შანსი და ქალიშვილობა

4

ადამიანების სამყაროში, ყველაფერი ძალზე რთულადაა. ვცდილობ გავიგო, ვცდილობ მივხვდე, მაგრამ ძალზე არეული თავსხვმა წვიმასავით მოსული ზვავი, ყველაფერს ურევს და ისევ საწყის ეტაპზე მაბრუნებს, სადაც ვიყავი. ეს სწორედაც, რომ მთელ გალაქტიკაში ჩვეულებრივი მოვლენასავითაა, რომელსაც მზის დაბნელება ეწოდება. მზე ბნელდება, ზოგ ადგილებში რამდენიმე საათით, ზოგ ქვეყანაში ერთი დღით, ორი კვირით ან ზოგ პლანეტაზე სამი თვითაც კი, რაც არ უნდა გაგიკვირდეთ!

მზის დაბნელება, ფენომენია როცა სხვა ციური სხეული, დედამიწაზე ეგრეთ წოდებული მთვარე ზუსტად იმ არეალში მოხვდება, სადაც სრულად ან ნაწილობრივ ფარავს მზეს და ჩვენთან მცირე ხნით დღისითაც ღამე ისადგურებს. ერკემიდასზე სამი ასეთი მთვარის მსგავსი სხეული ანათებს ღამით პლანეტას და რა გასაკვირია, როცა დაბნელება ხდება, თვეების რაოდენობა, ერთ, ორ ან სამ თვეს შეადგენს. მზის დაბნელება ზოგ კულტურაში ცოდვების გამოსყიდვის და ადამიანის გამოსწორების შანსს იძლევა. ხალხი მუხლებზე დგას, ლოცულობს იმ მიზნით, რათა გათენდეს და დღემ დაისადგუროს, ხოლო როცა უკვე მზე თავის პირს აჩენს, მაშინღა ემადლობებიან თავიანთ ღმერთს (ან კერპს) და თვლიან, რომ ცოდვებისგან სრულიად განიწმინდნენ. ანუ, მათ ეძლევათ შანსი, მათი ცხოვრების გამოსწორების.

შანსი და ქალიშვილობაც რაღაცით ჰგავს ერთმანეთს, რაზეც ქვემოთ გიამბობთ თვალს თუ მიადევნებთ და დაგარწმუნებთ რომ ასეა. შესაძლებელია ბევრი თქვენგანი ამბობს ერთ რამეს, ფიქრობს მეორეს, ან საერთოდ არ ფიქრობს, მაგრამ თუკი ეს ბლოგი დაგაფიქრებთ შემატყობინეთ ამის შესახებ, რადგან სხვა შემთხვევაში ერკემიდასზე თქვენ ვერ მოხვდებით.
Continue reading

Advertisements

ერკე მიდასი – დამეხმარეთ!

23471918_1492375234214148_6999314056086462709_n

ერკე მიდასი დაბრუნდა და გთავაზობთ ახალ ლექსს, რომელიც ერთი ჩვეულებრივი ნაგვის ურნის დანახვისას ჩაფიქრების შედეგი აღმოჩნდა, რომელსაც დიდი არაფერი, მაგრამ ერთი სიტყვა ეწერა – მშია.

 

 

 

 

 

 

 

დამეხმარეთ დეიდებო, ძალიან გთხოვთ ან ბიძია

თუმც მცირედით, სული მეწვის, არ მაქვს მეტის ამბიცია,

მსურს სიცოცხლე, თუ ვიცოცხლებ, ბედმა თვითონ ამირჩია

სული მეწვის, გულის ფეთქვის ხმაც კი მესმის, მშია, მშია!

 

თავისთავად, ყველაფერი მე სიგიჟით დამიტყვია,

არ მიშველის არც წამალი და არც ერთი წამით ტყვია,

გული ფეთქვას განაგრძობს და მიკვირს როგორ დამინგრია

ეს ცხოვრება ერთმა წელმა, გაქრა რაც კი ამიგია.

 

სიყვარული, მოგცეთ ღმერთმა, ხალხო მეწვის სული, მშია

დაგვტრიალებს და გვაცდუნებს ჩვენ ყოველთვის, ფულის ჭია,

ეს იქნება ჩემი გეზი, ჩემი ბედი, ცრუ მისია

სჯობს დავწერო სურვილების საკმარისად სრული სია.

 

სახლში, ბავშვი მყავს სარჩენი, ის არს ჩემი განაჩენი,

დამეხმარეთ რომ უფალსაც ვთხოვო წილი, დანარჩენი

მინდა ფიქრი უდარდელად, დრო აზრიანად ნარბენი,

გავუღიმო სამყაროს და მოგვცეს ნება აქ დარჩენის.

 

თუ ვტყუოდე, განვუტევო სული, აქვე და ახლავე

თამამად თქვენც კი შეგთხოვდით: – ასი ტყვია დამახალეთ,

კეთილშობილ საქმეს იზამთ, ხუთი თეთრით დამეხმარეთ,

სულში მიძვრა შიმშილი და ცრემლით ყოველ ღამეს ვათევ.

 

ახლა იშვე, ამ ქვეყანას, ალბათ ძალზე საშიშია,

ნუ დაგყვება იმედად, რომ გადაიფრენ პარიზშია

თვალი უნდა გაახილო, ქრება ყველა ამბიცია

აქ იშვები და შიმშილი გძებნის, ხალხო, მშია, მშია!

ე.მ.

10 ნოემბერი 2017

დღევანდელი ბლოგი გერჩივნოს, ხვალინდელ საიტსო!

Home-Sweet-Home-2

ახლა, თბილად მოკალათებული ვზივარ ხელში ყავის ჭიქით ჩემს სამყაროში და ულამაზეს, ჯადოსნურ მთებს ვუყურებ, რომელიც თვით ერკემიდასის მშვენება და სიამაყეა. ამ მთებიდან დაედო სათავე, ყველა იმ ზღაპარსა თუ გმირის წარმოშობას, რომელიც ერკემიდასის სამეფოში მოიაზრება და ამ მთებმა შვა დიდებული მეფე, ათასი წლის წინ, სახელად “ქირმიშანი”, რომელიც ამ ენაზე ანგელოზს და ღვთაებას ნიშნავს. პირველი მეფე, რომელიც მამაკაცი არ გახლდათ და იყო ქალი, წარმოშობით იმ სოფლიდან იყო, რომელიც ამ მდიდრულ მთებთან ახლოს მდებარეობდა, პირდაპირ მის ძირში. სოფლის მოსახლეობა კი ათას კაცსაც კი არ აღემატებოდა.

ვზივარ, გვერდზე მითების წიგნი გადამიშლია, რომელიც ძველ ამბების გახსენებაში მეხმარება და ვიხსენებ ძველ გმირებს, რომლებიც ჯერ კიდევ უხსოვარი დროიდან დრაკონებსა და დევებს ებრძოდნენ, იმ ერკემიდასის შავ რაინდებს, რომელთა ბოროტებაც ყველაფერ საზღვრებს სცდებოდა. გული მიკვდება, ამ ბოროტების გახსენებით. ერთმა თავისი ოჯახი ბნელ რაინდს გადასცა, იმისთვის რომ მეფედ ეკურთხათ და ამ მიზანსაც მიაღწია, მისი ოჯახი კი ცეცხლში დასაწვავად გაიმეტა. კიდევ იყო მსგავსი რამდენიმე შემთხვევა, მცირეოდენი გადახვევებით და განსხვავებით, პრინცმა ჯაფიტომ, რომელიც ტახტზე ოცნებობდა, როგორ მოიშორა საკუთარი ძმა და მტრებს თავისი ხელით მიჰგვარა, შემდეგ კი მამა გაისტუმრა საიქიოს, ცოლად მისი და, მზევინარი მოიყვანა და სულ ძალით ოთხი შვილი, ოთხივე ბიჭი გააჩენინა, რომლებსაც მეფეებად ზრდიდა. არა კონკურენტებად, არამედ ერთმანეთის მოკავშირეებად. პლანეტა ერკემიდასი ოთხ ძირითად სამეფოდ დაიყო, რომელთა სათავეში თითოეული ძმა ჩადგა ჯაფიტოს სიკვდილის შემდეგ (მისი სიცოცხლე ისედაც თვეებს ითვლიდა, როცა უეცრად ერთ-ერთმა გაბედულმა ჯარისკაცმა და მეამბოხემ, მეფის ამალა გაარღვია და უკიდურესი სიზუსტით დანა რამდენიმე მეტრიდან პირდაპირ გულში დაასვა).

ამ მაგალითების ჩამოთვლას რომ მოვყვე, ვერ გავჩერდები, რადგან ეს უსასრულო სია, მტრობის, სიყვარულის, ღალატის და სიკვდილ-სიცოცხლის ამბებია. ბევრი რამის შემსწრე გახდა ერკემიდასი, ბევრი სისხლი დაღვრილა მასზე, ბევრიც აღმოცენებულა, გამდიდრებულა, გაბედნიერებულა და ბევრსაც უმოწყალოდ მოკვდომია შვილი, შვილიშვილი, საყვარელი ქალი ან მამაკაცი. აქ გამოუსალმებიათ ოჯახის წევრებს ერთმანეთი, აქ მტრებს სწვევიათ სიყვარული, მოღალატეები ჯვარზე გაუკრავთ, მოკავშირეებისთვის კი მოღალატეობა დაუწამებიათ. აქ დედებისთვის გამოუტაცებიათ ახალშობილი ბავშვი და ცეცხლში ჩაუგდიათ, აქ სიყვარულის სადღეგრძელო უსვამთ და მეორე დღეს მტრები გამხდარან, აქ სამარადისო სიცოცხლის მოზიარენი გამხდარან და მაინც, ფიქრებ მუდამ ერთ რამეს სტრიალებენ, რასაც ვერც ერთი ვერ განუდგება, რასაც სიტყვები არ ეყოფა და დარჩება ისევ ისეთი წმინდა, როგორც ახალშობილის გული.

ფანჯრიდან არკანურის მთებს გავცქერი, ამ დიდებულ ქმნილებას, თითქოს სიცოცხლით სავსესაც, რომლის სუნთქვას ღამღამობით ფრთხილი ამოსუნთქებითაც კი გაიგებ და სიამაყით ვივსები ამ დიადი წარსულის წინაშე, რომლის წინაშეც ჩემს ერს ქედი არ დაუხრია. ვფიქრობ საყვარელ ადამიანზეც, რომელიც შორს, დედამიწაზე მელოდება და ვფიქრობ სიყვარულზე.

ამ ბოლო ხანებში ამ საკითხებზე ფიქრმა გამიტაცა, ხშირად მესიზმრება ჩემს თავში გამოძერწილი არსებული, მაგრამ ჩემ მიერ ხორცშესხმული და სახემიცემული გმირები, რომლებსაც ჩემი საყვარელი ადამიანების სახე აქვთ და მე ისინი ძალიან მეძვირფასებიან. გულში ბოღმა ჩადებული ხალხი აქაც მრავლადაა, მაგრამ სიყვარული – ეს ერთი სიტყვა ჯაბნის და მითი სიყვარულის ჯადოქარზე, რომელიც შეიძლება არც არის მითი და ერკე მიდასი, მაინც არსებობს, ყველას გულებში, შორს შორეულ აკლდამებში, მაგრამ არსებობს და ის სათითაოდ ყველას მიაკითხავს როცა დრო მოვა.

ძვირფასო მკითხველებო, გადავწყვიტე, რომ დღევანდელი ბლოგი მერჩივნოს, ხვალინდელ საიტს, ასე რომ ჩემი საქმიანობა, ამ მონატრებულ ჩემს ნაღვაწ და ნამოღვაწარ ბლოგზე გაგრძელდება!

მიხარია დაბრუნება. ერკემიდასის მკვიდრნო, მოგესალმებით!

დედამიწავ გამარჯობა!

www.Ercke.ge

screenshot_5431

მეგობრებო, კოლეგებო, ნათესავებო, ჩემო ძვირფასო თუ არაძვირფასო ადამიანებო, ჩემთვის კარგის მსურველებო ან უბრალოდ გვერდიდან რომ აკვირდებით სეირს, უცნობო ადამიანებო, რომლებიც ახლა, ან მომავალში გამიცნობთ, თქვენთვის გზავნილი მაქვს:

www.ercke.ge

გაიხსნა და ჩაეშვა ახალი საიტი თქვენთვის!

ლინკზე გადასვლისას, თქვენ აღმოჩნდებით სრულიად ახალ სამყაროში, სადაც ყველაფერი შესაძლებელია: მარადიული სიცოცხლე, სიყვარული, ბედნიერება, სამყარო სადაც ყოველ ჩვენგანს აფასებენ და უყვართ. ერთი სიტყვით, თქვენ ხვდებით სამყაროში, სადაც სიყვარული ერთადერთი კანონი და წესია. მართალია ბოროტი ჯადოქარი, რომელიც სადღაც დათარეშობს, ისევ არსებობს და არ დამარცხებულა, მაგრამ როგორც კი გამოჩნდება და ყველაფერს ავს შემოიტანს ჩვენს სამყოფელში, მას მაშინვე გაძევება და განადგურება ემუქრება, ისევ ჩვენგან… მაგრამ ჩვენ სიყვარულით და ერთად დგომით თუ დავამარცხებთ და არა იგივე ძალებით, შურისძიებითა და ბოროტებით.

ჩემი ბლოგის მკითხველნო! ყველანი მიყვარხართ და გეპატიჟებით ახალ, სრულიად რეალურ სამყაროში, სადაც ერთმანეთს ოცნების ასრულებაში ვეხმარებით. ჩემი მიზანი ბავშვობიდან, 14 წლის ასაკში გამიჩნდა, მსურდა აღიარება, ცნობადობა, პოპულარობა! მსურდა, რომ ყოველ გამვლელს ჩემზე თითის შვერით – ეს ის არ არის? – ეყვირა და ასე ბედნიერი ჩემკენ ჩასახუტებლად გამოწეულიყო. მე ჯერ კიდევ მაშინ ვფიქრობდი, ყველას ჩემიანად მივიღებდი, ჩემი სამყაროს უმთავრეს და უმნიშვნელოვანეს ნაწილად, და არ განვასხვავებდი ნაცნობს, უცნობისგან.

“რადგან ქუჩაში მიცნობს უცხო ადამიანი, ესე იგი ჩემი რომელიმე მოთხრობა, წიგნი ან ლექსი ექნება წაკითხული, ან უბრალოდ ჩემი სურათით დავამახსოვრდი, მეგობრისგან გამიცნო, ყოველშემთხვევაში ჩემს რაღაც ნაწილს იცნობს და ჩემს სულში შემოიჭრა, მაშასადამე ჩემთვის უკვე უცხო აღარაა და ჩემი სამყაროს მკვიდრი გახდა!” – ცოტა მოგვიანებით, წლების შემდეგ ეს დედაჩემს ვუთხარი, მართალია ამაზე გაეცინა და სერიოზულად არ აღიქვა, მაგრამ მე სრული სერიოზულობით ვთქვი და ვამბობ.

ყოველი თქვენი დადებითი ემოცია მიყვარს, თქვენი სიგიჟით სავსე თვალები, როცა ჩემს რომელიმე ლექსზე ან მოთხრობაზე საუბრობთ აღტაცებით. მე ყველაფერი მიყვარს თქვენი.

ბევრს აღარ გავაგრძელებ, ჩემი ახალი საიტი!

სამყარო ერკე მიდასისა – www.Ercke.Ge

პლანეტა ერკემიდასი  –  www.Ercke.Ge

მობრძანდით! ასევე ვაანონსებ, რომ ვისაც გამოწერილი გაქვთ ჩემი ბლოგი, შეგიძლიათ შემოხვიდეთ საიტზე, დარეგისტრირდეთ და გახდეთ სრულუფლებიანი წევრები! ერკემიდასი თქვენ გელით, უამრავი სიურპრიზითა და სიყვარულით.

 

ამ ბლოგზე პოსტები აღარ განთავსდება!

კეთილი იყოს შენი ახალ სამყაროში, პლანეტა ერკემიდასზე მობრძანება. გაერკემიდასდი და მიიღე სამარადისო ცხოვრება საჩუქრად! საიტი ოფიციალურად გაიხსნა და შეგეძლებათ ვარსკვლავებს მიწვდეთ.

                                   გაერკემიდასება!

 

სტივენ კინგი – კერი

book_55544ee554b61ეს ნაწარმოები დაახლოებით ორი თვის წინ წავიკითხე, დღემდე ვეძებდი უბრალოდ შესაფერის სიტყვებს მასზე დასაწერად. წიგნი, რომელიც ასე ძალიან მაინტერესებდა, მაგრამ ვიკავებდი თავს წაკითხვისგან, რატომ? არც მე ვიცი. უბრალოდ დიდი მოკრძალებით ვეკიდებოდი, ეს ხომ მისი პირველი რომანი იყო, არა?

ცალკე ისტორია აქვს ამ რომანს და ძალიან საინტერესო. შეიძლება იცით კიდეც, არ გამოვრიცხავ იცოდეთ, მაგრამ მაინც მოვყვები. შესაძლოა ეს რომანი არც გამოქვეყნებულიყო და არც მოეღწია მკითხველის გულამდე და საერთოდ, არც სტივენ კინგი გაგვეცნო, როგორც მწერალი. როცა კინგი მის პირველ რომანს წერდა, საკუთარი ნაწერით უკმაყოფილომ “კერის” ხელნაწერი ურნაში მოისროლა, რადგან არ ფიქრობდა, მისგან რაიმე კარგი თუ გამოვიდოდა. ტაბიტა პრუსმა, მისმა მეუღლემ (იმედია სახელი არ მეშლება) სრულიად შემთხვევით იპოვა ეს ხელნაწერი სანაგვეში, წაიკითხა, მოეწონა და სტივენ კინგს მან დააძალა, რომ დაესრულებინა რომანი. რის შედეგადაც ეს წიგნი ბესტსელერად იქცა და ამის წყალობით სულ მალე კიდევ რამდენიმე რომანი შეიქმნა მისი ავტორობით. და რა თქმა უნდა, მისი მუზა და თითები აღარ ჩერდება, დღესაც კი აქტიურად აქვეყნებს და აქტიურად მუშაობს მისი გონება!

რომანი საყვარელ გოგო, კერი უაიტზეა, რომელსაც ყველა დასცინის და ყველა აბუჩად იგდებს სკოლაში. ამ აბდაუბდა ხალხის გარემოცვაში კერი გაუმაძღარი ნეხვის გროვებს ცდილობს გაუმკლავდეს, არანაირად ყურადღება არ მიაქციოს და ყველა ის გარემოება უარყოს, რაც მის თავს ხდება. თავისი ზედმეტად ქრისტესმოყვარე და ხალხთმოძულე დედის დამატებით კერი ხდება მანქანა, რომელიც ყველაფრის განადგურებისთვის არის მზად.

კერის ასევე ტელეკინეზის, საგნების გონებით გადაადგილების უნარი აქვს. მისი ამდენი დამცირების, ტკივილისა და სისაძაგლეების მოთმენის უნარი საკმაოდ დიდი აღმოჩნდა, თუმცა არც ის იყო რკინასავით გამძლე, ყველაფერი ეთმინა და გულში ჩაემარხა. რა თქმა უნდა, ჰქონდა რეაქციაც, განიცდიდა კიდეც, თუმცა განსაკუთრებულ შურისძიებას არ გეგმავდა, მიუხედავად გარშემომყოფების საქციელისა, ის კეთილი გოგო იყო. უბრალოდ რაც ძალიან უნდოდა, ეს იყო სკოლის დამთავრების ლამაზად დაგვირგვინება, იმ ადამიანთან, რომელიც ცალმხრივად უყვარდა და გამოსაშვებ საღამოზე მოხვედრა მხოლოდ მას შემდეგ მოუნდა, რაც ტომმა ის დაპატიჟა. სხვა გოგონები კერის საშინელ “სიურპრიზს” უმზადებენ მაინც, პირდაპირ სახალხოდ დამცირებისკენ, რაც საბოლოოდ მათვე შემოუტრიალდებათ და ერთი შეხედვით, წესით სასიამოვნო საღამო, რომელსაც სასიამოვნო დასასრული უნდა ჰქონოდა, ნამდვილ ჯოჯოხეთად იქცა. თუ ეს წიგნი მოგხვდათ თვალში, ისე რომ არ იყიდოთ არ შეიძლება. ყველას ერთი ეგზემპლარი სახლში უნდა გედოთ და ერთი სული გქონდეთ, რომ წაიკითხოთ.

“მზის” ძაღლი – სტივენ კინგი

21080027.545aa57823bdaრამდენს ვაქებ გამომცემლობა “პალიტრას”, კი იმსახურებს კია, მაგრამ შემდეგ თავში არ აუვარდეს ამდენი ქებით.

ვხუმრობ, რა თქმა უნდა, უბრალოდ იმდენად გაგვანებივრა კინგის შემოქმედებით, რომ ერთი სული მაქ დანარჩენი, განსაკუთრებით “ბნელი კოშკი” და “IT” როდის ითარგმნება და გამოიცემა. ახლა აღტყინებული და აღფრთოვანებული ვწერ ამ პოსტს. უეცრად მომინდა დაწერა, ყველაფრის ამოთქმა და ჩემი ემოციებისგან დაცლა. რა წიგნზეც წერა მომინდა, დიდი ხნის წინ დავასრულე. უბრალოდ აქამდე ვერც დრო, და ვერც მონდომება ვერ ვიპოვე შემოვსულიყავი და წერა დამეწყო. მაგიჟებს! მაგიჟებს! მაგიჟებს! Continue reading

ბიბლიოთეკის პოლიციელი/ The library Policeman

four-past-midnight-audiobook-cover-3

ამ ავტორის რომანების კითხვისას ყოველთვის მებადება ასეთი კითხვა, რომელსაც პასუხი გასცე, არც ისე მარტივია თუ ადამიანთა ბუნებას არ ჩაწვდი. საიდან ამდენი ბოროტება, რომელიც ადამიანის გულში დაუტეველია. როცა ღმერთი სიყვარულია და ჩვენც სიყვარული უნდა გვამოძრავებდეს, ყოველთვის არის ყველა ადამიანში მეორე მხარე, რომელიც იმას გვაკეთებინებს, რაც შეიძლება არ გვინდა, ან არ გვიფიქრია, მაგრამ იმ წამს სწორად მივიჩნევთ და შესაძლოა სხვა მანიპულირებდეს ჩვენზე, ჩვენ კი ამას ვერ ვხვდებით. ხშირად ადამიანს თავისი წარსულის დავიწყება ისე მაგრად სურს, მისკენ ზურგით დგება და გონებაში თითქმის აღარ იტოვებს ნარჩენებსაც კი, უბრალოდ ივიწყებს. Continue reading

საიდუმლო სარკმელი, საიდუმლო ბაღი

p34136_p_v8_ag

 

 

 

 

 

 

 

ეს მოთხრობების ციკლი, რომელიც “ნაშუაღამევის ოთხ წუთშია” გაერთიანებული, თამამად შემიძლია ვთქვა, რომ ერთ-ერთი საუკეთესოა სტივენ კინგის შემოქმედებაში. და ვერავინ დამაჯერებს, რომ თუნდაც რამით ფილმის ყურება და იმ ემოციების განცდა ჯობს, წიგნის კითხვისას მიღებულ სიამოვნებას და მასში მონაწილეობას, თითქოს შენც მისი ნაწილი ხარ, პერსონაჟი და თან შეგიძლია თავად აირჩიო რომელი და ისე დაიწყო კითხვა. სრული თავისუფლება გაქვს.

დღეს არ ვისაუბრებ, ჯონი დეპის უნაკლო შესრულებაზე ფილმში, მე ბევრად მესიამოვნა ამ მოთხრობის წაკითხვა, ვიდრე ფილმის ყურებისას მიღებული განცდები. შევადარე და ახლოსაც კი არ არის ერთმანეთთან. ბევრად ძლიერია წარმოსახვა, ვიდრე პირდაპირ გამზადებულად დადებული ფილმი. მე ამას ვემხრობი! რა შეიძლება ამ მინი რომანზე ვთქვა. მთავარ გმირად მწერალი გვევლინება, ჩემი კოლეგა, რომელსაც უცხო მამაკაცი აკითხავს სახლში და ეუბნება, რომ მან მისი რომანი მოიპარა. მისი სახელი სროლას ნიშნავს, ან ფსევდონიმი. ჯონ შუტერი, რომელიც მწერალს ედავება პლაგიატიზმში. დავის საგნად კი მოთხრობა “თესვის სეზონი” იქცევა, რომელიც ძალიან ჰგავს მეორე მწერლის ნამუშევარს “საიდუმლო სარკმელი, საიდუმლო ბაღი”. მორტ რეინი ცდილობს დაამტკიცოს, რომ არაფერი მოუპარავს და ეძებს მტკიცებულებას, 1980 წლის ჟურნალს, სადაც მისი მოთხრობა დაიბეჭდა პირველად, მაგრამ თანდათან ერთ მოვლენას მეორე ემატება და ასე უჩინარდება ყველა მტკიცებულება, რაც კი ამას დაადასტურებდა, მაგრამ იმედი მაინც არსებობს. Continue reading

ლანგოლიერები

t10692“მხოლოდ ვარსკვლავთცვენისთვის” 

დავბრუნდი მეგობრებო, დიდი ხნის ძილიდან და დავბრუნდი ისევ, ჩემ საყვარელ მწერალზე სასაუბროდ და მე დარწმუნებული ვარ, ბევრმა თქვენგანმა უკვე გაივლეთ გულში მისი სახელი. მოგეხსენებათ, სულ რაღაც რამდენიმე კვირის წინ, (სამი კვირის წინ თუ ზუსტად მახსოვს) ჩვენმა საყვარელმა გამომცემლობამ, პალიტრა L-მა გადაწყვიტა კიდევ ერთი წიგნი ეჩუქებინა ჩვენთვის, (თავისი ეშხითა და ავტორისეული სილამაზით გაფორმებული) ნათია ჩუბინიძისეული თარგმანით, პრეზენტაცია კი ამ მწერლის დაბადების დღეს დაამთხვიეს. მახსოვს, როგორ წვიმდა ამ დღეს (წინა წელსაც ასე მოხდა) ამიტომ ერთი დღით გადაიწია პრეზენტაციამ. ჩემთვის ეს სამყაროს ახლიდან შენების ერთი დღით გადადების ტოლფასი იყო, თუმცა დღეს ამაზე არ მოვყვები რა თქმა უნდა. Continue reading

რკონი

1412rkoni   ოცი აგვისტო, 2016 წელი სამუდამოდ აღებეჭდა ჩემი გონების ფირზე და იქიდან წაშლას მეხსიერების სრული ამოშლა მირჩევნია. ვისაც არასდროს უნახავს ეს ულამაზესი ადგილები და არ გაუვლია თამარის ხიდამდე ის ბილიკი, სჯობს ახლავე აისხათ გუდა-ნაბადი და რკონისკენ გზას დაადგეთ. ტურს ჩემი არანორმალური ძმაკაცი ხელმძღვანელობდა, დიდი ხანია საგიჟეთში რომ არის წასაყვანი ისეთი, მაგრამ რატომღაც აგვიანებენ მის დაჭერას, თეთრ ხელებშეკრულ ხალათში გამოწყობას და ოთხ კედელშუა გამოკეტვას. არადა რამდენ სიცოცხლეს გადაარჩენდნენ ამით. Continue reading