8.11.2018

It-stephen-kings-it-15815347-768-440

დღეს, რაც არ უნდა გასაკვირად ჟღერდეს (მეც გავოცდი) სტივენ კინგის პერსონაჟებთან ერთად ვიმგზავრე, სამსახურში წამოსვლისას. ავტობუსში ავედი და მაშინვე შევნიშნე ის 11-13 წლის ბიჭები, რომლებიც ჩემთან ერთად კარებთან მიჭუჭყულიყვნენ თავისუფალი ადგილის არარსებობის გამო და ზოგი მეც მეკვროდა. განსაკუთრებით გამოვარჩევდი ბევერლი მარშს მისი სილამაზითა და ოდნავ წითური თმით, ყავისფერში რომ გადასდიოდა. იქვე ვიცანი ბილი დენბრო, სიმპათიური დაბალი ყმაწვილი, შავი კარგად დატკეპნილი თმებით და ენაც ცოტა, რომ ეშლებოდა. ასევე ვიცანი ედი, მისი ბავშვური გამოკეტყველებით და სათვალით და ვიცანი რიჩი, რომელსაც ჟღალი წიწილისებრი თმა ჰქონდა. და ვნახე სტენიც, გაუბედავი გამომეტყველებით, შავი თმით და უცნაური ქუდით. დიახ დიახ, ისინი ზუსტად იმათ ჰგავდნენ ვინც მე მყავდნენ წარმოსახვაში კითხვისას. მაგრამ ვერსად ვერ ვიპოვე ბურთივით მრგვალი, ტანდაბალი და პუტკუნა გენიოსი, ბენი, რომელმაც ბევრი რამ გააკეთა იმ ზაფხულს. ვფიქრობდი სად შეიძლება ყოფილიყო, ვეძებდი ავტობუსში და ბოლოს მივხვდი თუ რატომ ვერ ვპოულობდი… ვერ ვიპოვე, რადგან საკუთარი თავის დანახვის უნარი არ მქონდა და არც სარკე იყო ავტობუსში. უეცრად მივხვდი, რომ ბენი მე გახლდით და იმ შვიდეულში დიდ ადგილსაც ვიკავებდი, რომლებმაც ქალაქი დერი ვიხსენით გახრწნილი მონსტრისგან. დიახ ეს ჩვენ ვიყავით!
გუნდის მეშვიდე და ასევე განსაკუთრებულ წევრს ვეღარ მოვკარი თვალი. მაიკის, შავ ბიჭუნას, რომელსაც მისი კანის გამო დასცინოდნენ და აბუჩადაც იგდებდნენ, რის გამოც ის ჩვენს კლუბში მოხვდა, ხელმოცარულების კლუბში. ბოლოს კი ვიფიქრე, რომ ის დერიში დარჩა, ჩვენ გამოვაღწიეთ, მაგრამ ის იქ დარჩა და კვლავ აგრძელებს მზვერავობას, რათა არ გამოჩნდეს და ახალი ერა არ დაიწყოს იმ მონსტრის ხანაში.
ამ ფაქტის გამო დღეს, 8 ნოემბერს 2018 წელს საოცარი დღე მქონდა და ბედნიერი ვარ… (მე ყოველთვის ბედნიერი ვარ, მაგრამ დღეს განსაკუთრებულად). მათი მსგავსება ეს თითქოს წიგნიდან ამომხტარი პერსონაჟები იყვნენ, რომელთან ერთადაც მთელი 15 წუთით ვიმგზავრე!!!
მადლობა ამისთვის კინგს ამ საოცარი წამებისთვის. 😍😍

Advertisements

სენსაციაა!!! – ერკეს მინი-პოემა

მაიას: უსასრულობამდე და იმის იქით მიყვარხარ! იქ სადაც სიყვარული ჯადოქრის ძალაში ჩამარხული რაღაც უცნაური, უკიდეგანო ძალასავით უკვდავია! მიყვარხარ აზვირთებული ტყეების იქით და ატალღებული ზღვების იქით, სადღაც ზღაპრულ მხარეში ჯერ კიდევ ბავშვურად და გულწრფელად რომ უყვართ, ისე მიყვარხარ! 👮👨‍❤️‍👨👨‍❤️‍👨 უბრალოდ მიყვარხარ!!!   … Continue reading

Rate this:

სტივენ კინგი (STEPHEN KING) – ის

აიიი საოცრებაააა ეს არის!!!!!!!!!!!! უბრალოდ, შეუდარებელი! ოცნებების ნაწიაღარში გადმოღვრილი!!!!! საოცრება! საოცრება!!!!!!!! WONDERFULL რამდენი წიგნი მაქვს წაკითხული კინგის, ლამის ყველა, რაც ქართულადაა გამოცემული, ბნელი კოშკის მესამე, მეოთხე ნაწილებისა და თილისმას გარდა და მე თამამად შემიძლია ვთქვა, რომ სტივენ კინგის გენია, უზადო … Continue reading

Rate this:

BLACK

39217

ადამიანის შესაძლებლობები უსაზღვროა. ყოველ დღე ვრწმუნდები, სამყაროს სიდიადეში, მასში ჩადებულ საიდუმლოებების არსებობაში და ვრწმუნდები, რომ იმაზე მეტი შეგვიძლია გავაკეთოთ, ვიდრე ეს ერთი შეხედვით ჩანს. სიტყვები შეიძლება ქარში დაიკარგოს, ფიქრები შესაძლოა გონებაში ჩაიხვეს და გაიფანტოს, მაგრამ ადამიანის შესაძლებლობის ზღვარს ვერც ერთი მოვლენა ვერ დაწევს. სწორედ, ამ შესაძლებლობების საზღვრის წარმოჩენაზეა ფილმი, რომელიც ახლა თვალწინ გაქვთ. იმ შესაძლებლობების, რაც კი სიტყვებით აუღწერელი, ფიქრებით დაუნახველი და გრძნობებით გამოუხატველია. ასეთი განსაკუთრებული გოგონა იყო მიშელი, მიზანდასახული, მონდომებული და დაუზარელი. მას სურდა, ეწადა შეეცნო საიდუმლოება და შეიცნო კი ის?

უბრალოდ ერთი საშინელი თვისება გვაქვს. რაც არ გვესმის, რაც უცხოა და განსხვავებულია ჩვენგან, მას დავცინით, აბუჩად ვიგდებთ და გულის სიღრმეში არც კი გვაწუხებს ამის შესახებ. ავს ვთესავთ და კარგის მომკას ველით, თუმცა ეს ავი კიდევ უფრო მეტ საშინელებაში გადაიზრდება და ბოლოს კართან მისულებს გვიკვირს – საიდან? საიდან და ჩვენი სულიდან. ყოველთვის მჯეროდა, რომ ბედისწერა, – ეს ჩვენი ქმედებების, ჩვენ მიერ ნათქვამი სიტყვების, გულში გავლებულ იდეების ანარეკლია. ისინი, რომ არა ჩვენი ცხოვრება ისეთი არ იქნებოდა, როგორც ახლა. ბრძოლა გადარჩენისთვის ისეთ რამეებს გვაკეთებინებს, რომ ჩვენი თავისაც გვიკვირს, ან არ გვიკვირს, მაგრამ აშკარად ვგრძნობთ განსხვავებას. დიახ, ბრძოლა ყოველ ჩვენგანს იმ ბნელ გულის კუთხეში გვახედებს, სადაც სიცივე, სიცარიელე და სიველურე დევს, საითაც საკუთარი ნებით თითი არ გაგვიწვდებოდა. ვერ ვუმკლავდებით საკუთარ სურვილებს და მთლიანად სიბნელე გვშთანთქავს, მაგრამ ჩვენ უფალმა თვალები გვიბოძა სინათლის დასანახად, უბრალოდ ჩვენ არ მივიწევთ სინათლისკენ. ხოლო ერთი პატარა, რვა წლის გოგონა, რომელიც ავადმყოფობის გამო დაბრმავდა და დაყრუვდა, ვინც უკუნ სიბნელეში დარჩა, მთელი ცხოვრება ეძებდა გზას სინათლისკენ…

ეს ფილმი, არა მარტო თვითგადარჩენაზეა, არა მარტო ბრძოლაზეა საკუთარ თავთან, არამედ თავად ცხოვრებაზეა. ბნელში დარჩენილი გოგონა თავის მასწავლებელთან ერთად ცდილობს, მთელი არსით ცდილობს ისწავლოს და მის არსებას ნათელი დაეპატრონოს. თავიდანვე მომიცვა ელდამ, დასაწყისშივე შევშინდი და გული ამიფორიაქდა. ვერ ვიტყვი, რომ სიბრალულს ვგრძნობდი მის მიმართ, რადგან არ შეიძლება სიბრალული იგრძნო ადამიანის მიმართ, ვინც ცდილობს, იღწვის, სწავლობს, ნათლდება. მე პირიქით, ის თავიდანვე შემიყვარდა, გულის ყურით ვუყურებდი და ყოველ სიტყვას დაკვირვებით ვისმენდი. სრულ სიჩუმესა და სიბნელეში მან შეძლო საუბარი, შეძლო ეთქვა ჩვენთვის მთავარი სათქმელი და დაენახებინა, რომ ისიც ჩვენნაირია, რომ არაფრით განსხვავდება მათგან, ვისაც საშუალება აქვს დაინახოს, საშუალება აქვს მოისმინოს და მაშასადამე იმეტყველოს დაბადებიდან.

მიშელი განსაკუთრებული გოგონა იყო ჩემთვის და ამად დარჩება. იგი სიმბოლოა დაუღალავი მცდელობებისა და სიმბოლოა შიშის დაძლევის, რასაც წარმატებამდე და ბოლო ეტაპამდე მივყავართ ცხოვრების, სინათლე.

 

უკანასკნელი იმედი / BLACK

გადადით ლინკზე, და აუცილებლად უყურეთ ამ სევდიან, მაგრამ უსასრულო შესაძლებლობებით სავსე ადამიანის ცხოვრებას და მისი სასწაულმოქმედი მასწავლებლის მცდელობებს, რომ ყველაფერმა შედეგი გამოიღოს. უყურეთ, და თავად მიხვდებით თუ რატომ არ უნდა ავიგდოთ აბუჩად ადამიანი, ვისაც რაიმე არ ძალუძს. ის მაინც ყოველ ძალსა თუ ღონეს დახარჯავს და შეძლებს, დაჩრდილავს ყველასა და ყველაფერს და თქვენ გაოცებულს, განცვიფრებულს დაგტოვებთ. მე მიმაჩნია, რომ ადამიანი მისი გარეგნული მახასიათებლებით არ ფასდება. ფასდება შინაგანი ღირებულებებით, მისი სულით, შემართებითა და შინაგანი ძალით!

ერკე წარმატებებს გისურვებთ.

დღევანდელი შემთხვევა ჩემში დარჩება 06.02.2018

740f0b213270ceb90ddb12dd3c9aba82
   დღეს სამსახურისგან ვისვენებდი და ვტკბებოდი რუსთაველის გამზირზე სეირნობით, სუფთა ჰაერის ჩასუნთქვითა (თუ სუფთა ეთქმის) და თავისუფლად ყოფნით, სანამ დრო მქონდა. ვსეირნობდი და ვათვალიერებდი რაღაც-რაღაცებს. შემდეგ ისევ სახლისკენ მიმავალ გზაზე სითი მოლში შევიარე და იქაც სხვადასხვა ნივთებს ვათვალიერებ, საათებს,ტელეფონებს, სხვადასხვა აქსესუარებს, ბეჭდებს, საყურეებს და მათ ფასებს ვუყურებდი. ამასობაში ბიბლუსის ჯერიც მოვიდა, მივადექი და ცდუნებას ვერ გავუძელი, გამოსვლას ვაპირებდი უკვე, რომ მაინც შევიჭყიტე და ჩემს საყვარელ საქმიანობას წიგნების თვალიერებას და მათ არჩევას შევუდექი. კვირის ტოპ შეთავაზებას დავადგი თვალი, დავადგი რა, მომეწონა 29 ლარიანი წიგნის 9 ლარად შეძენის შესაძლებლობა, თუმცა ყიდვას არ ვაპირებდი. ეს წიგნი პალიტრას სამაგიდო წიგნის ათეულის ერთ-ერთი წიგნი იყო, “მითოლოგიური ლექსიკონი”, სხვა წიგნისთვის ვინახავდი თანხას და ამის გამო მის ყიდვაზეც უარი ვთქვი, თუმცა მაინც ავიღე ხელში და გადავშალე. ალალბედზე შემთხვევით გადავშალე რათა მენახა და რამე ამომეკითხა, ჩავხედე თუ არა წიგნს მაშინვე გავშრი და ჟრუანტელმა დამიარა. უცნაური წასაკითხი იყო, რაც ამოვიკითხე იმ გვერდზე, უცნაური და სასიამოვნო წასაკითხი აღმოჩნდა, გამაკვირვა ამ უცნაურმა მოვლენამაც თუ დამთხვევა შეიძლება ეწოდოს, მაგრამ დამთხვევების და აბსურდული შემთხვევითობის დიდად არ მჯერა, რადგან ეს ღმერთის უარყოფა იქნებოდა. მართალია დიდად არც უფალს ვესაუბრები ხოლმე და ვერც მასთან სიახლოვეს ვახერხებ, მოვშორდი თუ ასე შეიძლება ითქვას, მაგრამ მე მაინც მჯერა მისი არსებობის, უბრალოდ ყველაფრის არა, რასაც სხვები ამბობენ ან რისიც სწამთ, ჩემებურად მჯერა.
   თემას გადავუხვიე და რაც ამოვიკითხე ახლავე მოგახსენებთ.
   ეს ერთი სიტყვა იყო… სიტყვა “მიდასი”, რომელიც ჩემს თვალს ისე სასიამოვნოდ მოხვდა ერთი ჩამეღიმა, სიამაყის გრძნობა დამეუფლა და წიგნი მაშინვე სალაროსკენ წავიღე. დეფექტიანის გამოცვლა ვითხოვე და მაშინვე ვიყიდე. მოლარესაც კი ვესაუბრე დიდის ამბით თუ რატომ მოხდა რომ მე ამ წიგნს ვიძენდი და დაინტერესდა კიდეც.
რისი თქმა მინდოდა, მე ყოველდღე, ყოველ საათს, წუთს, წამს ვიღებ ნიშნებს, ვიღებ ნიშნებს, რომ სწორად მივყვები ჩემ გზას და სწორად მივდივარ დანიშნულების წერტილამდე. შეიძლება ხანდახან რაღაც მიზეზის გამო ვუხვევ ამ ბილიკს, მწვანე ბილიკს, რომელსაც ყველა ადამიანი გადის, მაგრამ ისევ უკან ვბრუნდები და ამის შესახებაც მინიშნებას მაძლევს სამყარო.
   მე რომ არ მომდომოდა სეირნობა, თვალიერება, რაღაცის ძებნაში რო არ ვყოფილიყავი გართული და სითი მოლშიც არ შევსულიყავი, ბიბლუსში შესვლა არ მომდომოდა, ეს წიგნი ხელთ არ ამეღო, არ გადამეშალა და ბევრი “არ” არის აქ, მაშინ ეს არც მოხდებოდა და ეს წიგნი ხელთ არ მექნებოდა დღეს. მაგრამ ამის ნაცვლად ყველაფერი მოხდა, მეც ეს ნიშნად მივიღე რომ სწორ არჩევანს ვაკეთებდი და წიგნი მაშინვე დაუყოვნებლივ შევიძინე, რადგან ისედაც ფანტასტიკის ჟანრში მოღვაწეს ნამდვილად გამოადგება…
ეს ჩემი კრედოა, მივყვები ცხოვრებას დინების საპირისპიროდ, იქით არა საითაც ყველა მიყავს დინებას, მინიშნებების გათვალისწინებით არა მხოლოდ, სიმართლე გითხრათ ეს გზაზე დახატულ ისრებს ჰგავს, რომელიც იქითკენ კი არ მიდის საითაც ყველასი, არამედ იქით, სადაც შენ უნდა წაგიყვანოს, განსხვავებული გზით, თუმცა ბოლო ერთია სამარის კარი, გააჩნია მხოლოდ იმას, რა გზით დაადგები მას, რას დატოვებ და როგორ იმოქმედებ ამ წუთისოფელში. მე ეს გზა ავირჩიე. გზა, რომელსაც ვერავინ შემაცვლევინებს თავიანთი ირონიული სიფათებითა და კეთილის მოსურნე რჩევებით დროის ფლანგვის მაგივრად სხვა საქმის მოკიდებას რო მირჩევს. ეს პოსტი თქვენ არ გეძღვნებათ. ეს პოსტი მე მეძღვნება, რადგან სწორედ მე ვარ ის ადამიანი ვინც ძალას მატებს ერკეს და მის სახელს, სტიმულს აძლევს რომ უფრო მეტი წეროს ვიდრე აქამდე წერდა და არ შეჩერდეს.
და შემდეგ ეძღვნება მათ, ვინც მართლა მისმენს, კითხულობს და მიგებს.
ე.მ.

ერკე მიდასი – ერკემიდასი

unknown-planet-1438793525kci 1მიზეზი თუ რატომ დავირქვი ფსევდონიმად ერკე მიდასი შეიძლება აქ ბოლომდე არ პასუხობს კითხვებს, მაგრამ გეტყვით. ჯერ გაჩნდა პლანეტა ერკემიდასი, რომელიც პირველად ამ მოთხრობაში იქნა გამოყენებული, შემდეგ კი იმავე სახელწოდების ფსევდონიმი ავიღე. რატომ ერკემიდასი? ამას თავად გაეცით პასუხი, ის ხო ასეთი ლამაზი და მაცდურია.

დაიწერა კონკურსი ჩრდილისთვის, სადაც მესამე ადგილი მივიღე და საჩუქრები ამ კონკურსის დამაარსებლებისგან. მადლობა მათ, რადგან ისინი რომ არა, საერთოდ არ გაჩნდებოდა პლანეტა ერკემიდასი.

 

პლანეტა ერკემიდასი.

2999 წელი.

Continue reading

ერკე მიდასი – ვნებების ვულკანი

636113893889315663181955301_Dream--Cover

 

 

ჩემი ვნებების ვულკანი ხარ, ამოფრქვეული ლავად

შენ ჩემ სიგიჟედ ისევ მგოსნობ, უკუქცეული მარად,

თავად დრო ხარ და დროში იწვი, წუთში, საათში წამად

უსასრულობის საზომი და თავად იწონი გრამად.

 

საგიჟეთიდან გამოქცეული, ყოველთვის საღ აზრზე

ჩვენ განვსხვავდებით, ეს განსხვავება ფურცელზე გახაზე,

სულით კი ერთურთს სამუდამოდ ზღაპარში დავემსგავსეთ

და ამ ზღაპარში, ჯერ სიყვარული ვერ დავაბინავე.

 

ჩემი ტკივილის მკურნალი ხარ, გამოქცეული ბარად,

ეს წინაღობა, რაც ჩვენ გვიდგას, ჩასაგდებია არად!

ხალხშიც ერთად ვართ, მარტო სახლშიც ჩამოქცეული მარად

შენი სიგიჟე მე გადმომდე, თუმც ვერვინ დამაბრალა.

 

ვნებიანი პანტერა ჩემი ბედის სხივს ეფარები

კვლავ სიგიჟით აწრიალებულს გულამდე მეფერები,

უშენოდ მკვდარი, რომ გიყურებ მიწას ვერ ვებარები,

გაგიჟებულს ზურგიდან ჩუმად, ხელებს მხვევ, მეპარები.

თქვენ, ქალბატონო!

woman-2

თქვენ ქალბატონო, მგონი ვერ მიტანთ

ჩემს გულს – არასწორს უმიზნებთ მიზანს,

თუკი გულიდან ძალით გამრიყავთ,

მეც სხვა რა გზა მაქვს, ვეშვები ფრენით. Continue reading

შენ, ჩემო დღიურო – ერკე მიდასი

k078f

გრძნობათა ბიურო

შენ, ჩემო დღიურო

რამდენი რამეა,

შენთვის ასატანი

გრძნობათა ბიურო,

შენ, ჩემო დღიურო

მუდამდღე ითვლები

ჩემთვისვე ფარულად. Continue reading

მაწვება სიკვდილი

1D212D8A00000578-0-image-a-18_1461321691058

სიკვდილი, ბოლომდე აწვება ჩემი გონების კუნჭულებს

სიცოცხლე – უგულოდ ებრძვის თითქოსდა ამღვრეულ სურვილებს,

ცოდვილი სამყაროს შვილი ვარ, რად გიკვირს ეს ურჯულობა

ან თავის მოკვლის წადილი სრული, თავის სრულებით ფლობა.

 

მინდა ჩემს არსებას მიზნად ქონდეს, თქვენი გულების ფეთქვა,

თუ ეს მისია შევასრულე რა ჯანდაბად მინდა ქება

წამართვეს ქონება, გულში მეგონება, რომ ცეცხლი ქრება

და სუნთქვა მიჭირს, ამ პლანეტაზე, ხალხმრავლობას რომ ვხედავ. Continue reading