმუნებულები არიან, რომ მე არასწორ ადგილას მოვხვდი, რომ ჩემი შველაა საჭირო და მე უნდა წამოვიდე ამ კომპანიიდან.

დიახ, თქვენ არ მოგესმათ… მე, ერკე მიდასი, დიდი სიყვარულის ჯადოქარი და მეფე  ერკემიდასისა, ვმუშაობ ორიფლეიმში მენეჯერად, ბევრი უარყოფითი დამოკიდებულება კი არის ჩემი პროტესტის მიზეზი, უამრავის შიში, რომ ეს კომპანია არაფერს მოგცემს, მხოლოდდამხოლოდ ვალებში ჩაგაგდებს და ა.შ. ხშირად მომისმენია ამდაგვარი რამ, როცა მითქვამს რომ ორიფლეიმში ვმუშაობ: “გაყიდვებზე?” “გაყიდვების მენეჯერად ალბათ ჰო?” “ჰმ, რა გინდა ბიჯო მანდ… ტრუხა ბაზარია” და ეს ყველაფერი იმის ფონზე, როცა მე ვხედავ რა “ტრუხა ბაზარიცაა” ორიფლეიმი.

მინდა, ჩემი თვალით დანახულ ორიფლეიმზე მოგითხროთ და არა თქვენი თვალით არდანახულ, მაგრამ სტერეოტიპებით გატენილ და ერთ აზრ ჩამოყალიბებულ ორიფლეიმზე, რომელზეც ერთხმად აცხადებთ, რომ ცუდია. ამ შემთხვევაში კი დამერწმუნეთ, წარმატების უსაზღვროდ დიდ შანსს უშვებთ ხელიდან, ერთი სირთულიდან მეორე სირთულემდე დაძლევის გზას და თქვენ თავებში იმის აღმოჩენას, რომ ძლიერნი ხართ. ამ ძალის აღმოჩენას უშლით ხელს, რადგანაც საკუთარი ნებით ეს არ წარმოჩინდება. გამოწვევა უნდა მიიღოთ, რათა დაინახოთ, აღმოაჩინოთ ძალა თქვენში, რომელიც უსაზღვროა და წახვიდეთ წინ, დაუბრკოლებლად. Continue reading

ყველა დროის უდიდესი მაგი – მერლინი

The-Greatest-King-Wallpaper-arthur-and-gwen-24782719-1280-800

არასდროს… თუ სიმართლეს ვიტყვი… არასდროს არ მომწონდა ჩემი ძმის გემოვნება, ფილმებისა და სერიალების განხრით. მე ყოველთვის ჩემთვის “ვუბერამდი” და ჩემი გემოვნებით ვუყურებდი, ის კი თავისას ჩართავდა ხოლმე და ერთმანეთის რჩევით მიცემულ ფილმებს, არასდროს ვითვალისწინებდით. ზუსტად ასე იყო. მას მოსწონდა ჩინური და იაპონური ფილმები – ხშირად. ჩართავდა ხოლმე და ხანდახან იმითაც მაძულებდა ფილმს, ძალით რომ დამსვავდა (ხათრს ვერ ვუტეხდი) და რაღაც ნაწილს მაყურებინებდა ხოლმე, ჩხუბს, კარატის ილეთბს როგორ იყენებს მთავარი გმირი და ა.შ. მაგრამ ამ ყველაფერს უინტერესოდ ვუყურებდი, ის კი არ უყურებდა ისეთ ფილმებს, რომლებსაც მე. სასიყვარულო, დრამას, ფანტასტიკის ჟანრში რაღაც გენიალური აზრის მატარებელ ფილმებს, რომელსაც ვერასდროს ხვდებოდა. არ უყურებდა თუნდაც მოდილიანის შესახებ გადაღებულ ფილმს, იმ სერიალებს, რასაც მე ვუყურებდი, სტივენ კინგის წიგნების მიხედვით გადაღებულს და არა მარტო.

მოკლედ, გემოვნებაში სრულიად განვსხვავდებოდით, სანამ….

სანამ არ მოხდა უნიკალური შემთხვევა. უბრალოდ შემომთავაზა ამ სერიალის ყურება, არ დამაძალა, რაც პირველად მოხდა. მხოლოდ მითხრა, ერთ სერიას უყურე და მერე გადაწყვიტე განაგრძობ, თუ არაო. ასე მოხდა. ვუყურეთ, თავიდან არც ისე საინტერესო იყო, მაგრამ მერე მოხდა… შოკი… ყოველთვის ასე მემართება ხოლმე. მერე გავაგრძელეთ, მეორეც ჩავრთე, აი მეორეს შემდეგ კი ყველაფერი თავისით წავიდა. Continue reading

28 სექტემბრის დაგვიანებული პოსტი ემა რაფავას და სხვებს

ჩემი ლამაზი, ჩემი ჭკვიანი, საოცარი, სიყვარულის შესანიშნავი იარაღი და My Sister ემა <3

ჩემი ლამაზი, ჩემი ჭკვიანი, საოცარი, სიყვარულის შესანიშნავი იარაღი და My Sister ემა ❤

ეს პოსტი, დიდი ხნის წინ უნდა დაწერილიყო, მაგრამ სიზარმაცემ, სხვა საქმეებზე უფრო გადამეტებულ ყურადღებამ მაინც თავისი გააკეთა და ვერ მივუჯექი ჩემ სანუკვარ ბლოგს, რომ ეს დაახლოებით ორი კვირის წინანდელი ამბავი აქვე თქვენს თვალწინ გამეცოცხლებინა და ელფერი შემემატებინა, მეტი ემოცია და მეტი სიხალისე შეგეგრძნოთ პოსტით და ჩემთან ერთად თქვენც შესანიშნავად გაგეტარებინათ გონების თვალით და გაგევლოთ ყველაფერი, რაც იმ დღეს მოხდა 28 სექტემბერს.

წინა წელს მოთხრობა დავწერე მასზე და მის მეგობრებზე, რომლებიც ემას დაბადების დღეზე (ჩემი ემას) კარგად გაერთნენ და იხალისეს, ხუთმა საუკეთესო მეგობარმა, რომელთაგან ზოგს არც კი ვიცნობდი ისე აღვწერე მათი ისტორია.

“ერთი დაუვიწყარი დღე”

თუმცა ახლა ამ ფრიად გასახარებელ, ძალიან მაგარ წვეულებას, თავი რომ პრინცის ან პრინცესას დაბადების დღეზე მეგონა, ასეთ დღესასწაულს არც მე დავაკლდი და პირადად დავესწარი, პირადად გავიხარე ამ გოგონასთან, ძალიან საყვარელ ადამიანთან ერთად და მისი აღტაცებული სილამაზისგანაც ისე ვიყავი მოხიბლული, რომ თავი ვერ შევიკავე და ეს ხმამაღლა განვაცხადე… Continue reading

21 სექტემბერი – სტივენ კინგი და ერკე მიდასი

Stephen_King2-660x330ეს თითქოსდა უწყინარი, მაგრამ შეუცნობელი სახე, თითქოს მისტიურ და საშიშ ელფერს აფრქვევს. შენ მთელი არსებით გრძნობ მის უარყოფით ენერგიას და სიფრთხილეს თავი არ სტკივაო ამ სურათის დანახვაზე ცოტა არ იყოს თვალებსაც ხუჭავ, რადგანაც ისეთი გრძნობაც გეუფლება თითქოსდა ცოტაც და სურათიდან გამოხტება, მის დამალულ, მაიმუნივით ბანჯგვლიან და თუ უფრო კარგად ჩართავ წარმოსახვას, სისხლიან ხელებსაც კისერში მოგიჭერს, თვალებს მხეცივით მარადიული სიკვდილისთვის რომაა განწირული, დაგიბრიალებს და შიშისგან გაგაფითრებს. შენ უკვე შენ აღარ ხარ, რაც იყავი. შენ ახალი შეგრძნებებით და შიშებით, სულ სხვა ადამიანად ქცეული, ან შეიძლება ადამიანიც არა და სხვა არსება ხარ, რომელიც სამუდამოდ კარგავს უსაფრთხოების შეგრძნებას და ბნელ ღამეში, თუნდაც მთვარიან ღამეში, იმ ადგილიდან, სადაც სინათლე ვერაფრით აღწევს და უკუნი სიბნელეა გამეფებული, სადაც ყველაფერი თითქოს მოწყვეტილია და დროც არ მოძრაობს, სიშავის გაუდაბურებულ უდაბნოდან დიადი მონსტრის გამოჩენას მოულოდნელი და საშიში თვალების ბრიალით ელის, იმ თვალებით, რომელიც სიბნელეში ანათებს და მანქანების ფარების შუქს ჰგავს, თუმცა უფრო წითელი და ეს შუქი იმაზე ვიწროა ვიდრე ფარების ზომა. აი ასეთ ეფექტს ახდენს მკითხველისთვის, განსაკუთრებით არასაშიში ლიტერატურის მოყვარული მკითხველისთვის უეცრად კინგზე გადართვა და მისი გაცნობა.

ვინ არის სტივენ კინგი? – ვფიქრობ ამ კითხვის დასმა უკვე სირცხვილადაც უნდა ითვლებოდეს, ეგრეთ წოდებულ “გასატყდომ” კითხვათა სიაში უნდა შეიტანოთ, ანდაც მწვანე ან ოქროსფერ წიგნში, სადაც იშვიათად დასმული და წესით აკრძალული ან საერთოდ არდასასმელი კითხვები შევა მხოლოდ. ეს იგივეა, რომ არ იცოდე ვინ იყო მაიკლ ჯექსონი, ან ელვის პრესლი, თუნდაც ერთხელაც არ გქონდეთ გაგებული “ბიტლზის” სახელი და წარმოიდგინეთ ადამიანთა გაკვირვებული სახეები რომ მოგაშტერდებიან, მათი ძალზე გაოცებული სიფათები, რომ ჰგონიათ მოესმათ ან იხუმრე. მაგრამ თუ სულაც არ ხუმრობ ეს, ძმაო, ნამდვილად პრობლემა იქნება. რატომ? ამასაც არ უნდა კითხვა – სტივენ კინგი ხომ ლიტერატურაში საშინელებათა ჟანრის მეფეა და ლიტერატურაზე ლექციას ისე ვერ ჩაატარებ, მისი ხსენება მაინც რომ არ მოგიწიოს და მისი გავლენა რომ არ აღნიშნო მწერლობაზე და მწერლებზე.

მაგრამ ჩემთვის ვინ არის კინგი? – ის ყველაზე დიდი მწერალია, სიმაღლით არა, ნიჭიერებით და იმ დონით, რამაც მან მიაღწია და ასევე ადამიანობით, რომელიც დღემდე შენარჩუნებული, დიდი სულიერებით, გამორჩეული და ისევ ის ძველი კინგია, რომელიც მეგობრებთან ერთად გასართობად ლუდს სვამდა და ჩვეულებრივი ცხოვრებით ცხოვრობდა, როგორც ეს მაშინ შეეძლო. Continue reading

მე და საქართველო

123132

მე ყოველთვის იმ საქართველოს ნაწილი ვიყავი, სადაც ხალხში თავისუფალი აზრი არ არსებობდა, სადაც ყველა ერთმანეთის დაჭმასა და დამცირებაზე იყო გადასული, და იმის ნაწილი თავისთავად ვხდებოდი, ჩემი სიჩუმის გამო. ცხოვრება რთულია, რადგანაც ყველანაირი ადამიანი ცხოვრობს და უამრავი ცხოვრება იკვეთება ერთმანეთთან. უამრავი გზა, ერთმანეთის და მათი სიმთვრალით და დაუფიქრებლობით გაჟღენთილი ცა, ჰაერი, მათი შურიანი და ანთებული თვალებით დაბინძურებული ქუჩები, ერთმანეთის განცდებით მცხოვრები ადამიანების გზებიც იკვეთება და მე ამ ყველაფერს ჩუმად ვადევნებ თვალს, ამ გულისტიკივლს, დამამძიმებელ მწუხარებას და ყოველმხრივ ფაქიზ გარემოს არ უხდება მოჩხუბართა გინება, ერთმანეთისთვის მუქარა და არც უხდება იქვე, გზის ნაპირას „ბარდიულზე“ ჩამომსხდარი უბნის ლოთები, რომ სვამენ ლუდს და თან ლაპარაკი უწმაწური სიტყვების გარეშე არ შეუძლიათ. Continue reading

სიყვარულია ჩვენი სიმდიდრე

არსებობს ადამიანების ორი კატეგორია:

ისინი ვისაც არაფერი გააჩნია და ნატრულობს მეტს – კარგ სახლს, უამრავ ფულს და მრავალფეროვან საინტერესო ცხოვრებას. ხშირად ასეთ ადამიანებს აქვთ ყველაზე ღირებული, რამ რის დაფასებასაც ვერ სწავლობენ.

და ისინი ვისაც ყველაფერი აქვთ და ყველაფრის ყიდვა შეუძლიათ, მაგრამ არ აქვთ სიყვარული, რომელსაც ბოლომდე მიენდობიან და მასშივე ჩაიძირებიან სამუდამოდ. შეუძლიათ იყიდონ ყველაფერი, მიიღონ რაც სურთ და აისრულონ ნებისმიერი კაპრიზი რაც კი მოუნდებათ და აუსრულონ მასაც, ვინც ჰგონია, რომ მისია და რომ ეს არის ის, ვინც სჭირდება – მისი ცხოვრება. მაგრამ მათ კარგად იციან, ან არ იციან და ვერ ხვდებიან, რომ სიყვარულს ვერ იყიდი ფულით, ვერც წოდებით, ბრძანებით ან მუქარით მოიპოვებ მას.

ასეა, რაღაც უნდა დათმო, რომ მიიღო სასურველი. ცხოვრება არასდროს შეგიბრალებს შენ თუ არ შეიბრალებ საკუთარ თავს და არ ისწავლი დათმობას, უფრო მეტის მისაღებად.

რა განსხვავებაა ამ ადამიანებს შორის?

არც არანაირი!

მდიდრებთან ქონების გამო არიან ხოლმე, ძირითადად. მათთან კი ვისაც არაფერი გააჩნია მხოლოდ ნამდვილი სიყვარული თუ ძლებს. შეიძლება დაკარგო ქონება, მაგრამ სიყვარული მაინც ვერ იპოვო, მაგრამ ასევე შეიძლება საყვარელი ადამიანის გვერდში დგომითა და სიყვარულით შეიქმნა მომავალი…

ბედნიერება წვრილმანებშია, ერთმანეთის სიყვარულში და მაშინ ვერც კი მიხვდებით ისე გაივლის მთელი ცხოვრება ტკბილად. ადამიანი მაშინ კი არ არის ბედნიერი როცა მეტი აქვს, არამედ მაშინ როცა ცოტა აკმაყოფილებს.

იდეალური ცხოვრება არ არსებობს, ყველაფერს აქვს ნაკლი, თავისი მინუსები, რომელთაც თვალს ვერ ვუსწორებთ.

სიყვარულია ჩვენი სიმდიდრე და სხვა ქონება ადამიანს არც კი სჭირდება. სიყვარული… სიყვარული… სიყვარული ყოველთვის…

წარმატებასთან ერთად სვლები რთულდება!

business_successწარმატებასთან ერთად სვლები რთულდება!

გრძელ კიბეს მიუყვები, იმდენად გრძელს, რომ მისი ბოლო არც კი მოჩანს და არც იცი საით მიგიყვანს ან სადამდე ივლი ასე, უიმედოდ. შენ პირველ ნაბიჯს დგამ და ერთი საფეხურით მაღლა იწევ, გიხარია, გრძნობ რაღაც დონეზე უკვე შემაღლებას, მაგრამ არ კმაყოფილდები ამითაც და უფრო წინ მიიწევ, კიდევ ერთ ნაბიჯს დგამ, რათა დარწმუნდე შენს შესაძლებლობებში, რომ შენ იმის ღირსი ხარ, რაც სულ ზევით დაგხვდება. ამისთვის ყოველთვის შენს თავს ცდი, ამოწმებ რამდენად “მაგარი” ხარ და თუ შეძლებ ბოლომდე ასვლას.

საწყისი ნაბიჯები უფრო მეტი ამბიციით განგმსჭვალავენ შენი შესაძლებლობების მიმართ და მრავალსაფეხურიან კიბეზე ასვლას აგრძელებ. თან თუ უკნიდან ვიღაცები, ერთგვარად შენი კეთილისმსურველები ხელით გიბიძგებენ, ეს კიდევ უკეთესი, რადგან ჩათვალე შენ მიზანს ასე უფრო მალე მიაღწევ. მაგრამ არის დაბრკოლებებიც. ყოველ დონის მატებასთან ერთად უკანაც იყურები, შენ განვლილ გზას შეჰყურებ და ეჭვებიც ღრღნას გიწყებენ, გგონია ვერ შეძლებ და ხანდახან ფიქრობ უკან ხომ არ დავბრუნდეო, ან ხელი ხომ არ ჩავიქნიოო. ხედავ, რომ ჯერ კიდევ დიდი გზა გაქვს გასავლელი, კიბეს ბოლო არ უჩანს, სამაგიეროდ ჩანს თავი, სადაც შეგიძლია უფრო მალე დაბრუნდე და არც კი დახარჯავ ბევრ ენერგიას დაბრუნებისას. რაღაც გაფერხებს, ორ ზღვას შუა დგახარ და თავით რომლისკენ გადაეშვა ეს შენთვის გამოცანად რჩება. ღირს ზევით ასვლა? – ფიქრობ და თითქოს უკეთეს პერსპექტივაზეც მიგიწევს გული – დაისვენო და უკან დაბრუნდე, იქ კი რამდენი ხანიც გინდა იმდენს დაისვენებ, არც სირთულეები არც არაფერი, იქნები შენთვის და ხელს არავინ შეგიშლის, მაგრამ საღი გონება მაინც გძლევს და ხვდები რომ უკან დაბრუნება არ ღირს. უკან არც კი უნდა მიიხედო და სულ წინ უნდა იარო, ხვდები ბევრ რამეს, იმასაც, რომ ამ წინსვლასთან ერთად, გამოჩნდებიან შედარებით დაბალ საფეხურებზე მდგომნიც, რომლებსაც შენი მწვერვალისკენ მიმავალი გზის გათელვა მოუნდებათ, მაგრამ ისინი მხოლოდ შენს გავლილ გზას გადათელავენ, ათასჯერ გადატკეპნიან და სულ ერთ ადგილზე დარჩებიან.  Continue reading